ماموریت های مهم بنیتز برای بازگرداندن رئال به اوج

رافا بنیتز در اولین کنفرانس مطبوعاتی خود به عنوان سرمربی رئال مادرید به نکته ساده اما بسیار دقیقی اشاره کرد: ” تنها چیزی که در این باشگاه به حساب می آید قرار گرفتن در جایگاه نخست است، دوم شدن کافی نیست.”

شنیدن این جمله از زبان بنیتز تقریبا قابل پیش بینی بود زیرا این جمله ایست که اکثر مربیان در فوتبال اروپا هنگامی که هدایت تیمی تراز اول را بر عهده می گیرند می گویند. ولی در مورد بسیاری از باشگاه ها این جمله خیلی صادق نیست. قرار گرفتن در جایگاه دوم (و یا پایین تر) موقتا قابل تحمل است اگر نشانه هایی از ترقی در پروژه وجود داشته باشد و یا اگر پیشرفتی به سوی اهداف نهایی باشگاه حاصل شود. اما در رئال مادرید این گونه نیست.

” نتیجه یک فصل بدون جام در سانتیاگو برنابئو برکنار شدن مربی است.” این سخن سید لو ورزشی نویس گاردین در آخرین روزهای حضور کارلو آنچلوتی در رئال مادرید است. همان طورکه بنیتز گفت در پایتخت اسپانیا جایگاه دوم تحت هر شرایطی به هیچ وجه کافی نیست. تنها در 12 سال ریاست دو دوره ای پرز، رئال مادرید 9 مربی را به خود دیده است و حالا بنیتز دهمین آن هاست.

بنابراین، این وظیفه بنیتز است که پس از فصلی پر از ناامیدی و ناکامی، سفیدپوشان را به نقطه اوج فوتبال اسپانیا برگرداند و او باید این کار را خیلی سریع انجام دهد زیرا لالیگا در حال حاضر شاهد یک انتقال قدرت تاریخی به سمت بارسلونایی است که در 7 سال گذشته 5 بار فاتح لالیگا شده است. 7 سالی که رئال مادرید در آن تنها یک بار جام را بالای سر برده است.

برای به زیر کشیدن بارسلونا مسلما تغییراتی لازم است. در این جا ما به مهم ترین کارهایی که بنیتز باید برای بازگرداندن رئال به اوج انجام دهد اشاره می کنیم.

مشخص کردن نقش رونالدو

مهم ترین تصمیمی که مربی جدید باید بگیرد همین است، چون تقریبا همه تصمیم های دیگر تحت الشعاع همین تصمیم خواهد بود. نقش رونالدو در فصل آینده چه خواهد بود؟

در فصل 15-2014 شاهد یک تغییر و تکامل در بازی رونالدو بودیم. برنده توپ طلا از جناحین فاصله گرفته و به دروازه نزدیک تر شد. نتیجه این تغییر رونالدویی بود که کمتر نمایشی بازی می کرد و بازی موثرتری را ارائه می داد. رونالدویی که با تعداد کمتری ضربه به توپ دروازه حریف را باز می کرد و این کار را استادانه انجام می داد. رونالدویی که از سر خود استفاده بیش تری می کرد و نسبت به گذشته برای هم تیمی هایش موقعیت های بیش تری را خلق می کرد. آن روزها که مرد پرتغالی از بال چپ با سرعت به سمت دروازه حمله می کرد دیگر به پایان رسیده و همه شواهد نشان می دهد که او اکنون بهترین مهاجم نوک در جهان است.

اما در فصل گذشته این تغییر در شیوه بازی رونالدو برای تیمش مشکلاتی را به همراه داشت زیرا آن ها با سبک جدید بازی او هماهنگ نشده بودند. در سیستم 3-3-4 آنچلوتی رونالدو بازی را از بال چپ شروع می کرد و این به این معنا بود که وقتی او به مرکز زمین نقل مکان می کرد تعادل تیم به هم می خورد. در نتیجه دفاع چپ رئال مارسلو مجبور بود که وظایف بال چپ را نیز بر عهده گیرد که این امر باعث می شد دفاع رئال باز شده و در برابر ضدحمله ها آسیب پذیر نشان دهد. هم چنین موقعیت رونالدو در زمین گرت بیل را نیز تحت تاثیر قرار داد چرا که او بر خلاف خواسته اش مجبور بود هم به عنوان مهاجم سوم رئال و هم به عنوان هافبک چهارم تیم انجام وظیفه کند.

به این ترتیب بنیتز باید به طور واضح نقش رونالدو در تیم را تعریف کند. آیا او رونالدو را به جناحین باز می گرداند یا به او اجازه می دهد که به عنوان مهاجم نوک ایفای نقش کند؟ مهم نیست که بنیتز چه تصمیمی را در این باره اتخاذ می کند. مهم این است که سریع تر تصمیم خود را در این باره بگیرد. نقش رونالدو باید تعریف شود زیرا شکل گیری تیم و موقعیت سایر بازیکنان به نقش او بستگی دارد.

دادن آزادی عمل به بیل

اکتبر 2013 بود و رئال اولین ال کلاسیکوی فصل را در نیوکمپ به بارسلونا واگذار کرده بود، در بازی ای که بیل به عنوان یک مهاجم مرکزی به کار گرفته شد و نتوانست تاثیرگذار ظاهر شود.

” این بیلی نبود که ما در یوتیوب دیده بودیم!”  این تیتر یکی از گزارش های مارکا پس از آن بازی است. با این تیتر مدرن مارکا فقدان هیجان و پویایی در بازی بیل را به شدت مورد انتقاد قرار داد. اما در نهایت در فصل 14-2013، رئال مادرید توانست همان بیلی را که در یوتیوب می دید در تیم خود داشته باشد اما به نظر می رسد که این تیتر مارکا در مورد کل فصل 15-2014 بیل در رئال مادرید صادق باشد.

