مرجع خبری رئال مادرید : اولین و آخرین باری که رئال مادرید یک بازی رسمی انجام داد، مقابل بارسلونا بود. شکست در هر دو بار. بیش از ۱۲۰ سال از الکلاسیکوها می‌گذرد، از آن ۱۳ مه ۱۹۰۲ که آرتور جانسون تنها گل رئال را در کنار لا کاستِیانا به ثمر رساند (۱-۳) تا کابوس یکشنبه گذشته. این یعنی این رابطه به سوپرکاپ محدود نمی‌شود. این پاراگراف‌ها تنها یک دفترچه راهنمای ناامیدکننده برای هواداران رئال مادرید است که تسلیم شده‌اند.
اولین نکته این است که بپذیریم بازیکنان رئال مادرید هرگز به اندازه رقبای خود انگیزه نخواهند داشت. مخصوصاً زمانی که بارسلونا پر از بازیکنان جوانی است که هنوز باید صفحه ویکی‌پدیای خود را بنویسند، در حالی که مدافع راست ذخیره رئال به اندازه کل تیم بارسلونا جام اروپایی در کارنامه دارد. این‌ها حقایقی سرد هستند. اما این حقایق به‌تنهایی کافی نیستند. واقعیت این است که نیروی احساسی بارسلونا علیه رئال مادرید همیشه قوی‌تر بوده است. اگر باور ندارید، سری به موزه آن‌ها بزنید، جایی که پیروزی‌های مقابل رئال به‌عنوان رویدادهایی برجسته به نمایش گذاشته شده‌اند.
آمار می‌گوید که در این رویارویی‌های تاریخی تعادل وجود دارد، حتی کفه ترازو کمی به نفع رئال با ۱۰۵ پیروزی در برابر ۱۰۱ پیروزی بارسلونا سنگینی می‌کند. اما از نظر من، به‌عنوان یک هوادار رئال، در سه دهه گذشته، شکست دادن بارسا سخت‌تر از شکست دادن میلانِ ساکی بوده است. فرقی نمی‌کند در خانه باشد یا خارج، در تابستان یا زمستان، در برنابئو یا عربستان سعودی. با این حال، شکی نیست که کدام‌یک از این دو تیم در کسب جام‌های اروپایی موفق‌تر بوده است. این هم داده است. و البته، احساسات هم هست.
آیا این‌ها کمک می‌کند تا افسردگی ناشی از فاجعه جده را بهتر پشت سر بگذاریم؟ واقعیت این است که نه. آیا اینکه خدا الکلاسیکوها را به بارسا بدهد و جام‌ها را به رئال، تسلی‌بخش خواهد بود؟ بعید است که الهیات بتواند روحیه ما را بالا ببرد. حقیقت این است که تنها راه نجات فصل رئال مادرید این است که هرچه زودتر روحیه خود را بازیابد و به این فکر کند که برای شکست بعدی مقابل بارسا باید تا مه صبر کرد (البته اگر در مراحل حذفی به هم نخورند).
دیگو بارکالا- آس
کامنت اکثر بچه هارو خوندم، ولی نظر من اینه که انسان موجودی ذاتا انتقامجو هست، ولی متأسفانه در رال این اصل از بین رفته وگرنه هر تیم دیگه ای بود بدون شک تو سوپرکاپ انتحاری بازی می‌کرد و از همه نفرتش استفاده می‌کرد اما آقای آنجلوتی برامن حالت ی جنتلمن شیک و مجلسی رو میگیره و انگار بلد نیست یا نمیدونه که فوتبال ی ورزش نیست، یک مبارزه ست. همین هندونه فروش رو نگاه کنید شک نکنید اگر همین رقاص بازیهارو درنیاره آتلتیگو نصف این چیزی که الان هست هم نبود.
