مرجع خبری رئال مادرید: ژوزه مورینیو مهره‌های تیمش را جابه‌جا کرده است. او در نشست‌های خبری برای توضیح تغییر مسیری که از زمان دریافت گل سوم مقابل رم در ورزشگاه المپیکو آغاز شد، تأکید می‌کند: «من مربی لجبازی نیستم.»
سرمربی رئال مادرید برنامه اولیه خود را به اتاق عمل برده و با جراحی آن، چهره تیمش را به‌طور اساسی تغییر داده است. رئال مادرید حالا شش پیروزی متوالی به دست آورده؛ رکوردی که در میان تیم‌های بزرگ فوتبال اروپا تنها پاری‌سن‌ژرمن با ۹ پیروزی پیاپی، پیش از دیدار فردا مقابل ویارئال، از آن بهتر است. با این حال، مورینیو محتاط است و نمی‌خواهد خوش‌بینی‌ها بیش از حد افزایش پیدا کند: «وقتی پیروز می‌شوید، همه‌چیز بهتر از چیزی به نظر می‌رسد که واقعاً هست.»
مورینیو تصمیم‌های مهمی گرفته است. مهم‌ترین آن‌ها انتقال فده والورده به پست دفاع راست، به قیمت کنار گذاشتن دو مدافع تخصصی این پست یعنی دامفریس و ترنت بوده است. مربی پرتغالی می‌گوید: «دوست ندارم، برایم دردناک است، اما تیم را در اولویت قرار می‌دهم.» او در سانتاندر از عملکرد مدافع انگلیسی نیز تمجید کرد.
این تصمیم در درجه نخست ماهیتی کاملاً تاکتیکی دارد، اما جنبه دیگری هم در آن دیده می‌شود: نفوذ و اقتدار سرمربی در رختکن. اتفاقی که فصل گذشته با اعتراض والورده همراه بود؛ زمانی که ژابی به دلیل غیبت کارواخال و ترنت از او در دفاع راست استفاده کرد و بازیکن اروگوئه‌ای گفت: «من برای بازی در پست دفاع راست به دنیا نیامده‌ام.» اما حالا همان بازیکن خود را در اختیار مربی قرار داده و می‌گوید: «آماده‌ام هر جایی که سرمربی از من بخواهد بازی کنم.»
بخش بزرگی از روند مثبت کنونی رئال مادرید به این موضوع برمی‌گردد که مورینیو زوج هافبک دفاعی و سخت‌گیرانه والورده و شوامنی را کنار گذاشته و فرمولی پیدا کرده است که در آن، خلاقیت و کیفیت گولر و برناردو سیلوا وظیفه تغذیه مهاجمان را بر عهده دارند.
این پیشرفت جمعی عنصر کلیدی دیگری هم دارد؛ عنصری که البته پرسش مهمی ایجاد کرده است. حضور دیومانده در ترکیب، رئال مادرید را به تیمی هماهنگ‌تر تبدیل کرده است. او به اندازه وینیسیوس توانایی برهم زدن تعادل دفاع حریف را دارد، اما در گلزنی از بازیکن برزیلی موفق‌تر بوده است: چهار گل برای وینگر ساحل عاجی در مقابل تنها یک گل وینیسیوس. علاوه بر این، با حضور دیومانده در مقابل کوکوریا، سرانجام بهترین نسخه این مدافع نیز ظاهر شده است.
وینیسیوس چهارشنبه در آتن دوباره بازی خواهد کرد. اما حالا هر بار که به میدان می‌رود، با انتظارات بسیار بالاتری روبه‌رو خواهد بود. او باید دوباره جایگاهش را به دست بیاورد و ثابت کند شایسته حضور در ترکیب اصلی است؛ اینکه درخشش فردی‌اش به تیمی که موتور خود را روشن کرده و پی‌درپی پیروز می‌شود، لطمه نمی‌زند. این شرایط برای شماره ۷ رئال مادرید تازگی دارد. مورینیو پیام‌های حمایتی برای او می‌فرستد، اما واقعیت آشکار این است که دیومانده در حال حاضر صاحب جناح چپ رئال مادرید است. حالا نوبت وینیسیوس است که واکنش نشان دهد و شرایطی را تغییر دهد که دیگر در آن برگ برنده‌ای در اختیار ندارد.
مورینیو در کنار این تغییرات، کاماوینگا و اندریک را نیز دوباره وارد چرخه فعالیت تیم کرده است؛ دو بازیکنی که به نظر می‌رسید جایگاهشان را از دست داده‌اند. در آتن احتمال تغییرات گسترده در ترکیب وجود دارد. مورینیو می‌گوید: «میان مربی و بازیکنان همدلی وجود دارد. حالا درباره مسائلی به درک متقابل رسیده‌ایم که در ابتدا چنین نبود.» همان‌طور که رادیو کادنا سر گزارش داد، بازیکنان رئال مادرید پس از پیروزی در نیوکمپ، مورینیو را در رختکن روی دست بلند کردند و به هوا انداختند. نتایج خودشان گویای همه‌چیز هستند.
این وینی پلشت رو تابستون ردش میکردن الان انقدر داستان و اعصاب خوردی نداشتیم. دیومانده راحت سر پست اصلیش بازی میکرد از اونور میشد یه وینگر راست هم گرفت
حالا خوبیش این بود خودش کصخلیت کرد باعث شد ۴ جلسه محروم شه. و تو نبودش رئال به ثبات رسید. اگه محروم نمیشد با باخت تو ال کلاسیکو همین الان فصل برا رئال تموم شده بود
پرز که نمیزاره کلا به وینی بازی نده، این هنر موریِ که چطوری کنترل کنه قضیه وینی رو
سر نخواستن وینی دعواست واقعا
چی بود چی شد بیچاره
یه زمان ستاره اول تیم بود الان همه ازش بیزارن
چطور میشه کسی فوتبالی که تو خونشِ یادش بره
دیگه حتی یه دریبل ساده هم نمیتونه بزنه