گزارش روز؛ اهرم 566 میلیونی رئال مادرید با اهرم 867 میلیونی بارسلونا چه تفاوتی دارد؟

مرجع خبری رئال مادرید : بحث فعال سازی اهرم های اقتصادی توسط رئال مادرید در سالهای اخیر بحث پیچیده ایست چرا که در رسانه های مادریدی سانسور می شود. بر خلاف بارسلونا که ابایی از علنی کردن این اهرم ها نداشته، رئال مادرید سعی کرده که این مسئله را کاملا سانسور کند و رسانه های جریان اصلی و نزدیک به مدیران رئال مادرید نظیر آس و مارکا حتی المقدور این خبر را لاپوشانی کرده اند. پدرو موراتا در مارکا از معدود خبرنگارانی بوده که در یک سال اخیر در این زمینه اطلاع رسانی کرده است و می تواند در این زمینه کاملا روسفید باشد. بازگشایی دوباره پرونده اهرم های اقتصادی رئال مادرید توسط تلگراف باعث شد تا موراتا در مقاله مفصلی دیگر به بجث اهرم های اقتصادی رئال مادرید اشاره کند. این مقاله از نظرتان می گذرد:

اهرم اقتصادی چیست؟ خوب است یا بد است؟ اهرم اقتصادی نسل پیشرویی از پول است که به این معنی است که حالا، سرمایه های باشگاه یا درآمدهای آینده را بفروشی. نه خوب است و نه بد. اما برخی موارد بهتر از دیگری هستند. وقتی که اهرم اقتصادی را فعال می کنی برای این است که بتوانی روند تجارت خود را به شکل عادی پیش ببری. برخی آن را به عنوان یک سرمایه گذاری و کمک مالی می بینند و برخی دیگر به عنوان وام یا بدهی. فعال سازی اهرم اقتصادی (یا مقروض سازی) با وام گرفتن یا سرمایه گذاری فرق دارد. هر کسی بر اساس دیدگاه، اهداف و آنالیز خودش می تواند نتیجه مثبت یا منفی در این زمینه بگیرد.

در مورد اهرم های لاپورتا خیلی صحبت شد که در تابستان گذشته مد شده بودند چرا که مدیر این باشگاه آن را نکته مثبتی می دانست و چنین چیزی را نکته قوت بارسا به شمار می آورد. آنها با تبلیغات سعی می کردند که نقاط ضعف کارشان را پنهان کنند. طوری رفتار می کردند که انگار هر اهرمی که لاپورتا فعال می کند، یک کلک جادویی جدید است که دهان همه را باز نگه می دارد و هر کسی را مرعوب خودش می کند. در مورد اهرم های رئال مادرید خیلی کم صحبت شد. رئال مادرید هم این کار را کرد اما آن را مخفی کردند چرا که فلورنتینو، محتاط تر است و فرهنگ مدیریتی و اقتصادی بالاتری را دارد و می داند که فعال سازی اهرم اقتصادی چیزی نیست که به خاطرش جشن بگیری.

رئال مادرید دو اهرم اقتصادی به مبلغ 566 میلیون یورو فعال کرد و بارسلونا چهار اهرم با مجموع مبلغ 717 میلیون یورو (در حساب هایشان 867 میلیون یورو لحاظ کردند در حالی که 150 میلیون یورو از این مبلغ مربوط به سرمایه های خود باشگاه بود) لالیگا فقط 717 میلیون یورو از این مبلغ را لحاظ کرد. اما در مورد اهرم های سفید و آبی اناری، تفاوت های زیادی وجود داشت. رئال مادرید اولین اهرمش را در سال 2017 فعال کرد اما هرگز اسمی رویش نگذاشت و برایش پز نداد. سعی می کنم که به شکلی عادلانه و درست توضیح بدهم.