چون کمبود دارن
این مزخرفات چیه این یارو میگه. دلیلش فقط ترکیب و تاکتیک و اشتباهات انچلوتی بود و بس. مگه زمان زیدان بازیکنای رئال جوان و گمنام بودن که هیچ وقت اینجوری به بارسا نباختن؟ الان بازیکنای رئال مشهورن و بازیکنای بارسا گمنام برا همین انگیزه ندارن؟ مزخرف.
تو دفاع بازیکن با غیرت نداریم به خاطر همین
یه سوالی؟
این‌بارسایی ها چطور بو میکشن دقیقا تو پستایی که اسن غار میاد مثله چی دیس میدن
چون به دنبال نشون دادن خودی هستن جلو سرور و پادشاه جهانیان. چیزِ کاملا مشخصی یه
پیام به این خوبی نوشتم و تحلیل کردم تایید نشد؟؟؟ شک میکنه ادم به این مرجع
یه کلمه ای چیزی توش بوده حتما که جز فیلتر های سایت بوده
چون اسم از یه امپراطوری تاریخی بردم؟؟؟؟
رئال رو با اون مقایسه کردم
چون نو لاماسیا یاد می دن از رئال متنفر باشن نه عاشق بارسا باشد
آره دقیقا با دشمنی نسبت به رئال به خودشون انگیزه میدن
حقیقت اینه که کلا باشگاه بارسلونا از لحاظ فرهنگی یه باشگاه برونگرا و تبلیغ گراست و کلا استاد تاثیر گذاری روی جووناست. الان یامال و پدری و گاوی و فرمین ووو یه مشت بچه ی بلوغی عقده ای این که تو مغزشون رئال مادرید رو کردن واسشون هیتلر یعنی بکشیدش و بهش لگد بزنید.
دقیقاااااا برعکس فرهنگ رئال. رئال مادرید مثل امپراطوری رم یا هخامنشی میمونه، اهل مدارا اهل عمل بدون تبلیغ بدون بوق و کرنا، بدون تغییر فکر جوونا. 90 درصد کسایی که تاریخ و روانشناسی یه کم بلدن
متوجه میشن برونگرا بودن بارسا و درونگرا بودن رئال مادرید رو.
شما شخصیت باشگاه و مدیرهای قبلی و جدید رئال حتی حتییییی کاپیتانهای ما رو ببین، بارسایی ها رو ببین. بیاید مقایسه کنیم. شخصیتها رو.
کاسیاس، زیدان، رائول، پرز، انجلوتی، هیرو، پیری،
مودریچ، کروس، کارلوس، برند شوستر. دی استفانو
پیکه، لاپورتا، سوارز، آلابا، ژاوی، مسی، بوسکتس.!
والدز، دنی الوز،
به شدت اسطوره های یه باشگاه فرمون و تاثیر گذاری روی جوونهای یه باشگاه میزارن. برید مطالعه کنید متوجه میشید.
اسم از راموس نبردم، چون راموس سبکش هوفتی بازی و تبلیغ گری نبود. خشن بودنش ربطی به ادا دراوردن و هوچی گری نداشت.
هیچوقت راموس کاری که الان داره گاوی میکنه و کری های اونها رو نخوند. خشن بودنش تو زمین بود.
با اخلاق ترین بازیکن بارسا ام فقط و فقط اینیستا بوده تا الان.
الان اینایی که گفتی چه ربطی به ۲ تا باخت افتضاحتون داشت از رو فروتنی باختین ینی؟
شاید الکلاسیکوها برا ما کمتر اهمیت داره تا اینکه برا اونا خیلی مهم باشه.همه جا بازیهای کلاسیک بین تیمهای رقیب مهمه و سعی میکنن جلو رقیب سنتیشون بهترین عملکردشونو نشون بدن.حالا ممکنه شکستم بخورن اما براشون اهمیت زیادی داره
از اول فصل هم همه میگفتن رئال فاقد تلاش تیمی سختکوشی و تعهد هست و انصافا اگر اینارو جلو بارسا داشتیم اینجوری نمیشد.
