امباپه:«بعد از فینال جام جهانی با مسی صمیمی‌تر شدم/ حاضرم به خاطر پرونده استکهلم به دادگاه بروم»

مرجع خبری رئال مادرید : کیلیان امباپه مصاحبه مفصلی با کانال پلاس  داشت.

مشکل ستاره بودن: «اینکه مردم درباره من حرف بزنند؟ مشکل وقتی که ستاره‌ای هستی این است که مردم به جای تو حرف می‌زنند. هر روز چیزهایی منتشر می‌شود، در حالی که من با هیچ‌کس صحبت نکرده‌ام. به همین دلیل امروز با تو صحبت می‌کنم. گاهی لازم است صحبت کرد. مردم باید تو را بفهمند.»

تمدید قرارداد با پاری‌سن‌ژرمن به خاطر برادرش ایتان: «این اتفاق افتاد. این چیزی بود که بیشترین تأثیر را روی من گذاشت.پاری‌سن‌ژرمن برای او همچون رئال مادرید بود. و به طور غیرمستقیم، من این را از او فهمیدم. او به من گفت نمی‌خواهد بماند، گفت این عادی نیست که با من این کار را انجام داده‌اند. من به او گفتم: اگر می‌خواهی بمانی، قرارداد را تمدید می‌کنم و مدتی می‌مانیم. من رویای مادریدم را برای او رها می‌کردم. ایتان برادرم است، نباید به او دست می زدند. چه فایده‌ای دارد که به بهترین باشگاه جهان بروی، اگر قرار باشد به قیمت پایان دادن به دوران حرفه‌ای برادرت باشد؟»

رد شایعات افسردگی: «لحظاتی بود که خسته بودم، اما افسرده نبودم. برخی افراد واقعاً افسرده می‌شوند و ما باید به آنها کمک کنیم. در یک مقطع، کاملاً خسته شده بودم. استراحت نداشتم و از روند حرفه‌ای ورزشی‌ام ناامید شده بودم. این حرف هایی که می زنند،فقط برای این است که حرفی زده باشند، هیچ هزینه‌ای برایشان ندارد.»

رئال مادرید: «همیشه رویای رئال مادرید را داشته‌ام. همیشه. همیشه. همیشه. نمی‌دانم چه زمانی و چگونه، اما می‌دانستم که در اینجا بازی خواهم کرد. حافظه بصری خوبی دارم. روز قبل از معارفه، یک جلسه توجیهی سه‌ساعته داشتیم و من مجبور شدم برای مادرم و پدرم ترجمه کنم. این خسته‌کننده بود. روز بعد، اولین تماس خود را با هم تیمی ها داشتم، با مربی آشنا شدم. سپس به برنابئو رفتیم، زیدان آنجا بود و مردم تو را مثل یک پادشاه استقبال کردند. رئیس باشگاه به جای من حرف می زد.»

پاری‌سن‌ژرمن: «پاری‌سن‌ژرمن برای من معنای زیادی داشت. جایی بود که همه چیز شدید بود، هم خوب و هم بد. ۷ سال فوق‌العاده در آنجا داشتم، هر اتفاقی که در پایان افتاد. شاید اشتباهی که در نهایت کردم این بود که همه چیز را با هم قاطی کردم. با مردم درگیر شدم چون از حقوقم دفاع می‌کردم، اما این نمایانگر باشگاه نبود. باشگاه، هواداران و بازیکنان همه چیز را از روز اول تا آخر به من دادند. با هواداران، درست است که باید احساسی‌تر می‌بودم. اما آنها همه چیزهایی که اتفاق افتاده را نمی‌دانند. من تمام مسابقات پاری‌سن‌ژرمن را دوست داشتم و هنوز هم همه بازی‌های آنها را تماشا می‌کنم.»

آیا پاری‌سن‌ژرمن می‌تواند لیگ قهرمانان را ببرد؟ «فعلاً امیدی ندارم چون خودم می‌خواهم آن را ببرم. در آینده امیدوارم که آنها ببرند چون هواداران زیاد رنج کشیده‌اند. اما الآن نه، چون خودم باید آن را ببرم و دو جام وجود ندارد.»

