مرجع خبری رئال مادرید : خولیو باپتیستا بازیکن اسبق رئال مادرید و آرسنال که حالا وارد مربیگری شده و تجربه کار در آکادمی وایادولید را دارد، گفتگوی مفصلی با آس انجام داد.
آیا در نگاه به آینده، احتمال حضور در آکادمی رئال مادرید را برای خود متصور هستید؟
بله، بسیار دوست دارم. واقعاً علاقهمندم… در نهایت، صحبت از باشگاه رئال مادرید است. در گذشته شرایط متفاوتی وجود داشت. به نوعی، فضای تیم پر بود. برای ورود به رئال، در هر سطحی که باشد، مربی باید از آمادگی بالایی برخوردار باشد، و در آن زمان، من تازه در آغاز مسیر بودم… اما اکنون ممکن است چنین شروعی در اینجا امکانپذیر باشد. فکر میکنم تجربهای که در باشگاههای دیگر کسب کردهام، پایههای مهم و محکمی برای رشد و پیشرفت من ایجاد کرده است. امروز بسیار مطمئنتر هستم و اگر روزی فرصت کار در این باشگاه به من داده شود، امیدوارم که با یک پایه محکم و آماده وارد شوم.
شما از باشگاه هستید، با رئال آشنا هستید و والدبِباس را میشناسید. آیا آمادهاید؟
بله. حضور در دیگر باشگاهها باعث شده پایههایی که برای کار با بازیکنان جوان نیاز است را داشته باشم. بنابراین، اگر فرصتی پیش بیاید، مسیر آسانتر خواهد بود. من توانایی کمک به بازیکنان جوان را دارم، میدانم چگونه با آنها تعامل داشته باشم، چطور بهترین عملکردشان را بیرون بکشم و با آنها صحبت کنم. آن دوران، دقیقاً آن چیزی را به من داد که نیاز داشتم.
آیا فکر میکنید آنچلوتی مربی مناسبی برای رئال مادرید است؟ اکنون مورد انتقاد قرار گرفته و از ژابی آلونسو بهعنوان گزینه آینده یاد میشود…
باید به حال حاضر فکر کنیم، همانطور که همیشه رئال مادرید چنین کرده است. هواداران باید صبور باشند؛ تیم در تمام رقابتها همچنان زنده است. همیشه داستان تکراری را میشنویم: درباره مربی بحث میشود، اما در پایان فصل، او قهرمانی میآورد. آنچلوتی فوتبال را بهخوبی میشناسد و توانایی مدیریت لحظات کلیدی را دارد. این کار را در چند باشگاه بزرگ انجام داده و حالا بار دیگر در رئال مادرید موفق شده است. او موفق شد شرایط جسمانی بازیکنانی چون امباپه را که در ابتدای فصل در فرم مناسبی نبود، بازیابی کند. تیم را هماهنگ کرده و عملکرد خوبی در زمانهای حساس داشته است.
آیا فکر میکنید امباپه باعث کمرنگ شدن نقش وینیسیوس شده یا او اکنون نقش ثانویهای در تیم دارد؟
رئال مادرید تا پیش از این کمبود یک مهاجم تخصصی را داشت، چون وینیسیوس ذاتاً یک مهاجم نیست، بلکه یک وینگر است. برای مدتی، تمام بار مسئولیت گلزنی روی دوش وینیسیوس بود. ورود امباپه این فشار را از دوش او برداشت؛ چون حالا بازیکنی آمده که یک گلزن مادرزاد است. امباپه تنها در فصل اولش توانسته آماری مشابه با دوران کریستیانو ثبت کند و هنوز لیگ و دیگر رقابتها باقی ماندهاند. فکر میکنم آمار او بیشتر هم خواهد شد و کمک زیادی به رئال برای رسیدن به قهرمانی لیگ قهرمانان خواهد کرد. رویای او همیشه بازی در رئال و فتح جامهای بزرگ بوده، و اگر همینگونه ادامه دهد، شانس زیادی برای تحقق آن دارد. تقسیم بار مسئولیت بین بازیکنان موضوعی مثبت است، چون داشتن یک تیم کامل و متوازن ضروری است. وقتی یکی در روز خوبش نیست، دیگری میتواند نقش ایفا کند. این ویژگی تیمهای بزرگ است؛ داشتن بازیکنان تأثیرگذار و متنوع.