در حقیقت فصل دوم او در رئال مادرید بسیار سخت بود: نقش او در زمین مبهم بود. با افت و مصدومیت دست و پنجه نرم می کرد. هواداران به او سخت می گرفتند. در بعضی مقاطع بین او و رونالدو تنش هایی وجود داشت. اما بیش از همه ی این ها بیل در فصل 15-2014 مانند یک سگ تازی بود که به او قلاده بسته اند! او بین خط هافبک و خط حمله گیر افتاده بود و به ندرت می توانست مهارت و حرکات انفجاری خود را به نمایش بگذارد. ازدحام در خط هافبک رئال مادرید و وجود بازیکنان توانمندی چون خامس رودریگز، لوکا مودریچ، تونی کروس و ایسکو کار را برای بیل سخت تر نیز کرده بود.

حالا بنیتز باید راهی پیدا کند تا بیل آزادی عمل مورد نیاز خود را به دست آورد. بیل یک ورزشکار پرانرژی است و باید از انرژی او استفاده شود. او باید فرصت بروز استعداد های طبیعی خود را به دست آورد. بنیتز باید او را از شر آن قلاده نجات دهد!

ایجاد تعادل و حفظ طراوت در خط هافبک

از دست دادن ژابی آلونسو در تابستان گذشته مانند یک شوک بود. فروش آنخل دیماریا ذهن ها را به سمت اتفاق مشابهی که در دهه گذشته در مورد کلود ماکلله افتاد برد. وقتی کروس و خامس به تیمی پیوستند که در حمله مشکلی نداشت بسیاری متعجبانه منتظر بودند که ببینند  چیدمان کارلو آنچلوتی در خط هافبک با وجود این بازیکنان چگونه خواهد بود. تا ماه دسامبر به نظر می رسید که او در این کار موفق بوده است. رئال مادرید 22 پیروزی متوالی را به دست آورد در حالی که کروس، خامس، مودریچ و ایسکو یک ترکیب عالی را در میانه میدان تشکیل داده بودند. اما هنگامی که در نیم فصل دوم مصدومیت و خستگی به سراغ بازیکنان آمد تعادل در میانه میدان نیز از بین رفت.

وجود ضعف در بازیکنان قهرمان اروپا را آسیب پذیر کرده و فشار روی خط دفاع را بیش تر کرد. طبق آمار هو اسکورد میانگین شوت به سمت دروازه رئال در هر بازی 11.9 بوده در حالی که برای بارسلونا این میانگین فقط 8 شوت به سمت دروازه است. هم چنین، عدم تمایل آنچلوتی به استفاده از سیستم چرخشی باعث می شد بازیکنانی مثل ایارامندی، لوکاس سیلوا و خدیرا در اغلب موارد ناآماده باشند و وقتی هم به میدان فرستاده می شدند از آمادگی لازم برخوردار نبودند. اگر رئال مادرید می خواهد قدرت را از بارسلونا پس بگیرد در این خصوص باید تجدید نظر شود.

اولین تصمیم بنیتز تعیین سیستم تیم خواهد بود که با توجه به سابقه مربیگری او احتمالا ترجیح او سیستم 1-3-2-4 است. اگر این طور باشد، بدون شک کروس از وجود یک هم تیمی در کنار خود سود خواهد برد. بنیتز می تواند از مودریچ در کنار کروس استفاده کند، اما او ایارامندی، لوکاس سیلوا و کاسمیرو را هم به عنوان جایگزین در اختیار خواهد داشت تا طراوت و تازگی را در میانه میدان حفظ کند، کاری که آنچلوتی نتوانست انجام دهد. هم چنین مربی جدید رئال مادرید می تواند در بازار نقل و انتقالات به دنبال یک بازیکن فیزیکی تر باشد تا خط هافبک خود را مستحکم کند.  به عنوان مثال پول پوگبا چنین شرایطی را دارد.

سر و سامان دادن به دروازه

دروازه بان شماره یک رئال مادرید چه کسی است؟ ایکر کاسیاس؟ کیلور ناواس؟ یا داوید دخیا؟ این نکته ظریفی است که باید روشن شود.

تابستان گذشته، ناواس در حالی به رئال آمد که کاسیاس افت کرده بود. اما او بیش تر زمان خود را روی نیمکت سپری کرد زیرا ترجیح آنچلوتی این بود که اسطوره رئال مادرید را درون دروازه قرار دهد. در ابتدای فصل “ایکر مقدس” از اوج گیری مجدد خود لذت می برد اما در نیمه دوم فصل دوران سختی را سپری کرد ولی با این وجود هم چنان از سوی آنچلوتی به عنوان دروازه بان شماره یک تیم انتخاب می شد، انتخابی که بیش تر از روی احساسات بود نه به دلیل آمادگی او. به این ترتیب در رئال کمبود یک دروازه بان زبده که به پیروزی تیم کمک کند احساس می شد و این وضعیت دفاع تیم را که در برابر حریفان قدرتمند نامطمئن ظاهر می شد وخیم ترمی کرد.

در نتیجه بنیتز باید در رابطه با دروازه رئال مادرید تصمیم قاطعی بگیرد. اگر کاسیاس دروازه بان شماره یک اوست، این انتخاب باید بر اساس شایستگی های کاسیاس باشد و نه صرفا به خاطر سابقه  او در باشگاه. و اگر ترجیح می دهد ناواس و یا احتمالا دخیا را درون دروازه قرار دهد باید سریعا این تصمیم را اعلام کند و نشان دهد که در انتخاب بهترین ترکیب برای تیمش اختیار تنها با خودش است.

تیم کالینز