آغاز فصل با رئال مادرید: «ما اینجا هستیم. بهترین شروع فصل نبود، اما داریم برای جام‌هایی که مهم هستند آماده می‌شویم. ما قبلاً سوپرجام اروپا را برده‌ایم. انتظارات را تا کنون برآورده نکردیم، اما در رئال مادرید منتظر نیمه دوم فصل هستیم. آن موقع است که قضاوت خواهند کرد.»

کاپیتانی در تیم ملی فرانسه: «گریزمان کاملاً شایسته بود. سرمربی به من گفت: “دوست داری کاپیتان تیم ملی فرانسه شوی؟” این برای من افتخار بود. اگر این فرصت به من داده نمی‌شد، چیز زیادی تغییر نمی‌کرد. در تیم ملی فرانسه همیشه همه چیز را برایم بخشیدند.  درباره من دروغ می‌گفتند. در یورو ۲۰۲۱، از روز اول تا آخرین روز دروغ گفتند، به من توهین کردند، مرا مسئول برخی شکست‌ها دانستند. اما این تیم ملی فرانسه است و من همیشه همه چیزم را داده‌ام. آدم به کشورش خدمت می‌کند و تمام. گاهی اوقات فقط برای آسیب زدن چیزی می‌نویسند یا می‌گویند. پس تو آن را می‌پذیری، وگرنه ممکن است ناخوشایند شوی.»

انتقادات: «مرا به‌عنوان فردی بسیار بالغ توصیف کرده‌اند. گاهی پیام‌ها بدون کلام منتقل می‌شوند. گاهی به سبک خودم پیام می‌فرستم. مردم ما را مثل ربات‌ها می‌بینند. یک حلقه رباتیک می‌خواهد این‌گونه باشد. اما در حقیقت، ما مثل بقیه انسان هستیم. مردم ما را نقد و ستایش می‌کنند.»

مسی پس از جام جهانی: «پس از فینال جام جهانی خیلی عصبانی بودم، اما باید احترام گذاشت، چون مسی است. ما دو نفری یخ‌ها را شکستیم و با خنده از آن عبور کردیم، چون یک نبرد داشتیم. درباره فینال خاطراتی ساختیم. فکر می‌کنم آن فینال ما را بیشتر به هم نزدیک کرد.»

ذهنیت برنده: «من همیشه چیز بعدی را می‌خواهم. همه جام‌هایی که برده‌ام، می‌خواهم دوباره ببرم. باید ثابت کنی که برنده هستی و همیشه می‌توانی برنده شوی.»

بیشتر درباره انتقادات در فرانسه: «این بیشتر یک اثر بومرنگ است، وقتی که نزدیکانت تحت تأثیر قرار می‌گیرند. من اینجا هیچ ارتباطی با تلویزیون فرانسه ندارم و آن را تماشا نمی‌کنم. بیشتر دوستان و خانواده‌ام آن را می‌بینند و به من درباره‌اش می‌گویند. من خیلی مشتاق بودم که چیزی جدید را اینجا کشف کنم. روی آن تمرکز کردم به سمت ناشناخته می‌رفتم، حتی اگر زبانش را می‌دانستم. باید فرهنگ را یاد می‌گرفتم. وقتی رسیدم، روی تطبیق دادن خودم خیلی تأکید کردم.»

اعتماد به موفقیت در رئال مادرید: «در یک محیط جدید، یک باشگاه جدید، آب‌وهوای جدید و فضایی جدید خود را کشف می‌کنی. همه حواست را جمع می‌کنی. بیشتر درباره مشاهده کردن است. اینجا موفق خواهم شد.»

خوشحالی: «خیلی خوشحالم. دارم کشوری را کشف می‌کنم که فوق‌العاده است و خیلی خوب من را پذیرفته. وقتی فرانسه را ترک می‌کنی، سخت است. هوا این جا آفتابی است، زیباست. من اینجا خوبم.»