اولین اهرم سفید
فلورنتینو 200 میلیون یورو را  برای چهار فصل (بین 2017 تا 2021) پیشخور کرد و بعد از آن 50 میلیون یوروی دیگر (برای شش فصل، بین 2021 تا 2027) به این مبلغ اضافه شد. این اهرم مربوط به شرکت پروویدنس بود و باشگاه، بخشی از درآمدهای کل اسپانسرهایش  به جز اسپانسر پیراهن، اسپانسر ورزشی و اجاره اسم برنابئو و شهرک ورزشی را به این شرکت فروخت. بدین ترتیب بخشی از درآمدهای باشگاه در سالهای آینده در اختیار شرکت “پروویدنس” قرار می گیرد و هر چقدر درآمد رئال از اسپانسرها بیشتر شود، این شرکت بیشتر سود می کند.

به طور مثال: رئال مادرید از شرکت پروویدنس 200 میلیون یورو دریافت کرد. رئال مادرید اولین سال قراردادش با این شرکت، 250 میلیون یورو درآمد تبلیغاتی داشت که 50 میلیون یورو از این مبلغ به شرکت پروویدنس برگردانده شد. بدین ترتیب پروویدنس این فرصت را داشت تا سرمایه گذاری خود را برگرداند (یا نتواند برگرداند) البته مشخص نیست که چقدر پول در اختیار پروویدنس قرار گرفته است.  رئال مادرید در حساب هایش جزئیاتی را در مورد این مبالغ منتشر نکرده است. برای من قابل درک نیست که چطور پروویدنس برای چهار سال 200 میلیون یورو پرداخته باشد (سالی 50 میلیون یورو)  و بعد از آن رئال مادرید قراردادی دیگر با این شرکت برای شش سال بست و این بار فقط 50 میلیون یورو دریافت کرد (سالی 8.3 میلیون یورو) درک نمی کنم که قرارداد رئال با پروویدنس چطور از سالی 50 به سالی 8.3 میلیون یورو رسید.

قطعا پروویدنس به دنبال درآمدزایی و جبران سرمایه گذاری 250 میلیون یورویی است تا سود کرده باشد. با وجود آن که چندین سال از این ماجرا می گذرد، هرگز در این باره توضیح دقیقی از جانب باشگاه داده نشده است.

قطعا باید اتفاقی رخ داده باشد که فلورنتینو پرز، این معامله را یک “سود بزرگ” بداند. اگر اتفاق عجیبی رخ نداده باشد (و این 250 میلیون یورو اهرم اقتصادی باشد و نه وام) حقیقت این است که این یک معامله بسیار ریسکی برای پروویدنس بوده چون رئال مادرید هیچ ریسکی نکرده و 250 میلیون یورو را ده سال زودتر از موعد دریافت کرده است( بین 2007 تا 2017) در واقع پروویدنس باید تلاش می کرده تا اسپانسرهای بیشتری برای رئال مادرید پیدا کند تا نه تنها 250 میلیون یورو را برگرداند بلکه سود بیشتری دریافت کند. در واقع، پروویدنس مجبور شده که خودش وارد بازی شود. بین سالهای 2017 تا 2023 ، رئال مادرید بر اساس حساب هایش 87 میلیون یورو به پروویدنس پرداخته است و حالا این شرکت چهار سال فرصت دارد تا 163 میلیون یوروی باقی مانده از سرمایه گذاری خود را برگرداند تا ضرر ندهد.  از نظر من، این حساب و کتاب ها به هم نمی خواند و تصور نمی کنم که پروویدنس، یک سازمان خیریه باشد که حاضر باشد تا چنین ضرر سنگینی را تحمل کند و هر چقدر هم بگوییم که فلورنتینو، جان هان و آناس لاغری با هم رفیق گرمابه و گلستان هستند و در جنگ سوپرلیگ در یک خط می جنگند، باز هم برایم منطقی نیست.