وینی و رودریگو عقب نمیومدن و حمایت نمیکردن از دفاع کناری هامون و بخاطر همین تو هافبک وسطامون فده مجبور میشد به لوکاس کمک کنه و کاما به مندی
در نتیجه وسطمون خالی با یدونه بلینگام خسته
هافبک های جوون بارسا هم از همون وسط ضربه زدن بهمون چون اتوبان بود و کسی نبود
چرخشی بازی دادن به بازیکنا هم باعث میشه تو بازی های بزرگ سرحال تر باشن، کارلتو باید به نیمکت و جوانان اعتماد کنه
فلیک هم اخر بازی گفت رمز پیروزی تیمی دفاع کردن و تیمی حمله کردن بود
بازی های الکلاسیکو رو طوری بازی میکنن که انگار دارن عقده های بچه‌گی شون رو خالی میکنن که اینطورم هست حتی میرن کیف کادر پزشکی رو بیرون میزارن
بازی لگانس رو هم اینطور بازی میکردن نمیباختن
این وسط یک حقیقتی وجود داردـــــ
از سال 2009 که گواردیولا وارد عرصه مربیگری شد، فوتبال به قبل و بعد از سال 2009 تقسیم شد.
(از اون سال به بعد فوتبال برای همیشه عوض شد.)
خیلی از بزرگان فوتبال همین حرفا رو در مورد گواردیولا میزنن. (گواردیولا یک ناجی و یک انقلابی)
ولی از 2009 مربی هایی که رو نیمکت رئال نشستن،…،…،…،…،….،….،…،…،…، به سبک و شیوه پپ بازی نمیکردن، به نظرم دلیل این که ما به لحاظ سبک بازی تیما رو شکست نمیدیم دلیل اصلیش همینه که با سبک و شیوه و نگرش اون بازی نمیکنیم و رئال بازی ها را صرفا با اتکا بازیکنان میبره.
یه نمونه خود بارساس با وجود این که به لحاظ اسکواد و ترکیب نسبت به رئال خیلی ضعیف تره ولی با چن تا بچه و مچه مدرسه ای به راحتی میاد مچ رئال میخوابونه،
جوری که اون بازیکنان بزرگ تبدیل به کالای بی مصرف میشوند.
در یک کلام بگم رئال فوتبال به روزی بازی نمیکنه.
اگر الان میخواهید بگید آنجلوتی با وجود تمام بزرگنمایی هایی که در مورد گواردیولا میشه چن بار اون حذف کرد بگم رئال به هیچ عنوان تیمی مستحقی برای پیروزی نبود و اتفاقات و خوش شانسی هایی زیادی برای آنجلوتی رخ داد.
از اون جایی که میدونم شانس و اتفاقات همیشه وجود نداره و نه باید آینده را بر اساس اون تنظیم کرد به نظرم باید هر چه سریع تر رئال از شر آنجلوتی و مربیای مثل آنجلوتی خلاص بشه و اگر خود گواریولا نشدنیه باید مربیای های بیاره که رنگ و بوی اون دارند.
گواردیولاهای دوم.
(ناگلزمن، دلافوئنه، اشلوت) ژابی آلونسو (شاید)
منظور از سبک گواردیولات یه خورده خام و مبهمه. ولی اگر منظورت سبکیه که پرس شدید و 11 بازیکن حمله و 11 بازیکن دفاع کنن. اره قبول دارم حرفتو. ما اینجوری نیستیم. 15 ساله اینجوری نیستیم.
متاسفانه فردی و خلاقانه با سایه ای از تاکتیک و سنتی طور بازی میکنیم. موفق هم بودیم ولی قبول دارم جاهایی با شانس و اقبال حذف نشدیم
سیروs
تعریف سبک.گواردیولا تو کلمه است مالکیت و پرسیگ .
مالکیت و پرس تعریف واضحی دارند
فقط در مورد پرس بگم گواردیولا میگه مالکیت توپ در هر کجای زمین که از دست رفت نزدیک ترین بازیکن باید برای تصاحب توپ فشار بیاره (پرس معروف 6 ثانیه).
