مرجع خبری رئال مادرید: خوانفران فونس، سرمربی مالاگا، در نشست خبری پیش از بازی با رئال مادرید، با آرامش درباره مسابقهای صحبت کرد که خودش هم بهنوعی ابعاد جهش بزرگ مالاگا را نشان میدهد. تیم آبیوسفید یکشنبه ساعت ۱۷ به سانتیاگو برنابئو میرود؛ ورزشگاهی که برای بخش بزرگی از بازیکنان و حتی خود فونس، تجربهای تازه است. او ۳۵ دقیقه به تحلیل رئال مادرید پرداخت.
وقتی از او درباره احتمال گرفتن یک امتیاز پرسیدند، گفت: «اگر با فکر مساوی گرفتن به آنجا برویم، احتمالاً با هشت گل برمیگردیم.»
فونس برای توضیح حرفش سراغ خاطرهای از دوران حضورش در سالامانکا رفت: «یک بازیکن داشتم که آنجا مربیاش بودم. رئال مادرید در کوپا دلری مقابل لوانته بازی میکرد و همه خیلی هیجان داشتند که در آن مسابقه به میدان بروند، اما به او بازی نرسید. گوستاوو مونوا در جریان مسابقه مشکلی پیدا کرد، فکر کنم نتیجه آن موقع ۴-۰ بود، و این بازیکن، سرخیو، که دروازهبان ذخیره بود و مدتها آرزو داشت در آن بازی حضور پیدا کند، وقتی چهار یا پنج گل خورده بودند دیگر داشت انگشتهایش را ضربدری میکرد که مبادا وارد زمین شود. ببینید. آن روز در نهایت هشت گل خوردند.»
او ادامه داد: «رئال مادرید نشان داده تیمی بسیار عمودی است و وقتی توپ را پس میگیرد، انتقالش فوقالعاده قدرتمند است. اما در عین حال نشان داده اگر بلوک دفاعی پایین را به او هدیه بدهی، ممکن است مشکلات خیلی زیادی پیدا کنی. روز قبل دیدیم بلینگام و امباپه چه یکودویی انجام دادند. باید مراقب این فکر باشیم که بگوییم “میروم برای مساوی”، چون آن وقت شاید خیلی کمتر از چیزی به دست بیاوری که با نگاه دیگری میتوانستی به آن برسی.»
فونس سختی پیدا کردن برنامهای برای محدود کردن نقاط قوت رئال را پنهان نکرد: «اگر بالا برویم، از پشت سرمان حمله میکنند؛ اگر عقب بمانیم، از جلوی ما حمله میکنند؛ و اگر وسط را خالی بگذاریم، هم از جلو و هم از پشت سر میزنند. در برابر همه اینها، مهمترین چیز این است که هویت خودمان را داشته باشیم، بهصورت جمعی خوب عمل کنیم و این بازی برایمان از چند جهت مفید باشد. باید مسابقهای پربار برای ما باشد. بیشتر از اینکه به نتیجه فکر کنیم، باید به این فکر کنیم که در جریان بازی چه کار خواهیم کرد. مهم این است که روی آن تمرکز کنیم و نتیجه بعدی، پیامد کاری خواهد بود که قبلش انجام میدهیم.»
سرمربی مالاگا برای توضیح این دوگانگی، خاطره دیگری هم تعریف کرد: «یک مربی داشتم که وقتی با حریفانی روبهرو میشدیم که برتریشان اینقدر زیاد بود، به ما میگفت: “بچهها، امروز توپ را از عقب بازیسازی نکنید، چون تلاش میکنیم بازی کنیم، آنها توپ را میگیرند و در ضدحمله بازی را میبرند. اما توپ را هم به آنها ندهید، چون شروع میکنند به پاسکاری و آنقدر خوب هستند که باز هم کلی گل میزنند.” از او پرسیدیم پس باید چه کار کنیم و گفت: “توپ را بفرستید بالا، نه برای آنها نه برای ما.” نمیدانم برنامه بازی ما همین خواهد بود یا نه؛ امیدوارم نباشد.»
احترام فونس به رئال فقط به ستارههای هجومی محدود نمیشود. او معتقد است تیم مورینیو بدون توپ هم در حال رشد است: «وقتی درباره رئال صحبت میشود، تمرکز زیادی روی بازیکنان جلوی زمین است. اما قدرتی که در حمله دارد، کمکم در دفاع هم دیده میشود. یک خبر دیدم، نمیدانم مربوط به فصل گذشته بود یا نه، که میگفت در ۱۰۰ بازی اخیرش فقط شش بار در برنابئو باخته. همین نشان میدهد در خانه چه قدرتی دارد.»
