مرجع خبری رئال مادرید: درخشش بازیکنی که همه او را از تلویزیون تماشا میکنند، از چشم هیچکس پنهان نمیماند. تشخیص چنین استعدادی آسان و بدیهی است و به همین دلیل، جذب او نیز هزینه زیادی دارد. هنر واقعی، شناسایی استعداد پیش از آن است که زیر نورافکنها قرار بگیرد. باید زودتر از دیگران دست به کار شد و مسیر تازهای پیدا کرد؛ درست مانند نخستین بازیکنی که وقتی همه توپ را به پای همتیمیهایشان پاس میدادند، تصمیم گرفت آن را به فضای خالی بفرستد. بعد از آن هم باید امیدوار بود که سرمایهگذاری نتیجه بدهد. جدیدترین بازیکنی که قرار است به این فهرست در رئال مادرید اضافه شود، جیجی گابریل است. پدیده امروز و امید آینده؛ هافبک هجومی راستپایی که ۱۶ سال دارد، میتواند در جناح چپ نیز بازی کند و قرار است فعالیتش را از کاستیا آغاز کند. انتقال او تنها در انتظار نهایی شدن چند جزئیات است و از نظر غیررسمی، توافق انجام شده است. گابریل چند روزی است در مادرید تمرین میکند و منتظر امضای قرارداد است. او برای رئال مادرید بازی خواهد کرد و به فهرستی از جواهرات جوان اضافه میشود؛ استعدادهایی که بعضی درخشیدند و برخی نتوانستند انتظارات را برآورده کنند. فهرست دیگر جیجی گابریلها.
اما پیش از بررسی این نمونهها، یک نکته مهم وجود دارد. گابریل چگونه میتواند در حالی که هنوز به ۱۸ سالگی نرسیده، به رئال مادرید منتقل شود؟ درست است که ماده ۱۹ مقررات وضعیت و انتقال بازیکنان فیفا، انتقال بینالمللی فوتبالیستهای زیر ۱۸ سال را ممنوع میکند، اما استثنایی نیز وجود دارد: انتقال بازیکنان از ۱۶سالگی در محدوده اتحادیه اروپا و منطقه اقتصادی اروپا، تحت شرایط مشخص، مجاز است. به بیان ساده، استعدادهای برزیلی، آرژانتینی، اروگوئهای و بسیاری از کشورهای آفریقایی، بهجز مواردی که مشمول استثناهای قانونی میشوند، معمولاً باید تا ۱۸سالگی منتظر بمانند. اما یک بازیکن اروپایی میتواند از ۱۶سالگی در چارچوب این مقررات به باشگاهی دیگر در اروپا منتقل شود.
سن و گذرنامه
جیجی گابریل روز ۶ اکتبر (۱۴ مهر) ۱۶ ساله شد. بنابراین نخستین مانع را پشت سر گذاشت. مانع دوم، گذرنامه او بود. گابریل در انگلیس متولد شده و پس از برگزیت، این کشور دیگر عضو اتحادیه اروپا نیست. اما راهحلی وجود داشت: پدرش ایرلندی و مادرش قبرسی است. بنابراین، او میتواند برای دریافت تابعیت و گذرنامه این دو کشور اقدام کند. گابریل واجد شرایط دریافت آنهاست، اما باید مراحل اداری لازم را طی کند. با داشتن گذرنامه یکی از این کشورها، امکان استفاده از مقررات مربوط به بازیکنان اروپایی برایش فراهم میشود. شرایطی مشابه جود بلینگام که به دلیل داشتن گذرنامه ایرلندی، در رئال مادرید بازیکن خارج از اتحادیه اروپا محسوب نشده است. به این ترتیب، مسیر انتقال جیجی گابریل به رئال مادرید فراهم شده و او میتواند به فهرست استعدادهای ارزشمند این باشگاه اضافه شود.