هر چه حریف کمتر توپ در اختیارش باشه میزان خطر و درصد گل خوردن پایین میاد.
دقیقا درست گفتی 11 نفر دفاع ،،،،،، 11 نفر حمله.
میدونم واسه خودمون شاید یکم تلخ ولی حقیقت داره ما به واسطه سبک الا بختگی تو بازیای زیادی مخصوصا چمپیونزلیگ شانس آوردیم.
فقط یه دور برید خلاصه بازیا رو ببینید به راحتی هر بازی 3،4 موقعیت ٪ 100 که میتونستیمکل بخوریم به شکل عجیبی نخوردیم.
داداش فقط و فقط باید ناگلزمن بیاد من حتی به ژابی هم که خیلی مربی خوبیه به اندازه ناگلزمن اعتماد ندارم. ناگلزمن فقط تا جام جهانی مربی آلمانه بعدش کلوپ میارن جاش. به نظرم تا ۲۰۲۶ صبر کنیم واسه ناگلزمن این بشر اگه بیاد فلسفه و سبک رئالو برا همیشه متحول و عوض میکنه. البته اگه ژابی هم اومد من خوشحال میشم
فقط و فقط باید ناگلزمن بیاد. به نظرم تا ۲۰۲۶ صبر کنیم واسه ناگلزمن. البته اگه ژابی هم اومد من خوشحال میشم. فقط از شر مربیای امثال آنچلوتی و زیدان(نسخه جدید آنچلوتی) و مورینیو خلاص شیم. سالهاست که رئالی جماعت رنگ فوتبال تهاجمی و غالب بر حریف ندیده
فقط و فقط باید ناگلزمن بیاد. به نظرم تا ۲۰۲۶ صبر کنیم واسه ناگلزمن. البته اگه ژابی هم اومد من خوشحال میشم. فقط از شر مربیای امثال آنچلوتی و زیدان(نسخه جدید آنچلوتی) و مورینیو خلاص شیم. رئالی جماعت سالهاست که رنگ فوتبال تهاجمی و غالب بر حریف ندیده
برای همه مهمه هرکی بگه نیست کص گفته….
15 تا هم مال ماست
بارسا سال پیش تشاف مربیش بود که به ویارئال و خیرونا با اختلاف 4 گل میباخت و هواداراش به رافینیا فحش ناموس میدادن که اخه این عنی هست که خریدیم ولی الان رافینیا زیر نظر فلیک در حد توپ طلا پیشرفت کرده یه تعداد بچه سال از اکادمی اورده تیم اصلی و روشون کار کرده هیچوقت نگفته بازیکن ندارم تو بعضی بازیا 7 یا 8 تا بازیکن از اکادمی رو اورده تو ترکیبش اگر به بارسایی که مسی و سوارز داشت با 5 گل میباختیم یه حرفی ولی داریم از نوجوانان غارسا 5 تا میخوریم اونم با داشتن بلینگام و امباپه یعنی من ریییییدم دهن انچلوتی و اون پسر کسخلش
افتخارات غارسا طی ۳ سال گذشته برد رئال تو مسابقات پیش فصل برد رئال تو برنابئو برد رئال ۵ به ۲ بردن لالیگا و سوپر جام برد رئال با ژاوی و…
افتخارات رئال ۲ سی ال ۲ لالیگا و پنج گانه در ۲۰۲۴ و کلی جام دیگه که شماردنشون سخته
فرق ما اینه که
رئال مادرید جام میبره
اما بارسلونا بردن رئال رو مثل جام میبینه و بهش افتخار میکنه و کون خودشو پاره میکنه
که بزارید با همینا خوشحال باشن مهم اینه که ۱۰۵ برد بیشترین مال ماست و پر گل ترین هم ۱۱ تا مال ماست
اینا که انقدر از بردن ما خوشحال میشن ما که سی ال میبرین خوشحال نمیشیم به قول یکی از بچه ها خدا یه چیزی میدونست که به مار پا نداد
گمون کنم به خر شاخ نداد