دومین اهرم سفید
بعد از آن به معامله اخیر می رسیم. در مورد شرکت سرمایه گذاری دیگر، توضیحات بیشتری داده شد و این هم یک اهرم اقتصادی دیگر اما با کیفیت تر است: 316 میلیون یورو در فصل 22-2021 پرداخته شد تا 30 درصد از درآمدهای برنابئو در 20 سال آینده به فروش برسد. تاکید می کنم که 30 درصد اما این فقط مربوط به درآمدهای جدید است. در واقع رئال مادرید هرگز از درآمدهای قدیمی خود، چیزی را وارد این معامله نمی کند بلکه این 30 درصد مربوط به درآمدهای جدیدی است که باشگاه خواهد داشت. بدین ترتیب شرکت Legends-Sixth مجبور است که درآمدهای بیشتری را ایجاد کند تا بتواند 30 درصد از آن را تصاحب کند. این نکته در بند 17.16 حساب های باشگاه در فصل 22-2021 مورد اشاره قرار گرفته است. شرکت لجندز برای این که سرمایه گذاری خود را جبران کند، باید سالی 53 میلیون یورو به درآمدهای برنابئو اضافه کند تا بتواند 30 درصد از آن را تصاحب کند (سالی 15.9 میلیون یورو). از این مبلغ، 37 میلیون یورو سالانه به رئال مادرید خواهد رسید. در واقع کاری که لجندز باید انجام بدهد این است که درآمدهای برنابئو را حداقل سالانه 53 میلیون یورو افزایش بدهد. رئال مادرید هم خوشحال خواهد بود چون بدین ترتیب حتی با وجود پرداخت 30 درصد از مبلغ به لجندز، می تواند 70 درصد از درآمدهای جدید برنابئو را دریافت کند.

زیان ده بودن رئال مادرید و بارسلونا در فصل 22-2021
باید یادآوری کنیم که بارسا بدون اهرم اول در فصل 22-2021 (ده درصد حق پخش تلویزیونی به مدت 25 سال با 267 میلیون یورو) باید 135 میلیون یورو ضرر اعلام می کرد. رئال مادرید هم بدون اهرم 316 میلیونی باید در فصل 22-2021 مبلغ 167 میلیون یورو ضرر اعلام می کرد.

اما دو تفاوت وجود دارد: رئال مادرید توانست شرایط را بهبود ببخشد و در فصل 23-2022 بدون اهرم اقتصادی به سود 12 میلیونی برسد اما بارسا یک بار دیگر در فصل 23-2022 دوپینگ کرد چرا که در حساب هایش، سه اهرم را با مجموع 600 میلیون یورو اضافه کرد (پانزده درصد حق پخش تلویزیونی و 49 درصد بارسا استودیوز چرا که در هر دو مورد، درآمدها در حساب های فصل 23-2022 لحاظ شدند).  بدون این پیشخورها، بارسلونا با وجود رفتن پیکه، گریزمان، آلبا و … باید بیش از 200 میلیون یورو ضرر اعلام می کرد. این در حالیست که برای فصل 24-2023 ، بارسلونا مجبور است که در مونجوییک بازی کند و از همین حالا می داند که 93 میلیون یوروی دیگر هم از دست خواهد داد.  این در حالیست که باید بگوییم که از این 600 میلیون یورو، 200 میلیون یورویش (فروش 49 درصد از درآمدهای بارسا استودیوز) روی هواست چون زمان قسط دوم 60 میلیونی رسید و هیچ پولی به حساب بارسا واریز نشد.

کدام اهرم اقتصادی بهتر است؟
هر کسی می تواند بر اساس دیدگاه خودش، اهرم را خوب یا بد بداند. کاری که رئال و بارسا یا هر دو انجام می دهند. بارسا، سرمایه خود را فروخته و درآمدهایش را در ازای دریافت پول زودرس، از دست داده و رئال مادرید کاری کرده که کمیسیون بر اساس افزایش درآمدش به اسپانسرهایش برسد،

اگر بخواهم بیشتر توضیح بدهم: ممکن است ماهی هزار یورو حقوق بگیری اما برای داشتن یک خودرو مجبور شوی که به مدت 25 سال مبلغ 250 یورو را بپردازی، ممکن است که هزینه خودرو را با فقط 30 درصد از دستمزدت بپردازی اما مبلغ کم شده فقط به ازای مابه التفاوت درامدی باشد که بالای 1000 یورو دریافت می کنی.  اگر درآمدت به 1400 یورو رسید، فقط 30 درصد از 400 یورو را می پردازی یعنی ماهی 120 یورو و در کنارش 280 یورو هم به جیب می زنی. در کنارش حتی یک یورو هم از هزار یورو حقوقت از دست نمی دهی و در مجموع می توان گفت که 1280 یورو درآمد داری. در واقع قرار نیست که 49 درصد از سرمایه ات را بفروشی تا پول خودرو را بدهی.