اودگارد
احتمالاً مشابهترین نمونه به گابریل، مارتین اودگارد است. او نیز زمانی که به رئال مادرید پیوست، تنها ۱۶ سال داشت؛ نوجوانی مشهور که باشگاههای زیادی خواهان جذبش بودند، اما در نهایت رئال مادرید برنده رقابت شد. اودگارد با مبلغی کمتر از سه میلیون یورو از استرومسگودست به مادرید آمد. او یکی از بزرگترین استعدادهای فوتبال جهان محسوب میشد، اما نتوانست در رئال مادرید به جایگاه مورد انتظار برسد. در ژانویه به باشگاه پیوست، کارش را از کاستیا آغاز کرد و در هفته پایانی لالیگا نخستین بازی خود را برای تیم اصلی انجام داد. فصل بعد حتی یک دقیقه هم برای تیم اصلی بازی نکرد و تمام فصل را در کاستیا گذراند. در سومین فصل نیز تنها ۹۰ دقیقه در جام حذفی فرصت بازی پیدا کرد و تا کریسمس در مادرید ماند. سپس دوران انتقالهای قرضی آغاز شد: هیرنفین، ویتسه و رئال سوسیداد. او در سوسیداد درخشید و فرصت دوبارهای برای بازگشت به رئال مادرید به دست آورد، اما زیر نظر زینالدین زیدان فرصت چندانی پیدا نکرد و تنها ۳۶۷ دقیقه در ۲۷ مسابقه به میدان رفت. سرانجام راهی آرسنال شد، انتقالش به قرارداد دائمی تبدیل شد و اکنون کاپیتان این تیم است. اودگارد نمونه بازیکنی است که استعدادش بهدرستی شناسایی شد، اما نتوانست در رئال مادرید شکوفا شود.
وینیسیوس و رودریگو
دو نمونه مشابه که با فاصله یک سال به رئال مادرید پیوستند. استعداد هر دو در نوجوانی شناسایی شد، اما انتقالشان تا رسیدن به ۱۸سالگی به تعویق افتاد تا امکان رعایت مقررات فیفا فراهم شود. وینیسیوس در سال ۲۰۱۸ از فلامنگو به رئال مادرید آمد و کارش را از کاستیا آغاز کرد، اما حضورش در تیم دوم بسیار کوتاه بود: تنها پنج مسابقه و ۴۲۸ دقیقه. هشت سال بعد، ارزش او حدود ۱۳۰ میلیون یورو برآورد میشود؛ هرچند زمانی به ۲۰۰ میلیون یورو هم رسیده بود، اما شرایط فعلی باعث کاهش ارزشش شده است. او همچنین بازیکنی است که در دو فینال لیگ قهرمانان اروپا برای رئال مادرید گلزنی کرده است. رودریگو در سال ۲۰۱۹ از سانتوس به مادرید آمد و مسیری مشابه را طی کرد. او تنها سه مسابقه و ۲۶۸ دقیقه برای کاستیا بازی کرد و سپس در تیم اصلی به چهرهای شناختهشده تبدیل شد. گلهای معجزهآسای او در لیگ قهرمانان اروپا، بهویژه اتفاقاتی که مقابل منچسترسیتی رقم زد، برای همیشه در تاریخ رئال مادرید ثبت شدهاند. این دو نمونه بازیکنانی هستند که بدون نیاز به جدایی از باشگاه به موفقیت رسیدند. آمدند، پیشرفت کردند و همچنان در مادرید حضور دارند.
والورده و اندریک
نمونههایی از بازیکنانی که بهصورت قرضی جدا شدند و سپس بازگشتند. تجربهای شبیه یک دوره آموزشی خارج از باشگاه. فدریکو والورده که استعدادش از دوران نوجوانی شناسایی شده بود، در ۱۸سالگی از پنیارول به رئال مادرید پیوست. او یک فصل بازیکن ثابت کاستیا بود و ۲۳۳۱ دقیقه در ۳۰ مسابقه به میدان رفت. همچنین در شش دیدار لیگ جوانان یوفا، ۵۴۰ دقیقه بازی کرد. با این حال، حتی یک بار هم فرصت حضور در تیم اصلی را پیدا نکرد. بنابراین، باشگاه تصمیم گرفت او را قرض بدهد. والورده یک فصل در دپورتیوو لاکرونیا حضور داشت و عملکردش چندان چشمگیر نبود؛ ۲۵ مسابقه، بدون گل و پاس گل. اما پس از بازگشت، در رئال مادرید ماند. به تیم اصلی راه یافت، پیشرفتی خیرهکننده داشت و حالا به کاپیتان اول رئال مادرید تبدیل شده است. باشگاه امیدوار است اندریک نیز مسیر مشابهی را طی کند. مهاجم برزیلی بلافاصله پس از رسیدن به ۱۸سالگی وارد مادرید شد و در همان تابستانی که امباپه به رئال مادرید پیوست، با چشمانی اشکبار در ورزشگاه برنابئو معارفه شد. اندریک در نخستین فصل تنها ۸۴۷ دقیقه بازی کرد و تا تعطیلات کریسمس فصل دوم نیز مجموع دقایق حضورش به ۹۹ دقیقه رسیده بود. در نهایت پذیرفت که بهصورت قرضی جدا شود و شش ماه در لیون بازی کرد. سپس به مادرید بازگشت و اکنون تلاش میکند اعتماد مورینیو را برای حضور بیشتر در ترکیب به دست آورد.
