مرجع خبری رئال مادرید : آس در گزارشی نوشت: «تا وقتی تیم ساخته میشود، باید به هر شکلی که شده برد.» این همان موتیفی است که ژوزه مورینیو از زمان بازگشتش به والدبباس در ۱۱ ژوئیه بارها و بارها تکرار کرده است. ساختن رئال مادریدی که او میخواهد، وقتی روی بستری از نتایج خوب اولیه شکل بگیرد بسیار آسانتر است؛ بهخصوص تا نخستین وقفه بازیهای ملی در ۲۱ سپتامبر، وقفهای که تیم بعد از دربی متروپولیتانو به آن خواهد رسید.
یکی از دغدغههای تقریباً وسواسگونه مورینیو، در چارچوب ذهنیت کمالگرایانهاش، این است که وضعیت بدنی تیم به چند سطح مختلف تقسیم شده. بعضی بازیکنان مثل هویسن، والورده، گولر و دامفریس شارژ بدنی بسیار بیشتری دارند و بعضی دیگر مثل امباپه، بلینگام، کوناته و کوکوریا عقبترند. در نخستین بازی لیگ، بعضی بازیکنان با تعداد جلسات تمرینیای وارد زمین شدند که هفت برابر بعضی همتیمیهایشان بود.
بعد از پیروزی نجاتبخش ۲-۱ در ورزشگاه RCDE، سرمربی پرتغالی دوباره روی این موضوع تأکید کرد که رئال مادرید چگونه بهتدریج اسپانیول را تحت فشار گذاشت، با وجود اینکه بازیکنان اسپانیول «هیچکدام در جام جهانی نبودند و هفتههای زیادی بود که با هم تمرین میکردند».
نتوانستن در کنترل ترنزیشنها، که یکی از اصول پایه فوتبال مورینیو است، یکی از مواردی بود که او در فهرست چیزهای نیازمند اصلاح گذاشت. با این حال، خود مورینیو هم میداند هماهنگ کردن تیم زمان میبرد. تا وقتی پاها به آمادگی کامل برسند، چیزی که باید کمبود را جبران کند «گرسنگی» است.
مورینیو دارد روحیه رقابتی رختکن را با همین مفهوم تحریک میکند؛ گرسنگی برای جام در تیمی که در دو فصل اخیر هیچکدام از سه جام اصلی یعنی لیگ قهرمانان، لالیگا و در درجه بعدی کوپا دلری را لمس نکرده است. در والدبباس عطش «فلز» وجود دارد. این فقط حرف نیست. هرچند بازی اول درخشان نبود، اما پر از تلاش بود.
تیم او در برابر اسپانیول دوئلهای بیشتری برد، ۶۳ در برابر ۵۱، بازیابیهای سریع بیشتری پس از از دست دادن توپ داشت، ۲۲ در برابر ۱۷، و توپهای بیشتری هم پس گرفت، ۶۰ در برابر ۵۵.
برخلاف چیزی که ممکن است از بیرون به نظر برسد، مورینیو میخواهد ــ اگر تعبیر را برعکس کنیم ــ هم قانع کند و هم ببرد، نه اینکه صرفاً تحمیل کند. او دارد در زندگی روزمره والدبباس یک فرهنگ میسازد: مطالبهگری روزانه، نظم در بازی و همبستگی از کورتوا تا امباپه.
خود بازیکنان هم ظاهراً این فرمول را پذیرفتهاند. تیبو کورتوا بعد از برد ۲-۱ دوباره روی «انضباط تیم در زمین» تأکید کرد و گفت این چیزی است که مورینیو «میخواهد» و همین حالا هم آثار ملموسش دیده میشود.دروازهبان بلژیکی در کورنیا-الپرات گفت: «همه در یک جهت پارو میزنند.»
با مهرههای بیشتر
در چنین شرایطی، گرفتن امتیاز برای عبور از تقویم ابتدایی فصل در برنامههای مورینیو اهمیت حتی بیشتری پیدا میکند.تا وقفه بازیهای ملی، هفت مسابقه در پیش است که چهار تای آنها خارج از برنابئو خواهد بود: بازی اسپانیول و بعد دیدارهای ویامارین، مارتینس والرو و در نهایت سفر به متروپولیتانو.البته پس از بازگشت از آن وقفه، مورینیو خبر خوش بازگشت مورد انتظار میلیتائو را خواهد داشت.
مورینیو چه در داخل تیم و چه در صحبتهای عمومی دائماً روی جاهطلبی بازیکنان تأکید میکند و با توجه به چیزی که شنبه گذشته در بارسلونا دیده شد، با وجود تمام چیزهایی که هنوز باید بهتر شوند، به نظر میرسد این پیام در حال اثر کردن است.