حواشی اطرافش: «مثلاً، هیچ ارتباطی با تلویزیون فرانسه ندارم. فقط از طریق افراد نزدیکم که اخبار را برایم می‌فرستند، مطلع می‌شوم. در روز معارفه‌ام تأکید کردم که باید خود را با فرهنگ و باشگاه تطبیق دهیم.»

شام در الیزه با امیر قطر: «در ماشین بودم که خبر رسید امیر قطر قصد دارد پیشنهادی غیرقابل رد برای ماندنم در پاری‌سن‌ژرمن بدهد. او به من گفت: “می‌بینی، فکر می‌کنند که من می‌خواهم پیشنهاد بدهم، اما تو تصمیم گرفته‌ای بروی و من به تصمیم تو احترام می‌گذارم. می‌خواهی رویای رفتن به رئال مادرید را محقق کنی، ممنون برای همه چیز.” این حرف‌هایش من را تحت تأثیر قرار داد. به او گفتم تا آخر فصل همه چیزم را می‌دهم.»

سفر به استکهلم: «انتظار نداشتم این موضوع چنین ابعادی پیدا کند. اما تأثیری روی من نداشت چون برایم مهم نبود. سر و صدای زیادی به پا شد، اما من همیشه بر رئال مادرید تمرکز داشتم. اگر دادگاه‌ها من را بخواهند، خواهم رفت. باید این مسئله را رها کرد تا قانون کار خودش را بکند. وقتی در هواپیما بودم، اخبار را دریافت کردم. اصلاً نمی‌دانم شاکی کیست. می‌توانی همه چیز را داشته باشی، اما عادت کردن سخت است. نمی‌توانم اینجا بیایم و وانمود کنم ناراحت هستم. باید همه چیز را در زندگی‌ات تنظیم کنی تا آرامش داشته باشی. حتی یک عصر هم نبود. پنج روز تعطیلی داشتم، تصمیم گرفتم بروم. قرار بود به جای دیگری بروم، اما مربی به من گفت به مکانی کم‌تر شناخته‌شده بروم. همه چیز خوب است، آرام هستم. قبل از رفتنم، این عکس خروج از رستوران گرفته شد. افراد زیادی برای استقبال از من آماده بودند، خبرنگاران زیادی بودند…»

اکنون عاشق هستی: «قبلاً عاشق شده‌ام و امیدوارم دوباره عاشق شوم. من برای این لحظات ساخته شده‌ام، اما لزوما برنامه ریزی نکرده ام که کسی کنارم باشد.»

فرانسه‌ای که به آن باور دارد: «فرانسه من، فرانسه‌ای است پر از تنوع؛ جایی که هیچ مرزی نمی‌گذاریم و به جوانان اجازه می‌دهیم بدون تحمیل آنچه باید باشند، رویاپردازی کنند. من برای همزیستی تربیت شدم. در بوندی (زادگاهش) همه چیز وجود داشت. با تفاوت‌هایمان با هم رشد کردیم.»

تعهدش به فرانسه: «من کسی هستم که همیشه برای گفتگو آماده‌ام. وقتی چیزی را می‌بینم که من را تحت تأثیر قرار می‌دهد، واکنش نشان می‌دهم. اتفاقاتی که در فرانسه افتاد من را تحت تأثیر قرار داد. ما شهروندان فرانسه‌ای هستیم. شاید گاهی نوع واکنشی که داشتیم، من را اذیت کرد. هیچ‌کس کامل نیست. نمی‌توان به من ایراد گرفت که برای کشورم اهمیت قائلم.»

