مرجع خبری رئال مادرید: در هفتههای اخیر، دیدگاهی تند میان بسیاری از هواداران رئال مادرید گسترش پیدا کرده که واقعاً آزارم میدهد: «وینیسیوس تمام شده است. دیگر هیچ انتظاری از او نداریم.» به نظرم طبیعی نیست که بدون در نظر گرفتن حد وسط، از یک دیدگاه افراطی به دیدگاهی کاملاً متضاد برسیم.
میدانم که وینیسیوس در حال حاضر حتی سایهای از بازیکنی نیست که در مسیر کسب چهاردهمین و پانزدهمین قهرمانی اروپایی رئال مادرید درخشید و در هر دو فینال مقابل لیورپول و دورتموند گلزنی کرد. افت روحی و فوتبالی او در دو فصل اخیر همزمان با اتفاقاتی بود که پس از محروم شدن ناعادلانهاش از توپ طلا رخ داد. اما وینیسیوس پس از رسیدن به پایینترین نقطه دوران حرفهای خود، همانطور که دوشنبه گذشته در اردوی تیم ملی برزیل شجاعانه اعتراف کرد، حالا به همه دنیا نشان داده که همچنان مصمم است برای بازپسگیری جایگاهی که به دیومانده واگذار کرده، بجنگد.
پنج گلی که او برای تیم ملی برزیل تحت هدایت آنچلوتی به ثمر رساند، به بدبینترین منتقدانش یادآوری کرد که قصد تسلیم شدن ندارد. البته دو گل او مقابل ژاپن بسیار ارزشمندتر از هتتریکش برابر سنگاپور بود. وینیسیوس در مسیر پیشرفت خود، چه بهعنوان فوتبالیست و چه بهعنوان انسان، همیشه مجبور بوده برخلاف جریان حرکت کند و با فضایی پر از تمسخرهای اینترنتی و کمبود همدلی روبهرو شود.
باشگاه در آن دوران دشوار بهخوبی از او حمایت کرد؛ بهویژه شخص فلورنتینو پرس. حالا که وینیسیوس قراردادش را تمدید کرده، یکی از سرمایههای رئال مادرید به شمار میرود و اینکه تصور کنیم با تخریب او میتوانیم جایگاه دیومانده بزرگ را تقویت کنیم، کاملاً بیمنطق است.
من اولین کسی هستم که معتقدم از این به بعد دیومانده باید بازیکن ثابت باشد و وینیسیوس تا زمانی که با عملکردش شایستگی بازگشت به ترکیب اصلی را ثابت نکرده، باید طعم نیمکتنشینی را بچشد. اگر وینیسیوس دوباره به همان وینیسیوس سابق تبدیل شود، مورینیو با یک دردسر شیرین روبهرو خواهد شد. رقابت و توقع بالا باعث میشود قویتر شوید. و این را کاملاً روشن بدانید: وینیسیوس تمام نشده است.
توماس رونکرو – آس


