الکونفیدنسیال: تغییرات اساسی در کمیته داوران اسپانیا در راه است

مرجع خبری رئال مادرید : «گریه را تمام کن، داوری یاد بگیر، فساد در فدراسیون، تباس برو گم شو»؛ این یکی از شعارهایی بود که لااقل یکی از رهبران جایگاه موسوم به Grada Fans در ورزشگاه برنابئو، یعنی کارلوس کلارا (که پیش‌تر به جرم ضرب و جرح محکوم شده)، در جریان فینال جام حذفی اسپانیا میان رئال مادرید و بارسلونا در شهر سویا، میان هواداران تیم سفیدپوش پخش کرد. هدف این پیام‌ها، تحت فشار قرار دادن داور اهل بیسکایا، ریکاردو د بورگوس بنگوئتچئا بود. باشگاه رئال مادرید که ریاست آن را فلورنتینو پرز بر عهده دارد، یک روز پیش از فینال نیز همین مسیر را پیش گرفت؛ به‌حدی که تهدید کرد اگر فدراسیون فوتبال اسپانیا (RFEF) تیم داوری را تغییر ندهد، در ورزشگاه لاکارتوخا حاضر نخواهد شد؛ امری که رافائل لوزان ، رئیس فدراسیون، قاطعانه رد کرد.

واقعیت این است که رئال مادرید مدتی است به‌ویژه از طریق شبکه تلویزیونی رسمی‌اش و برخی رسانه‌های نزدیک به باشگاه، فشار زیادی بر داوران وارد می‌کند. هرچند که رئال مادرید در خط مقدم اعتراضات داوری قرار دارد، اما تنها باشگاهی نیست که از عملکرد داوران ناراضی است؛ این نارضایتی در میان باشگاه‌های دیگر لالیگا و حتی دسته دوم نیز دیده می‌شود. جدای از کیفیت کلی داوران اسپانیایی ـ که فیفا حتی یکی از آن‌ها را برای قضاوت در جام جهانی باشگاه‌ها انتخاب نکرد ـ پرونده جنجالی نِگریرا، جایگاه داوران، کمیته فنی داوران (CTA) و حتی فدراسیون فوتبال اسپانیا را زیر سؤال برده است.

با ورود VAR (کمک‌داور ویدیویی)، دیگر نمی‌توان اشتباهات داوری را صرفاً به حساب خطای انسانی گذاشت؛ آن‌گونه که در دوران پیشا-VAR پذیرفته می‌شد. اکنون، انتظار می‌رود داوران ابزار کافی برای اتخاذ تصمیمات درست را داشته باشند. در نتیجه، اگر اشتباهی رخ دهد، به‌راحتی این گمان تقویت می‌شود که داور آگاهانه یا ناخودآگاه قصد کمک به یک تیم یا ضربه زدن به تیم دیگر را داشته است. از همین رو، VAR نه‌تنها مناقشات را کاهش نداده، بلکه شدت آن‌ها را دوچندان کرده است. به این مسئله باید اصلاحات ناقص در قوانین را هم افزود؛ مثل قانون جدید هند که نه‌تنها داوری را ساده‌تر نکرده، بلکه پیچیده‌تر هم کرده است. در کنار آن، داوران همچنان در موقعیتی آسیب‌پذیر و وابسته به ساختار قدرت باقی مانده‌اند.

وابستگی داوران به رئیس وقت CTA همچنان پابرجاست؛ اکنون لوئیس مدینا کانتالخو این مسئولیت را بر عهده دارد، پیش‌تر ولاِسکو کاربایو که اکنون به یوفا پناه برده، و ویکتوریانو سانچس آرمینیو (که نایب‌رئیسش انریکه نگریرا بود) از جمله چهره‌های تأثیرگذار بودند.