او همچنین درباره توانایی رئال برای تمام کردن بازی در یک بازه کوتاه هشدار داد: «رئال مادرید میتواند نسخههای مختلفی از خودش نشان دهد. همین بازی اخیر را دیدیم: ممکن است ۵۰، ۶۰ یا ۷۰ دقیقه در یک روند باشد، اما در پنج یا ده دقیقه ناگهان حالتش را عوض کند، فشار بیاورد و بازی را تمام کند. قدرت تصمیمگیری خیلی بالایی دارد. رئال سوسیداد، که قهرمان فعلی کوپا دلری است، آنجا چهار گل خورد. تقریباً اگر اصلاً به بازی نمیآمد، برایش بهتر بود چون فقط ۳-۰ بازنده اعلام میشد! شوخی به کنار، رئال تو را به سطح توقع خیلی بالایی میبرد. مقابل تیمهایی که قدرتشان را ثابت کردهاند، پنج یا ده دقیقه برایش کافی است تا نهفقط ببرد، بلکه با برتری قابل توجهی هم ببرد.»
همین توانایی رئال در ضربه زدن، مالاگا را مجبور میکند از نظر ذهنی هم آماده باشد: «خیلی مهم است که سختی، فشار یا هر چیزی که در بازی با آن روبهرو میشویم، روحیهمان را خراب نکند. باید در بازی بمانیم. مقابل اتلتیکو، بعد از اینکه دقایق زیادی خوب بودیم گل اول را خوردیم، اما بازی را رها نکردیم و محکم ماندیم. باید بتوانیم فراتر از نتیجه رقابت کنیم. در مسابقاتی با این تعداد زیاد بازی، یکی از چیزهایی که تفاوت ایجاد میکند این است که نتیجههای خوب باعث غرور نشوند و نتیجههای بد هم تو را زمین نزنند.»
برای فونس، این سفر یک بُعد شخصی هم دارد: «بعضی رویاها محقق میشوند چون آدم به آنها فکر کرده و بعضی دیگر بدون اینکه حتی به ذهنش رسیده باشند اتفاق میافتند. احتمالاً این یکی از همانهاست. راستش هیچوقت تصور نکرده بودم روزی در چنین ورزشگاهی مربیگری کنم. رویاهایی داشتهام که دنبالش کردهام، اما این یکی را حتی در ذهنم هم نساخته بودم. نمیدانم چون غیرممکن میدیدمش یا چون اصلاً بخشی از رویاهایم نبود.»
بخش زیادی از بازیکنانش هم تجربه مشابهی ندارند: «همانطور که شروع فصل برای خیلیها اولین تجربهشان در لالیگا بود، رفتن به سانتیاگو برنابئو هم برای خیلیها اولین بار خواهد بود. بهجای ترسیدن، باید با همان هیجانی زندگیاش کنیم که چنین موقعیتی شایسته آن است. برای خیلی از ما تجربهای خواهد بود که نمیدانم تاریخی است یا نه، اما قطعاً خیلی زیباست. چالشهای خیلی سخت باید همیشه محرک باشند. قدرت حریف را میشناسیم، اما برای ما میتواند یک فرصت منحصربهفرد باشد و باید با همان شدتی که شایسته آن است، تجربهاش کنیم.»
فونس درباره مورینیو هم صحبت کرد؛ مربیای که بخش زیادی از دوران حرفهایاش او را دنبال کرده و بهخصوص توانایی ارتباطیاش را تحسین میکند: «یک چیز هست که همیشه در او خیلی ارزشمند میدانستم. توانسته در لیگهای مختلف تفاوت ایجاد کند و مربیان خیلی کمی در دنیا چنین کاری کردهاند. من توانایی ارتباطیاش را برجسته میکنم، نه فقط به خاطر چیزی که میگوید، بلکه چون میتواند این کار را به چند زبان انجام دهد. وقتی کسی باید ارتباط برقرار کند، فقط منظورم با بیرون نیست، بلکه داخل تیم هم هست. در تیمهایی که برای بزرگترین جامها میجنگند، معمولاً بازیکنانی با ملیتهای بسیار مختلف حضور دارند.»
او افزود: «مثلاً تیم ما تقریباً همه اسپانیایی هستند. نمیدانم رئال مادرید چند ملیت مختلف دارد. مورینیو در پروژهها و کشورهای دیگر هم همین وضعیت را داشته است. این توانایی که نه فقط حرفت را بزنی، بلکه آن را به زبانهای مختلف منتقل کنی، در توان خیلی کمی از مربیان است. این چیزی بود که در گواردیولا هم خیلی ارزشمند میدانستم، وقتی به آلمان رفت. قبل از رفتن مدتی صبر کرد فقط برای اینکه زبان را یاد بگیرد. واقعاً قابل تحسین است، چون میدانند چقدر مهم است که بتوانی به بازیکن برسی و با او ارتباط برقرار کنی. اینها مربیانی هستند که میتوانند تفاوت ایجاد کنند.»
۸ گل میخورید و ۲ گل هم میزنید که نتیجه ی بازی بایرن و بارسا تکرار بشه خخخخخ