کوبو
تاکفوسا کوبو هرگز نتوانست در رئال مادرید جایگاه ثابتی پیدا کند؛ در واقع، هیچوقت فرصت ماندن در تیم اصلی را به دست نیاورد. رئال مادرید او را در ۱۸سالگی از افسی توکیو جذب کرد. کوبو در مسابقات پیشفصل نشانههایی از استعدادش را نشان میداد، اما جایگاهی برای حضور منظم در ترکیب اصلی نداشت. به همین دلیل، دورهای از انتقالهای قرضی آغاز شد: مایورکا، ویارئال که قرارداد قرضیاش در ژانویه پایان یافت، ختافه و سپس بازگشت دوباره به مایورکا. تقریباً هر تابستان مقصد تازهای در انتظارش بود. این روند تا سال ۲۰۲۲ ادامه یافت؛ زمانی که کوبو در ۲۱سالگی بهصورت دائمی راهی رئال سوسیداد شد. او بدون حتی یک دقیقه حضور رسمی برای تیم اصلی رئال مادرید، باشگاه را ترک کرد. کوبو نیز مانند اودگارد، هرچند نه در همان ابعاد، نشان داد که خارج از والدبباس استعداد بالایی دارد، اما نتوانست در رئال مادرید به موفقیت برسد.
ماستانتونو
سرنوشت او هنوز مشخص نیست. فرانکو ماستانتونو مسیری مشابه اندریک را طی کرده است. او در ۱۸سالگی و پس از رقابتی شدید با پاریسنژرمن به رئال مادرید پیوست. باشگاه مادریدی برای جذب او از ریورپلاته ۶۳.۲ میلیون یورو پرداخت کرد. اما تا اینجا نتوانسته انتظارات را برآورده کند. ماستانتونو فصل گذشته در ۱۴۸۴ دقیقه حضور در ۳۵ مسابقه، سه گل و یک پاس گل ثبت کرد. به همین دلیل، تابستان گذشته تصمیم گرفته شد بهترین گزینه برای پیشرفت او انتقال قرضی باشد؛ البته بدون بند خرید، زیرا باشگاه همچنان به آینده این بازیکن اعتقاد دارد. او اکنون در فیورنتینا حضور دارد؛ تیمی که با وجود شرایط نهچندان باثبات، ماستانتونو در آن جایگاه محکمی پیدا کرده است. ستاره آرژانتینی بازیکن ثابت جناح راست است و تاکنون در ۹۷۲ دقیقه، چهار گل به ثمر رسانده است. او در سال ۲۰۲۷ به رئال مادرید بازخواهد گشت؛ با انگیزهای فراوان برای جبران گذشته.
مینک پیترس
او را «گوتی هلندی» مینامیدند. بازیکنی که خود گوتی، شماره ۱۴ افسانهای رئال مادرید و مربی آن زمان تیمهای پایه، از او حمایت میکرد. مینک پیترس هافبکی هجومی، چپپا، تکنیکی و کاریزماتیک بود که در ۱۶سالگی از آکادمی آژاکس به رئال مادرید آمد. اما با مانعی دردناک روبهرو شد: مصدومیتهای پیاپی. او پس از نمایشهایی امیدوارکننده در تیم جوانان A، بهترتیب به فنلو، آلمیره سیتی و لیدا اسپورتیو قرض داده شد، اما مصدومیتها مدام مسیرش را متوقف میکردند. سرانجام در سال ۲۰۱۹ و در ۲۱سالگی برای همیشه از رئال مادرید جدا شد. کابوس دوران حرفهای او شامل هفت عمل جراحی بود: استخوان ترقوه، مچ دست، آپاندیس، ساعد، مچ پای راست در دو نوبت و مچ پای چپ. هفت جراحی؛ و زمانی که نوبت به عمل هشتم، این بار روی مفصل ران، رسید، تصمیم گرفت دیگر ادامه ندهد. او در گفتوگو با AS اعتراف کرد: «دیگر نمیخواهم این کار را انجام بدهم.» پیترس هرگز فرصت بازی رسمی برای تیم اصلی رئال مادرید را پیدا نکرد.