در فدراسیون فوتبال اسپانیا، پس از دوران لوئیس روبیالس و دوره کوتاه پدرو روچا، به‌خوبی درک شده که داوری اسپانیا به یک پالایش اساسی نیاز دارد. از همین رو، در حال طراحی مدلی جدید هستند که طی آن کمیته فنی داوران CTA، برخلاف گذشته، تمام قدرت را در اختیار نداشته باشد. در ساختار جدید، نهادی جدید ایجاد خواهد شد که در آن همه بازیگران فوتبال اسپانیا حضور خواهند داشت: از باشگاه‌ها گرفته تا داوران، سازمان لالیگا و خود RFEF، که اکنون رویکردی همسو دارند.

رئیس فدراسیون، رافائل لوزان، از ابتدای مسئولیتش نشان داده که به هدر رفت منابع مالی اعتقادی ندارد. نمونه‌اش تخصیص ۲.۵ میلیون یورو به فوتبال زنان حرفه‌ای اسپانیاست، نه به لیگ F بلکه مستقیماً به باشگاه‌ها. در همین راستا، هزینه هنگفتی که تیم‌های لالیگا برای سیستم داوری، VAR و فناوری نیمه‌خودکار پرداخت می‌کنند، نباید منجر به این حجم از نارضایتی و مناقشه شود.

به گزارش منابع این روزنامه، کنفرانس مطبوعاتی داوران پیش از فینال کوپا دل ری نیز از این پس برگزار نخواهد شد. در مرکز فوتبال لاس روساس بر این باورند که چنین کنفرانس‌هایی فقط ایجاد دردسر می‌کند و مانند آنچه در مورد گونزالس فورتس در روز شنبه در سویا رخ داد، تبدیل به ابزاری برای منازعات داخلی بین داوران می‌شود. در راستای تلاش برای استقلال بیشتر سیستم داوری، از فصل آینده، برای انتخاب داوران از هوش مصنوعی استفاده خواهد شد.

هدف نهایی از مدل جدید این است که سیستم داوری، مستقل‌تر از همیشه عمل کند؛ هرچند طبق قانون ورزش، همچنان زیر نظر RFEF باقی خواهد ماند. اما هدف این است که نه‌تنها کیفیت داوری بهبود یابد، بلکه فضای پر از سوءظن و جنجال نیز پایان یابد؛ فضای مخربی که نه‌تنها به خود داوران کمکی نمی‌کند، بلکه به اعتبار فوتبال اسپانیا نیز آسیب می‌زند.

رافائل لوزان در پایان دومین نشست کمیسیون اصلاح ساختار داوری (که قرار بود این چهارشنبه ادامه یابد اما به تعویق افتاد) تأکید کرد:«باید نگاهی به درون بیندازیم و بپذیریم که برخی امور باید به شکل دیگری انجام شود. چشم‌انداز روشنی داریم و تلاش می‌کنیم که این تغییر ساختاری هم‌زمان با آغاز فصل آینده عملی شود.»

همان‌طور که شعار معروف «آسی، آسی، آسی گانا ال مادرید» در اعتراض به داوری‌هایی شکل گرفت که هواداران رقیب معتقد بودند همواره به نفع رئال مادرید بوده‌اند، اکنون بخشی از هواداران خود رئال مادرید ـ به‌ویژه آن‌هایی که رسانه‌های رسمی یا همسو با باشگاه را دنبال می‌کنند ـ ممکن است به‌زودی در برنابئو شعار «آسی، آسی، آسی پیِرده ال مادرید» (این‌گونه است که مادرید می‌بازد) سر دهند.

نکته جالب آنکه در دو فینال اخیر سوپرکاپ و کوپا دل ری، که رئال مادرید در هر دو مقابل بارسلونا بازی کرد، داوران هیچ تأثیری در نتیجه نهایی نداشتند. همین‌طور در مرحله یک‌چهارم نهایی لیگ قهرمانان اروپا که رئال برابر آرسنال حذف شد، داور نقشی در شکست نداشت. بنابراین شاید اعتراض‌های اخیر باشگاه فلورنتینو پرز بیشتر متوجه رقابت‌های لالیگا باشد. تنها در این صورت است که می‌توان فهمید چرا در کنار شعار «گریه نکن، داوری یاد بگیر» و «فساد در فدراسیون»، فریاد همیشگی «تباس برو گم شو» هم سر داده می‌شود.