بارسا برای این که تیم بهتری داشته باشد، لالیگا را ببرد، در مرحله اول چمپیونزلیگ حذف شود و بازسازی نیوکمپ را آغاز کند، چنین کاری کرد: 49 درصد از بارسا استودیوز را با 25 میلیون یورو فروخت یعنی متاورس، توکن، ارزهای مجازی و … تجارتی که شاید تا پیش از این سرمایه گذاری کاملا ناشناخته بود. بارسا تا کنون فقط 20 میلیون یورو دریافت کرده است و فعلا قسط 60 میلیونی به تعویق افتاده و پرداخت نشده است.  25 درصد از درامد پخش تلویزیونی خود را تا 25 سال فروخت. مفهومش این است که سالی 45 میلیون یورو از درامدش را از دست داده است. بارسا از حق پخش تلویزیونی سالی 175 میلیون یورو درآمد داشت اما حالا فقط 130 میلیون یورو خواهد داشت چون 45 میلیون یورو از این مبلغ به حساب Sixth Street می رود.

رئال مادرید سرمایه اش را نفروخت. پول را با این امید پیشخور کرد که اسپانسرها و برنابئو بتوانند درامد بیشتری برایش بیاورند اما چیزی از داشته هایش را از دست نداد. در واقع رئال مادرید، شرکت های سرمایه گذاری را مجبور کرد تا پول بیشتری برای رئال مادرید بیاورند تا سود بیشتری کسب کنند. رئال مادرید،مثل بارسلونا اهرم هایش را فعال کرد اما با بارسلونا فرق داشت. البته مشخص است که هر مدیری که جایگزین پرز شود هم باید تا سال 2027 بخشی از درآمدها به جز اسپانسر پیراهن و نامگذاری برنابئو و شهرک ورزشی را به پروویدنس بپردازد.

مقایسه تفاوت اقتصادی رئال مادرید و بارسلونا، کار را به همین جا می رساند. رئال مادرید توانست بدون احتساب اهرم ها حساب های مالی خود را کنترل کند. بارسلونا بدون اهرم ها در فصل 22-2021 ضرر 267 میلیونی را ثبت کرد و در فصل 23-2022 به ضرر 600 میلیونی رسید.  باید دید که فصل 24-2023 را چطور مدیریت خواهند کرد آن هم در حالی که درآمد 200 میلیونی انها از بارسا استودیوز روی هواست.  رئال مادرید بدهی ندارد و بارسلونا 1350 میلیون یورو بدهی دارد و بیش از 1500 میلیون یورو باید برای ساخت استادیوم و مجموعه ورزشی جدیدش بپردازد. در هر دو مورد اهرم ها در حساب های دو باشگاه لحاظ شده است : بارسا 868 و رئال مادرید 566 میلیون یورو. رئال مادرید به خاطر بازسازی برنابئو باید 893 میلیون یورو بدهی هایش را بپردازد که هزینه ها از 575 میلیون یورو تخمین اولیه بیشتر شد چون امکانات بیشتری اضافه شد و هزینه مصالح افزایش پیدا کرد.