آیا بهنظرتان عادلانه بود که وینیسیوس برنده توپ طلا نشود؟
در اینباره صحبتهای زیادی شد و من موافق نبودم. حتی قبلاً هم گفته بودم رودریگو شایسته بردن توپ طلا در فصل گذشته بود، زمانی که سیتی سهگانه را برد و او گل فینال را زد، اما در نهایت پنجم شد. فصل گذشته رودری آنچنان درخشان نبود، چه از نظر فردی و چه از نظر افتخارات. در مقابل، وینیسیوس در تمام رقابتها بازیکنی بسیار تعیینکننده بود، قهرمانی در لیگ و لیگ قهرمانان را بهدست آورد و شایسته این عنوان بود. البته این جوایز همیشه تابع سلیقهها و عوامل مختلفی است، و دلیل انتخابها همیشه روشن نیست. با این حال، وینیسیوس همچنان بازیکنی کلیدی برای رئال است. پیوند بازیکنان برزیلی با رئال که بخشی از تاریخ باشگاه بوده، باعث شده استعدادهای بزرگی چون وینیسیوس، رودریگو، میلیتائو و دیگران جذب شوند. ادامه موفقیتهای وینیسیوس میتواند باعث جذب نسل جدیدی از بازیکنان بااستعداد برزیلی شود.
پیشبینی شما از بازی رئال و آرسنال؟
اینکه رئال بازی رفت را در خارج از خانه برگزار میکند، نکتهای بسیار مهم است، چون این امکان را فراهم میکند که مدیریت متفاوتی داشته باشد. آنچلوتی این را میداند. اگر بتوانند بازی رفت را با موقعیتهای کم برای آرسنال و نتیجهای باز به پایان برسانند، در بازی برگشت در برنابئو شکست دادن رئال بسیار سخت خواهد بود. در بازیهایی که ۱۸۰ دقیقه طول میکشند، اتفاقات زیادی میافتد. همانطور که خیلیها میگویند، ۹۰ دقیقه در برنابئو خیلی طولانیست.
رئال مادرید این فصل غیرقابل پیشبینی بوده؛ میتواند بهترین عملکردها را داشته باشد یا مانند بازی با والنسیا، بدترینها را…
باید در نظر گرفت که در آنسوی میدان، تیمی دیگر هم هست که کیفیت بالایی دارد. قطعاً برخی بازیها عالی خواهند بود و برخی نه. اما مهمترین چیز پیروزی است، و فکر میکنم رئال مادرید بهطور کلی بهخوبی در این مسیر حرکت میکند، حتی اگر در برخی بازیها مانند شنبه موفق نباشد. این رئال شاید بازیهای تماشایی ارائه ندهد، اما عملکرد مؤثری دارد. برای بازی برابر آرسنال نیز، همه ابزارهای لازم را برای ادامه این روند در اختیار دارد.
وقتی سرود لیگ قهرمانان نواخته میشود، گویی DNA تیم تغییر میکند. آیا فکر میکنید رقبا این را احساس میکنند؟ راز این موضوع چیست؟
روحیه تسلیمناپذیری. من خودم در چندین بازگشت تاریخی حضور داشتم، و واقعاً تجربهای خارقالعاده بود. مخصوصاً وقتی رئال مادرید از حریف عقب میافتاد. وقتی گل اول را دریافت میکردند، بازیکنان نگاهی به هم میانداختند، و پس از گل دوم نگاهها عمیقتر و پرمعناتر میشد… اما فوتبال به همین دلیل زیباست، چون بخشی از آن احساسی و بخشی ذهنی است، که نمیتوان آن را کنترل کرد. فوتبال حال و هواست. وقتی تیمی در یک لحظه خاص عقب است، اما یک گل میزند و از هیچجا انرژی میگیرد( مخصوصاً در لیگ قهرمانان و در برنابئو ) آنچه را که «مادریدیسمو» و رئال مادرید واقعاً هستند، منعکس میکند. این همان است: تیمی که هرگز تسلیم نمیشود. آنها در گذشته موفق شدند، و همچنان به خلق لحظاتی شگفتانگیز ادامه میدهند.