تیم ملی فرانسه: «هیچ چیزی مهم‌تر از تیم ملی نیست. عشقم به تیم ملی فرانسه هیچ‌وقت تغییر نکرده است. اتفاقات زیادی افتاده. در سپتامبر، گفتگوی قبلی با سرمربی داشتم که از او خواستم به من اجازه ندهد بروم چون داشتم کشور جدید، خانه جدید و شرایط جدیدی را کشف می‌کردم و در بهترین حالت خودم نبودم. تعطیلاتی نداشتم. او اصرار داشت که بروم. دفعه آخر که رفتم، اوضاع خوب پیش نرفت. در اکتبر مصدوم شدم. در نوامبر، نمی‌توانم چیزی بگویم. این تصمیم سرمربی است. او نمی‌خواهد کسی بداند و من به تصمیمش احترام می‌گذارم. اگر می‌خواهد کسی را دعوت کند، بگذارد دعوت کند. من خودم می‌خواستم بروم.»

خستگی در یورو: «وقتی به رده‌بندی پردرآمدترین ورزشکاران نگاه می‌کنم، ورزش‌های دیگری هم وجود دارند. درست است که ما پول زیادی درمی‌آوریم. نمی‌گویم نمی‌خواهیم بازی کنیم، اما به استراحت هم نیاز داریم. در تعطیلات، از وقتم لذت می‌برم، چون وقتم ارزشمند است. هزار عکس بگیرید، برایم مهم نیست. در یورو، بینی‌ام شکست، خسته بودم. می‌خواستم بمانم چون همه چیزم را برای تیم ملی فرانسه می‌دهم. اما خسته‌کننده بود. سریع به تعطیلات رفتم. منتظر نماندم. زمان کمی داشتم چون باید برای معرفی‌ام در مادرید آماده می‌شدم. بعد از آن به تعطیلات رفتم.»

شرط‌بندی‌ها و حقوق تصویر در فرانسه: «این موضوع برای اطرافیانم آسیب‌زا بود. من همین موضوع را در تیم ملی هم تجربه کردم، درباره حقوق تصویر. ضربه زیادی خوردم. مردم می‌گفتند که امباپه به دنبال پول است. من هرگز یک یورو از تیم ملی فرانسه به دست نیاورده‌ام، چیزی برایم سودآور نبوده است. آنها فهمیدند که این یک تلاش جمعی است و من برای هم‌تیمی‌هایم فداکاری کردم. درباره حقوق تصویر و تبلیغ شرط‌بندی ورزشی و غذای ناسالم اختلاف‌نظر داشتیم. گفتم: نمی‌آیم. نوئل لو گرائه (رییس سابق فدراسیون) با من تماس گرفت و گفتم: کلماتت را نگه‌دار.» گفتم نمی‌آیم. به مربی هم گفتم. او مخالفت نکرد، گفت: این تصمیم توست. در نهایت، ما قوانین را تغییر دادیم. همه چیز خوب پیش می‌رود، حتی فدراسیون هم راضی است.»

پروژه امباپه و فشارهای فرضی والدینش: «بس است، این را خود کیلیان امباپه می‌گوید. والدینم هرگز به من فشار نیاوردند. پدرم هیچ‌وقت مجبورم نکرد ساعت ۶ صبح دور زمین بدوم. آنها اجازه دادند لذت ببرم. من با والدینم بحث کردم. این انتخاب من بود، نه پدرم. اگر فشاری هم بود، در مدرسه بود، فوتبال باید از درون خودم می‌آمد. شاید بچه فقط بخواهد یک سال بازی کند. بگذارید بچه در آرامش باشد.»

جوانان نباید رویای او را داشته باشند: «جوانان نباید بخواهند شبیه من باشند. چون مفهوم یک رویا این است که محدودیتی نداشته باشد. من هیچ‌وقت از کسی الهام نگرفتم. رویای من این بود که بزرگ شوم.»

جام جهانی: «من دوباره جام جهانی بازی خواهم کرد، این یک مسابقه فوتبالی است. تاکنون ما دو فینال بازی کرده‌ایم و یکی از آنها به نتیجه نرسید. باید نظم بیشتری در کارمان باشد. اوضاع تیم ملی کمی پیچیده است، اما ما همیشه توانسته‌ایم به مسیر درست برگردیم. اگر بتوانم از سه ستاره، دو ستاره بگیرم… بد نیست.»