توضیح برخی نکات نامفهوم و گفته نشده از مقاله پدرو موراتا:

در بحث اهرم شرکت پروویدنس، رئال مادرید شفافیت مالی نداشته و مبالغ پرداختی به این شرکت را مخفی سازی کرده است. در حقیقت به نظر می رسد که مقاله جنجالی تلگراف مربوط به گم شدن 122 میلیون یورو از حساب های رئال مادرید دقیقا به همین نکته اشاره می کند. مدیران رئال مادرید که چفرین و یوفا را به عدم شفافیت مالی متهم می کنند، در این ماجرا مرتکب خبط شده اند و بهتر است که به این مسئله اعتراف کنند. اگر آنها 122 میلیون یورو را به پروویدنس داده اند، می توانستند تا آن را در حساب های خود بنویسند تا تلگراف از انها مچ گیری نکند که آبرویشان برود. عجیب این است که با وجود این که چندین سال از این ماجرا می گذرد، تا زمانی که تلگراف به این موضوع اشاره نکرده بود، هیچ رسانه اسپانیایی به این موضوع حتی اشاره هم نکرده بود! نکته ای ناخوشایند که نشان از سانسور رسانه ای شدید مسائل مالی رئال مادرید توسط رسانه های نزدیک به باشگاه دارد. شفافیت در هر کجای دنیا اتفاقی خوشایند است. در قرن 21، نوشتن حقایق، سانسور نکردن و بازتاب واقعیت ها کمترین چیزی است که مخاطب انتظارش را دارد هر چند که برخی در همین سایت انتظار دارند که مقالاتی نظیر مقاله فوق یا خبر تلگراف را سانسور کنیم تا به تریج قبای خودشان و مدیر محبوبشان برنخورد!

این که رئال مادرید در فصل 22-2021 زیان ده تر از بارسلونا بوده، خبری است که توسط رسانه های مادریدی عمدا سانسور شده بود. هواداران رئال مادرید آن قدر عاشق باشگاهشان هستند که حتی اگر اوضاع مالی تیمشان خوب هم نباشد، عاشقانه از تیمشان حمایت خواهند کرد و در سخت ترین شرایط پشت تیم می ایستند.  مشکل اصلی برخی هواداران (نظیر نگارنده) با مدیران رئال در مورد مسئله اهرم اقتصادی، عدم شفافیت مالی و دروغگویی به هواداران است. اگر مدیران رئال از همان ابتدا صادقانه می گفتند که دلیل هزینه نکردنشان در سالهای اخیر مشکلات مالی است، از آنها تشکر هم می کردیم که با وجود شرایط سخت مالی همچنان رئال را در کوران رقابت نگه داشته اند. اما این که در این سالها به دروغ به خورد هوادار می دادند که اوضاع مالی عالی است (در حالی که نبود) و حالا هم می خواهند بگویند که پول خرید امباپه را دارند (در حالی که ندارند و باید وام بگیرند یا برخی بازیکنان را بفروشند!)، به معنی عدم شفافیت و فریب هواداران است.

اگر پرز از چفرین و تباس انتظار شفافیت را دارد، بهتر است که خودش هم در این زمینه پیشگام باشد. اصلا چه نیازی هست که یک رسانه انگلیسی از رئال مادرید انتظار شفافیت را داشته باشد وقتی خود مدیران رئال می توانند در این زمینه با صدافت عمل کنند؟ مقاله درخشانی نظیر مقاله پدرو موراتا نشان می دهد که اهرم های اقتصادی رئال مادرید به مراتب بهتر از بارسلونا هستند، پس چرا مدیران رئال در این سالها به جای این که شهامت بررسی چنین ماجرایی را داشته باشند، با پنهانکاری و سانسور، مانع از بازگویی حقیقت می شوند؟ عجیب است که نشریه ای نظیر آس که حتی چرندترین جزئیات در مورد گفتگوهای دوست دخترهای بازیکنان به آنها را منتشر می کند، هیچ اشاره ای به دو مقاله انتقادی تلگراف نداشته است. اگر مفهوم چنین کاری سانسور نیست، پس چیست؟ در جهان آزاد، نقد سازنده نه تنها مضر نیست بلکه باعث پیشرفت یک سازمان می شود و عجیب است که در کشور آزادی نظیر اسپانیا هم رسانه های مادریدی بدون فرمان مدیر باشگاه، آب نمی خورند و چیزی به نام نقد سازنده برایشان مفهومی ندارد و جز قربان صدقه مدیریت رفتن، کار دیگری بلد نیستند!