مرجع خبری رئال مادرید : توماس رونکرو سردبیر آس در مورد بازی رئال مادرید و بتیس نوشت.
دوستت داریم مارسلو
حدود 53 هزار هواداری که گرمای خفه کننده شهر مادرید را به جان خریدند، می داسنتند که قرار نیست که یک فوتبال جدی و هیجان انگیز را ببینند. در فاصله یک هفته تا فینال پاریس، انتظاری هم نبود.به همین خاطر این بازی صرفا یک شبیه سازی برای حمله به چهاردهمین جام بود. مهم این است که حتی یک مصدوم هم وجود نداشت و هواداران توانستند با اسطوره باشگاه یعنی مارسلو وداع کند، بازیکنی که در طول این سالها جادوی فوتبال را ارائه داد و باعث شد تا همه شیفته اش شویم. مارسلو به دستان میاتوویچ و کارلوس بوسرو در ژانویه 2007 به عنوان کودکی هجده ساله به رئال آمد که برای خریدنش فقط 5.5 میلیون یورو هزینه شده بود. پانزده سال بعد به تنها بازیکن تاریخ رئال تبدیل شد که 24 جام برده یعنی بالاتر از پاکو خنتو. می تواند در پاریس جام شماره 25 را هم ببرد. برنابئو در پایان بازی نامش را صدا زد و آخرین آغوش را در اختیارش قرار داد. او لقب بازیکن شماره 12 را داشت و هواداران وداعی درخشان با او داشتند و هرگز فراموشش نمی کنیم. مارسلو همیشه یکی از ما خواهد بود. تبریک برای همه چیز، قهرمان.
بتیس
سفید و سبزها با شایستگی ظاهر شدند. نه فقط به خاطر فصل خوبی که داشتند (قهرمان کوپا شدند و جایگاهشان در لیگ اروپا قطعی شده بود) بلکه به خاطر این که توانستند در خانه رئال کاررا سخت کنند. بتیس با این تساوی بدون گل، پنج سال است که در برنابئو گل نخورده است. آخرین گل به آنها توسط راموس در 12 مارس 2017 ثبت شد. از آن زمان تا کنون چه در برنابئو چه در دی استفانو، روشی برای جشن گرفتن گل به عنوان میزبان نبود. نباید در مقابل هیچ تیم دیگری این آمار تکرار شود.
هفتمین جام
در روز 20 می 1998 ، پدخا میاتوویچ بزرگ در آمستردام گلی را زد که به طلسم 32 ساله بدون قهرمانی اروپا خاتمه بخشید (از زمانی که رئال مادرید یه یه ها با غلبه بر پارتیزان در بروکسل به قهرمانی رسیده بود، این اتفاق تکرار نشد) یک گل عالی به یوونتوس که کام زیدان، دل پیرو، داویدز، دشان و اینزاگی را تلخ کرد.از زمان هفتمین چمپیونزلیگ، شش جام دیگر بردیم. در پاریس می توانیم چهاردهمین جام را ببریم. در دوران درخشان اخیر، دروازه بان فوق العاده ای درون دروازه رئال بود که در روز 20 می متولد شده است یعنی ایکر کاسیاس که در هشتمین چمپیونزلیگ فیکس بود (در شهر برج ایفل مقابل والنسیا به قهرمانی رئال کمک کرد) در نهمین چمپیونزلیگ با توپگیری هایش مقابل لورکوزن درخشان بود و در فنیال دسیما فیکس بود و راموس را بوسید تا به خاطر گل نجات بخش او تشکر کند چرا که باعث فراموشی اشتباهش روی گل اتلتیکو شد.
خاطره خوش
از هفتمین جام صحبت کردیم اما یک آمار وجود دارد که می تواند به ما برای بازی رئال مادرید – لیورپول در سن دنیس کمک کند. قبل از آن فینال با یووه، رئال مادرید توانست با لالیگا در روز جمعه در برنابئو وداع کند. آن بازی هم در روز سن ایسیدرو انجام شد و تحت تاثیر باران بود. رئال در آن شب با گل میاتوویچ از بیرون محوطه جریمه با نتیجه یک بر صفر پیروز شد. پنج روز بعد، پدخا گلی را زد که تاریخ باشگاه را عوض کرد. در پاریس، کریم بنزما می تواند این نقش را بپذیرد.
هواداران مطمئن
برنابئو با بنر برج ایفل و یک پیام اسطوره ای از تیم استقبال کرد:” پادشاه اروپا همیشه برمی گردد.” هواداران فقط می خواهند به سفرشان به پاریس و بازگشت با چهاردهمین جام فکر کنند. نکهته بد این است که فعلا -حواس ها به امباپه پرت شده است. ببینیم امروز چه می خواهد بگوید…



میخوام طرز فکر همراهان مرجع رو بدونم.
اگه تو این مقطع فقط یه انتخاب داشتین کدوم؟
۱_ قهرمانی چهاردهم لایک
۲_ اومدن امباپه دیس
گزینه 1
درود
قطعا یک
اینجوری دست نیافتنی تر از قبل میشیم
ولی امباپه چی؟بعدا فقط حسرت نیومدنشو میخوره و 32 سالگیش مثل لوا تازه میگه پشیمونم
اگه قراره با این همه ناز کردن بیاد همون نیاد بهتره
چرا خبری از خداحافظی ایسکو نیست ؟
یعنی میخواد بمونه؟
انشالله مارسلو تو رئال بازنشسته بشه دلم براش خیلی تنگ میشه.
آقا بچه ها من خیلی فک کردم بنظرم اون کله تخمی میخواد تمدید کنه اگه قرار بود بیاد رئال انقدر تیم و هوادارای آیندشو زجر نمیداد.
این کار اخیرش اصلا معنی نمیده تنها معنیش اینه که هم خواسته ی ضربه ای به رئال و پرز زده باشه هم ناصر رو بدوشه و ی پول گنده ازش بچاپه.
در هر صورت امیدوارم به خیر بگذره و همه این خبرای یکی دو روز اخیر دروغ رسانه ها بوده باشه