مرجع خبری رئال مادرید : سومین موفقیت لورنزو سانز به عنوان مدیر، هشتمین قهرمانی چمپیونزلیگش بود که بیشتر از آن که به خاطر علاقه اش به مربیان موفق باشد (با کاپلو مقابل بارسای رونالدو نازاریو قهرمان لالیگا شد و با هاینکس قهرمان هفتمین چمپیونزلیگ شد و با هیدینک پس از 40 سال جام بین قاره ای را بر) به خاطر تصمیم مهمی بود که گرفت. او توشاک را به خاطر غرورش کنار گذاشت. مربی ولزی به صورتی علنی دروازه بانش بیتزاری را تحقیر کرد (“وقتی توپ به محوطه جریمه می آید چشمانش را می بندد”) و وقتی از او خواسته شد تا عذرخواهی کند، جواب داد:” دیدن این که یک خوک روی برنابئو پرواز می کند آسان تر از این است که من عذرخواهی کنم.” این مربط به صورت منطقی ناکام شد و گزینه منطقی در خانه این بود: ویسنته دل بوسکه.
رئال مادرید نتوانست در لالیگا احیا شود چون از دست رفته بود اما مربی سالامانکایی در زمان پخش سرود چمپیونزلیگ حال و هوا را عوض می کرد. هیرو پیش از بازی یک چهارم نهایی دچار مصدومیتی شدید شد. انتظار می رفت که یونایتد با بکام، کین، اسکولز، گیگز و کول بتواند رئال را شکست بدهد. ویسنته اما نترسید و خط دفاعی خود را با سه بازیکن یعنی کمپو، هلگرا و کارانکا بست. این یک دفاع همه جانبه نبود بلکه یک راهکار هوشمندانه بود. با حضور ردوندو، مک منمن و ساویو در خط هافبک و سالگادو و روبرتو کارلوس در دو جناح و رائول و مورینتس در خط حمله رئال مادرید در اولدترافورد با نتیجه سه بر دو پیروز شد. هیچ کس حرکت بی نظیر ردوندو را فراموش نمی کند. در نیمه نهایی مقابل بایرن قدرتمند قرار گرفت. دل بوسکه، انلکا را مورد عفو قرار داد و بازیکن فرانسوی در برنابئو و در مونیخ گل زد تا تیم به فینال برود. اما ضربه آخر در راه بود. در پاریس، دل بوسکه در مقابل والنسیای بی نظیر کوپر قرار گرفت. در آن بازی کاسیاس 19 ساله درون دروازه قرار گرفت. هیرو و سانچیس هم در دقایق پایانی وارد زمین شدند تا جام را بالای سر ببرند. این جا هوشمندی لورنزو سانز در انتخاب مربی خودش را نشان داد…
توماس رونکرو
کاش پرز بره و دل بوسکه دوباره برگرده