مرجع خبری رئال مادرید : کریستین کارمبو هافبک سابق فوتبال فرانسه در مصاحبه با فرانس فوتبال در مورد دوران حضورش در رئال مادرید صحبت کرد.
انتقالش و اولین گل :” شش ماه بود بازی نکرده بودم و آسان نبود که تیمی به من اعتماد کند اما رئال مادرید این کار را کرد. جایگاهم در تیم ملی را هم از دست داده بودم. به رئال مادرید ملحق شدم و وقتی در ژانویه به رئال مادرید پیوستم هنوز در چمپیونزلیگ حضور داشتند. اولین بازیم در کوپا بود و دومین بازیم مقابل لورکوزن در یک هشتم نهایی بود. می خواستم کارهای زیادی درون زمین انجام بدهم اما هاینکس به من گفت: لازم نیست، هر کاری که من از تو می خواهم انجام بده. بازیت را می شناسم، با ارامش بازی کن.” یادم است که در زمانی که اولین گلم را زدم، پدخا و رائول تاثیر گذاشتند و من فقط توپ را وارد دروازه کردم. آن گل شرایط را عوض کرد چرا که شش ماه بود بازی نکرده بودم و نیاز نداشتم تا کسی به من اعتماد کند. پیوستن به رئال مادرید و چنین شروعی یک بمب اکسیژن برای من بود. دوران فوتبالم عوض شد. بعد از آن دوباره در بازی برگشت گل زدم.”
زندگی بدون فوتبال:” سخت بود. حالا همه در مورد قرنطینه صحبت می کنند اما در آن زمان در سمپدوریا من در قرنطینه اجباری بودم (می خندد). تنها می دویدم و فقط به این فکر می کردم که دوباره بازی کنم. به تنهایی تمرین می کردم اما جدیت بازیها یا تمرینات را حس نمی کردم. در آن شش ماه نمی دانستم که چه سطحی دارم و شاید فکر نمی کردم که در همان فصل قرار است در فینال چمپیونزلیگ برای رئال مادرید بازی کنم.”
فینال مقابل یوونتوس:” می دانستیم که شانس حریف بیشتر است. به خوبی یووه ، سبک بازی و جدیتشان را می شناختم اما پانوچی، سیدورف، روبرتو کارلوس … نیز در ایتالیا بازی کرده بودند و از توانایی های یووه خبر داشتند. ما به یک برد بزرگ نیاز داشتیم تا بتوانیم تاریخ را عوض کنیم در مورد یووه صحبت می کردیم.می دانستیم که برای پیروزی می توانیم روی استعداد رائول، پدخا، مورینتس و … حساب کنیم و ترسی نداشتیم. در پانزده دقیقه اول سعی کردیم بازی را کنترل کنیم تا حریف نتواند حملات سریع داشته باشد. وقتی گل زدیم هم می دانستیم که می توانیم دفاعی بازی کنیم. آنها موقعیت های بیشتری داشتند اما ما از فرصتمان استفاده کردیم و در نهایت با افتخار پیراهن رئال مادرید را به جایگاه واقعی خود رساندیم. مثل کاری که دی استفانو، پوشکاش، خنتو و … در دوران خود انجام داده بودند ما هم تاریخ را ساختیم.”
دومین فینال مقابل والنسیا :” آن هم کمی عجیب بود. در کشور خودم و در ورزشگاه استادو فرانس بازی داشتیم. فکر می کردم که بازی می کنم اما این اتفاق رخ نداد. به تصمیم مربی احترام گذاشتم. پانزده روز قبلش من مقابل والنسیا در پست دفاع میانی بازی کرده بودم و فکر می کردم در فینال این اتفاق تکرار شود.”
ردوندو:” کل آن تیم فوق العاده بودند. پدخا کیفیت بی نظیری داشت که وقتی در والنسیا بود با نانت مقابلش بازی کرده بودم اما به عنوان هم تیمی می دیدم که کیفیت و توان بی نظیری دارد. وقتی در سمپدوریا بودم با سیدورف اشنا شده بودم که او هم کیفیت فوق العاده ای داشت. شوکر یک آقای گل تمام عیار بود. پانوچی ، روبرتو کارلوس و … کنار هم بازی می کردیم و تیم فوق العاده ای ایجاد کردیم. ردوندو اسطوره من بود چرا که زمانی بازیهایش را دنبال می کردم و توانستم هم تیمی او شوم. حرکت پشت پا مقابل یونایتد که به گل منجر شد بی نظیر بود. وقتی این درییل را زد من در جناحش بودم. همه چیز را دیدم. بسیار خوشتیپ بود و درون زمین بی نظیر بود. استادم البته خورخه بوروچاگا در نانت بود که با هر دو پا بازی می کرد و فوق العاده دریبل می زد اما ردوندو همه چیز را یک جا داشت. وقتی به رئال مادرید ملحق شدم به او گفتم که خوشحالم که در کنارش بازی می کنم چرا که همیشه حس می کردم بازیکن فوق العاده ایست.”