از هر دری درد و دلیاز هر دری درد و دلی

” به نام آنکه اگر حکم کند همه محکومیم ”

با سلام خدمت همه رئالی های دو آتیشه و دوست داشتنی و آرزوی سالی پر از خیر و خوبی برای همه شما.

این روزا یه بحثی زیاد میشه که حداقل خود من چندین بار شنیدم و اونم اینه که مدیریت و پایه گذاری فوتبال رو به صهیونیسم جهانی ربط میدن و میگن فوتبال فقط برای مشغول کردن افکار مردم جهان و انحراف اونا از اعتقاداتشون به وجود اومده و با این تب و تاب همیشگی و ناتمومش میخوان کاری کنن که چپاول تعداد زیادی از کشورها و ظلم فراوانی که به مردمش میشه به چشم نیاد که البته به نظر من حرف دور از واقعیتی نیست ولی به عقیده این بنده حقیر اگه دنبال کردن این رشته آدمو از مسائل مهمتر زندگیش دور نکنه و فقط از روی سرگرمی باشه و کل زندگی رو فرا نگیره بد هم نیست چون به هر حال هیجانات و لذت های خودشو داره و هیچ دین و مذهبی هم با لذت بردن از زندگی مخالف نیست ولی به هر حال هرجور که نگاه کنیم
می بینیم همراه تمام این خوشی ها ، اشکها و غمها و حرص خوردناشه که واسه ما طرفدارا میمونه و شادی اصلیش نصیب کسایی میشه که بعضی هاشون اسطوره ما هستن و بعضی هاشون هم خیلی از اوقات هدف فحش هامون میشن که این هم تاثیری روی زندگی اونا نداره. منظور اینکه اهمیت بدین ولی خودتونو نکشین…

بحث دیگه اینکه بعضی از ما واقعا افراطی عمل میکنیم ، به عنوان مثال خود من یک بار کامنتی گذاشتم و توی اون تیم رویایی خودمو معرفی کردم و از مسی در جناح چپ ، جای فعلی رونالدو توی تیممون استفاده کردم و سلطان رو به همراه نیستلروی به نوک حمله بردم که به شدت با مخالفت بچه ها روبه رو شد و خلاصه ما شدیم کامنت منفور در حالی که هیچ کس نمیتونه کتمان کنه که رونالدو و مسی هردوشون از بزرگان تاریخ گذشته و آینده فوتبال هستن و به نظر من ارزش کارشون تازه بعد از بازنشست شدنشون مشخص میشه. حالا چون مسی توی تیم رقیب ما بازی میکنه یعنی به درد هیچ کاری نمیخوره؟؟؟ کدوم شما اعضای محترم سایت میتونین تو تاریخ فوتبال از اول تا حالا یه بازیکن تکنیکی تر از رونالدینیو به من معرفی کنید؟؟؟  یا مثلا آقای گواردیولا وقعا مربی بزرگیه و تیم حریفمون رو چند سال جلو انداخت و اگر اگه ایشون نبود الان خیلی از شاخ و شونه کشیدنای طرفداران بارسا رو نمی دیدیم.

به حرمت همین سایت قسم میخورم که نمیخوام از تیمای دیگه و بازیکناشون حمایت کنم چون ما خودمون اونقدر اسطوره داریم که نیاز به هیچ کس دیگه ای نداشته باشیم ولی حرف اصلیم اینه که اگه یه مقدار منطقمون رو بیشتر کنیم مطمئناً کلاس و ابهّت تیم خودمون هم بالاتر میره و دیگه اینقدر طرفدارای تیمای دیگه مثل دورتموند و لیورپول رو توی سرمون نمیزنن.

