مرجع خبری رئال مادرید : شکل جدید چمپیونزلیگ (در تلاش شدید برای جلوگیری از سوپرلیگ در آینده) باعث شده تا لیگی با 36 تیم را داشته باشیم که در واقع در آن فقط به مصاف هشت تیم می رویم اما خبری از بازی برگشت نیست تا هشت حریف مستقیم داشته باشیم. تورنمنتی را ساخته اند که می تواند شبیه پرش سه گام مرگبار باشد. اما در نهایت رئال مادرید قهرمان می شود و روحیه پادشاهی با پانزده تاج بالاست. در برنابئو، شبی انتقامی (شاید هم نه) در مورد فینال ومبلی مقابل بروسیا یا شاید هم نیمه نهایی 2013 (امیدوارم همین طور باشد) خواهیم داشت.
اما هیجان اصلی میزبانی از میلان با هفت قهرمانی اروپا و موراتا است. آلواریتو به خانه اش برمی گردد (که دسیما و دوئودسیما را در ان برد) در سال 2015 با یوونتوس در نیمه نهایی در این جا بازی کرد و تیمش با گل او در نیمه دوم ، ما را شکست داد و مانع از ال کلاسیکو در فینال برلین شد. به عنوان اتلتیکویی در این جا به عنوان حریف مستقیم هو شد اما به عنوان بازیکن میلان به عنوان کاپیتان تیم ملی اسپانیا در یوروی فراموش نشدنی در آلمان جو خوبی در موردش وجود خواهد داشت. در مورد بازگشت به آنفیلد هم حس ویژه ای دارم. در آن جا سه سال پیش پنج گل زدیم و حرکتی کهکشانی را روی گل پنجم میان مودریچ، وینیسیوس و بنزما دیدیم و در لیل نیز برادر کوچکتر امباپه یعنی ایتان را خواهیم دید. این هم انگیزه ای مضاعف برای کیلیان است.
توماس رونکرو
این 3 بازی اخیر دل و دماغمو گرفته…. موراتا خر کیه که واسش کری بخونیم؟ یه بازیکن معمولی بیشترع؟
میلان سردار ازمونو بخاطر این از دست داد
افسوس
حیف میلان بزرگ که یه همچین عوضی پیراهنشو به تن کنه
Mj
فقط همین…
وازکز تو هجوم عالی بود اقا کارواخال و اورد.بعد تعویض تیم خراب شد.