رینیر
جواهر دیگری که بدون دستاورد از رئال مادرید جدا شد. در واقع، انتقال او یکی از ناکامکنندهترین معاملات سالهای اخیر باشگاه محسوب میشود. رینیر در ۱۸سالگی با مبلغ ۳۰ میلیون یورو از فلامنگو به مادرید آمد؛ همان باشگاهی که وینیسیوس از آن راهی اسپانیا شده بود. او پس از قهرمانی در کوپا لیبرتادورس به رئال مادرید پیوست و کارش را از کاستیا آغاز کرد؛ جایی که زیر نظر رائول تنها سه مسابقه انجام داد. با این حال، فاصلهاش تا تیم اصلی همچنان زیاد به نظر میرسید. به همین دلیل، مجموعهای از انتقالهای قرضی آغاز شد: بوروسیا دورتموند برای دو فصل، جیرونا، فروزینونه و گرانادا. در تابستان ۲۰۲۵، با وجود اینکه هنوز یک سال از قراردادش باقی مانده بود، رئال مادرید را ترک کرد. او با فسخ قرارداد و بهعنوان بازیکن آزاد راهی اتلتیکو مینیرو شد و همچنان در این باشگاه بازی میکند. پنج سال پس از معارفه در ورزشگاه برنابئو، بدون اینکه حتی یک مسابقه رسمی برای تیم اصلی انجام داده باشد، از رئال مادرید رفت. ناکامی کامل.
کامبیاسو
و برای پایان، نمونه دیگری از جذب بازیکن در سن بسیار پایین؛ درست مانند جیجی گابریل. استبان کامبیاسو در ۱۶سالگی از آرژانتینوس جونیورز به رئال مادرید پیوست. در سال ۱۹۹۶ مقررات متفاوت بود و چنین انتقالی مجاز محسوب میشد. او دو سال در کاستیا حضور داشت، اما فرصتهایش محدود بود. در فصل نخست تنها ۱۷۸ دقیقه و در فصل دوم ۳۱۳۲ دقیقه بازی کرد، بدون آنکه به تیم اصلی راه پیدا کند. بنابراین، تصمیم گرفت بهصورت قرضی به آرژانتین بازگردد. ابتدا برای ایندیپندینته و سپس ریورپلاته بازی کرد و با تیم دوم قهرمان رقابتهای کلاسورا شد. در سال ۲۰۰۲، زمانی که در آستانه ۲۲سالگی قرار داشت، به رئال مادرید بازگشت و دو سال در رختکن کهکشانیها حضور داشت و چهار جام به دست آورد. سرانجام در سال ۲۰۰۴ راهی اینتر شد. کامبیاسو نیز نمونه دیگری از استعدادی است که در نوجوانی جذب شد، بهصورت قرضی از باشگاه جدا شد و پس از کسب تجربه، با آمادگی بیشتری بازگشت.
داستانی که هنوز نوشته نشده است
این همه داستان متفاوت و این همه سرنوشت احتمالی؛ نمونههایی از مسیرهایی که جیجی گابریل نیز بهزودی به آنها اضافه خواهد شد. او در ۱۶سالگی وارد رئال مادرید میشود و از آن لحظه، نوشتن داستان خودش را آغاز خواهد کرد. شاید لازم باشد مدتی به تیم دیگری قرض داده شود و پس از بازگشت، به ستارهای مهارنشدنی تبدیل شود. شاید از همان روز نخست درهای تیم اصلی را به روی خودش باز کند. شاید هم هرگز موفق نشود. همانطور که دیدیم، بعضی استعدادها حتی فرصت نخستین بازی رسمی را پیدا نکردند، در حالی که برخی دیگر در نهایت به کاپیتان اول رئال مادرید تبدیل شدند. فصل تازهای آغاز میشود؛ دوران جیجی گابریل. داستانی که هنوز نوشته نشده است.



ماست جواهر ؟
ماست در حد همون ذغال سنگ مونده هنوز جواهر نشده
جی جی گابریل ؟؟؟؟؟؟؟
سن : 17 سال
پست : وینگر چپ
ـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ.
دلقک ؟؟؟؟؟؟؟
سن : ۲۵ سال
پست : وینگر چپ
ـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ.
دیومانده ؟؟؟؟؟؟؟
سن : ۱۹ سال
پست : وینگر چپ
ـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ.
وینگر راست : 0
ـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ.
مدیریت سلطان پرز به روایت تاکتیک های ناشناخته
رودریگو یادت رفت
براهیم هم میشع به نوعی حساب کرد