بیاین واقعا طرفدار باشیم ، پیشنهاد بدیم و انتقاد کنیم ، پیش خودمون چند تا از بازیکنا رو بفروشیم و چند تای دیگه رو جایگزین کنیم ولی به کسی توهین نکنیم. بیاین حقایق رو قبول کنیم و یاد بگیریم که نمیشه همه بازی ها رو اونم با اختلاف زیاد برد ولی میشه تو همه بازی ها تلاش کرد و گاهاً باخت. چون هر مربی نقاط ضعف و قوت خودشو داره ، مثلاً هیچ کدوممون نمیتونیم بگیم که مورینیو از لحاظ فنی فرد کوچیکیه ولی از اون طرف هم استاد تمام عیار جنگ های روانی و حاشیه سازی به حساب میاد که این هم واسه هر تیمی مخصوصا رئال میتونه خیلی مضر باشه. یا همین کارلتوی خودمون که به آرامش زیاد معروفه و از همین راه هم موفقیت های بزرگی به دست آورده  ، گاهی پیش میاد که با همین آرامشش چنان روی اعصاب بقیه میره که همه ازش سیر میشن و تمام افتخاراتش رو فراموش میکنن.

در مورد مدیران هم همین نکته صدق میکنه: مثلاً همین آقای پرز خودمون که واقعا قدرت سیاسی و اقتصادی بالایی داره ولی از اون طرف هم گاهی فقط به فکر تبلیغات و منافع خودشه که نمونه بارزش فروش دی ماریا ، اوزیل و مایکلله بود که هنوزم هرموقع یادم میاد توی دلم آتیش میگیره ولی در مجموع ایشون هم واسه تیممون زحمت کشیده و لحظات خوبی رو برای هممون رقم زده. خلاصه کلام اینکه باید قبول کنیم که ما به مرور زمان بود که تونستیم برترین باشگاه قرن 20 بشیم و این همه جام ظرف یکی دو فصل به دست نیومده بلکه هرکسی اومده کار خودشو کم یا زیاد انجام داده و یه افتخاری به افتخاراتمون اضافه کرده. پس باید صبور باشیم و فقط از این لحظات ناب و پرهیجان ، چه تلخ و چه شیرین لذت ببریم و از اینکه یک مادریدیستا هستیم احساس غرور داشته باشیم.

در اواخر بحث باید خدمتتون عرض کنم که چه بخوایم و چه نخوایم امثال رونالدو و مسی ما رو بدعادت کردن و با ثبات و درخشش بی نظیرشون باعث شدن یادمون بره که تعداد گلای یک مهاجم خوب هم میتونه از تعداد بازی هاش کمتر باشه. مطمئناً امثال بنزما اگه توی دوره دیگه زندگی میکردن به جای این همه انتقاد همه ازشون تعریف و تمجید میکردن.

این مقاله فقط یه درد دل شخصی با همه شما کاربران محترم مرجع خبری بود و امیدوارم که هیچ کس از طرز حرف زدن من ناراحت نشده باشه و به منو بی تعصب صدا نزنه چون منم از اونائیم که وقتی اسم دسیما میاد یاد شبی میفتم که همه دور و بر من خواب بودن و من فقط مجبور بودم فریاد شادیمو تو گلوی خودم خفه کنم. منم از اونائیم که عکس رائول توی کمدم و همیشه جلوی چشممه ، همون عکسی که با اون موهای بلندش زیر بارون فریاد میزنه و همه رو یاد گلای خاطره انگیزش میندازه حتی نام کاربری خود من هم از نام تیممون و رائول گرفته شده :

( رئال  +  رائول  =  رائال )

میدونم دیگه دارید از پرحرفی من خسته میشید ولی باید بگم که یه جمله ای بدجوری به من حال میده و اونم اینه که :

وقتی طرفدار تیمی به جز رئال مادرید باشید مانند این است که از بین فقر و ثروت ، فقر رو انتخاب کنید.

زنده باد ایران خودمون ، زنده باد همه رئالی های گل در همه جای دنیا ، زنده باد تیممون با همه کم و کاستی هاش ، زنده باد آقا حامد و تمام همکارانشون و زنده باد 92:48

HALA  MADRIDDDDDDD………………..

محمد آشوری.د   ( رائال )