«اندریک و وینیسیوس به دنبال جان گرفتن در سنگاپور»

مرجع خبری رئال مادرید: برزیل در این وقفه بازی‌های ملی، دو مسابقه در سنگاپور برگزار می‌کند؛ یکی روز شنبه مقابل ژاپن و دیگری سه‌شنبه برابر تیم ملی سنگاپور. در شرایط عادی، چنین سفر طولانی و خسته‌کننده‌ای می‌توانست برای رئال مادرید خبر بدی باشد؛ همان‌طور که برای بارسلونا هست، چون رافینیا نیز باید این سفر طاقت‌فرسا را تحمل کند. اما برای مادریدی‌ها ماجرا کاملاً برعکس است. مورینیو حتی گفته که از آنچلوتی بابت فرصت دادن به وینیسیوس و اندریک قدردانی خواهد کرد، زیرا هر دو به دقایق بیشتری برای بازی نیاز دارند. البته وینیسیوس حتی بیشتر از اندریک به این فرصت احتیاج دارد؛ چون اندریک هنوز در ابتدای مسیر پیشرفت قرار دارد و با توجه به سطح تیمی که در آن بازی می‌کند، آماده است دوران اجتناب‌ناپذیر نیمکت‌نشینی را پشت سر بگذارد.

اما داستان وینیسیوس کاملاً متفاوت است. بخواهیم کوتاه و روشن بگوییم، رفتارهای نسنجیده خودش او را به این وضعیت انداخته است. محرومیت چهار جلسه‌ای او باعث شده هواداران رئال مادرید حالا به این نتیجه برسند که تیم می‌تواند بدون وینیسیوس هم به کارش ادامه دهد. دیومانده در حمله فوق‌العاده عمل می‌کند، در دفاع به اندازه بهترین‌ها تلاش می‌کند و هیچ حاشیه‌ای هم ایجاد نمی‌کند. وینیسیوس هرگز دو ویژگی آخر را نداشته است. البته در ویژگی اول، یعنی توانایی هجومی، نه‌تنها چیزی کم نداشت، بلکه بسیار فراتر از انتظار ظاهر می‌شد. مشکل اینجاست که مدت‌هاست، واقعاً مدت‌های طولانی، کسی یک نمایش بزرگ از او ندیده است.

در غیاب وینیسیوس، رئال مادرید اوج گرفته و این اتفاق تصادفی نیست. حالا فقط امباپه است که خودش را از تلاش جمعی تیم برای بازپس‌گیری توپ کنار می‌کشد. وجود یک بازیکن با چنین شرایطی را می‌توان تحمل کرد، هرچند به‌سختی؛ البته به شرط آنکه میانگین گلزنی‌اش نزدیک به یک گل در هر مسابقه باشد. اما دو بازیکن از این جنس دیگر بیش از حد است. در چنین مسائلی، دو نفر بیش از دو برابر یک نفر به تیم آسیب می‌زنند، زیرا ناهماهنگی تاکتیکی به مرحله‌ای می‌رسد که جبران آن تقریباً غیرممکن می‌شود؛ به‌ویژه اگر بازیکن دیگری که ممکن است خود را به همان اندازه محق بداند، مثلاً بلینگام، وسوسه شود که او هم از انجام وظایف دفاعی شانه خالی کند.

بنابراین، وینیسیوس اکنون در موقعیتی قرار گرفته که تنها خودش می‌تواند از آن خارج شود. مورینیو قطعاً نمی‌خواهد او را کنار بگذارد و آینده‌اش را نابود کند؛ چنین تصمیمی احمقانه خواهد بود. اما از سوی دیگر، عاقلانه هم نیست که سرمربی پرتغالی ساختار موفق فعلی تیمش را به هم بریزد و وینیسیوس را بلافاصله بالاتر از بازیکنی قرار دهد که در همان پست عملکردی بسیار خوب داشته و با توجه به سن پایینش، هنوز ظرفیت پیشرفت بیشتری دارد. به همین دلیل است که مورینیو از آنچلوتی می‌خواهد به وینیسیوس فرصت بازی بدهد. به همین دلیل است که برای یک بار هم که شده، از این ماجرای بردن بازیکنان به اردوهای ملی برای برنامه‌هایی که جیب مفت‌خورهای ناشناس را پر می‌کند، شاید منفعتی هم نصیب رئال مادرید شود.

آلفردو رلانیو – مارکا