مرجع خبری رئال مادرید : «وقتی قراردادم با بارسلونا به پایان رسید، فرصت پیوستن به رئال مادرید پیش آمد؛ باشگاهی دیگر در سطح جهانی. زیاد دربارهاش فکر نکردم»، ساویولا در گفتوگویی اختصاصی با روزنامه آس چنین اعتراف میکند. تصمیمی پر از حاشیه، چرا که این مهاجم در نیوکمپ نشان داده بود که توانایی بالایی دارد. نه غریزه گلزنیاش را از دست داده بود و نه مبلغ ۳۶ میلیون یورویی انتقالش روی دوشش سنگینی میکرد. در فصل ۲۰۰۱-۲۰۰۲، او ۲۱ گل زد و ۱۲ پاس گل داد؛ فصل بعدی ۲۰ گل و ۸ پاس گل؛ و در فصل ۲۰۰۳-۲۰۰۴ نیز ۱۹ بار گلزنی کرد و ۸ پاس گل دیگر به ثبت رساند. آمار درخشانی که نتوانست برایش تضمینکنندهی ادامه حضور باشد. حتی عملکرد خوبش در دوران قرضی به موناکو و سویا هم او را در بارسا نگه نداشت. در آخرین فصل حضورش در نیوکمپ، با وجود داشتن مهاجمی بزرگ چون اتوئو در ترکیب، موفق شد ۱۲ گل بزند و ۳ پاس گل بدهد. و در همین مقطع بود که زمان آن رسید تا لباس آبیاناری را با سفید تعویض کند.
ساویولا در ادامه گفت «میخواستم مسیر پیشرفتم در فوتبال ادامه پیدا کند و در باشگاههای بزرگ باقی بمانم؛ چیزی که همه فوتبالیستها به دنبال آن هستند. بهترین اتفاقی که میتواند در اروپا برایت بیفتد، این است که ثباتت را در تیمهای بزرگ حفظ کنی. وقتی رئال مادرید علاقه نشان داد، نتوانستم این فرصت را برای بخشی از تاریخ این باشگاه شدن، رد کنم. بنابراین خیلی سریع مراحل انتقال را آغاز کردیم»
دوران سادهای نبود. رقابت با بازیکنانی چون رائول، فن نیستلروی و هیگواین… و عدم اعتماد کامل از سوی مربیانی چون خوانده راموس و برند شوستر. در فاصله سالهای ۲۰۰۶ تا ۲۰۰۸، او تنها پنج گل و یک پاس گل در ۳۱ بازی به ثبت رساند. اما خاطرهاش از آن دوران خوش است، بهویژه از نظر تیمی: «در آن سال فرصت قهرمانی در لالیگا را داشتیم و توانستیم تاریخساز شویم. از لحظهای که وارد باشگاه میشوی و اولین بازیات را انجام میدهی، میتوانی حس کنی که در حال تجربه کردن بخشی از یک داستان منحصربهفرد هستی.»
و ساویولا با لبخند از روزهای پوشیدن پیراهن سفید یاد میکند: «بازیکن رئال مادرید بودن، درهای دنیا را به روی تو باز میکند.»