آیا روحیه رئال مادرید درون انسان باقی میماند؟
بله. وقتی با بازیکنان جوان کار میکردم، فرهنگی را که سعی داشتم به آنها منتقل کنم، فرهنگ قهرمانی بود؛ چیزی که خودم آموختهام. یک قهرمان هیچگاه از پیروزی خسته نمیشود. وقتی بتوانید این اشتیاق را منتقل کنید و بازیکنان جوان بفهمند که باید هر هفته برنده شوند، آنها کمکم این باور را پیدا میکنند و اینگونه فرهنگ رقابتی شکل میگیرد – حتی بین خودشان. این موضوع به روند رشد و پیشرفت آنها کمک میکند. بسیار زیباست که بتوان با چنین ذهنیتی، کارهای بزرگی انجام داد.
و در خصوص این مرحله حذفی؛ بهنظر شما عامل تعیینکننده یا فاکتور X چه خواهد بود؟
نمیدانم میشود گفت «پنهان» یا نه، اما معتقدم بازیکنان بزرگ همچنان در چنین مرحلههایی نقش کلیدی دارند. در حال حاضر، بهنظرم امباپه چنین بازیکنی است. او در اوج آمادگی قرار دارد و میخواهد نشان دهد که برای فتح لیگ قهرمانان آمده است و میخواهد به همه ثابت کند که هدفش دقیقاً همین بوده.
آیا رودریگو بازیکنی دستکمگرفتهشده نیست؟ بازیکنی که اخیراً بلینگهام و گریزمان از هوش بالای فوتبالیاش تمجید کردهاند.
او بازیکنی متفاوت است، چون با فوتسال نیز در ارتباط بوده است. سبک بازیاش متفاوت است. توپ را نگه میدارد، میتواند در فضاهای باز و بسته بازی کند، اما در فضاهای محدود است که استعداد واقعیاش به چشم میآید. او بازیکن بسیار مهمی برای رئال مادرید است و جایگاهش را بهدست آورده، حتی اگر خودش هنوز کاملاً به آن باور نداشته باشد. بهویژه در بازیهای بزرگ، موفق شده دل هواداران را بهدست آورد. بهنظر من، تنها چیزی که باید روی آن تمرکز کند، ادامه دادن همین روند در بلندمدت است. باید تلاش کند تا بازیکنی کاملتر شود.
فشار هواداران چنان زیاد است که حتی بازیکنانی مانند وینیسیوس یا امباپه نیز در صورت گل نزدن در چند بازی متوالی، مورد انتقاد قرار میگیرند…
قطعاً زمانه تغییر کرده است. همه میخواهند تیمشان برنده باشد. هواداران رئال مادرید بسیار پرتوقع هستند، اما ناعادلانه نیستند. فکر میکنم اگر هواداران سوت میزنند، به این دلیل است که احساس میکنند بازیکن تلاشی نمیکند. من سالهاست که فوتبال بازی نمیکنم، اما هنوز هم محبت مردم را احساس میکنم… و اغلب نمیدانم چطور باید این را توضیح دهم. بعضی وقتها مردم در خیابان به من میگویند: «چون تو همه چیزت را در زمین میگذاشتی». به همین دلیل، من احترام زیادی برای هواداران رئال قائلم. امباپه دارد تمام تلاشش را میکند. ممکن است اشتباه کنی، اما اگر بدوی، عرق بریزی، تعهد نشان بدهی و واقعاً برای این رنگها بجنگی، در نهایت در قلب هواداران جا میگیری.
آیا فکر میکنید رئال مادرید توانایی فتح نخستین سهگانهاش را دارد؟
همهچیز بستگی به شرایطی دارد که پیش میآید. تیم شانسش را دارد، اما کار آسانی نیست و این را خوب میدانید. چون اگر تا به حال در تاریخش موفق به کسب سهگانه نشده، نشاندهنده سختی آن است. اما با رئال مادرید، هیچچیز غیرممکن نیست.
این فصل یا سه گانه تاریخی شخمی میگیریم یا تر میزنیم به هرچی جامه .