مرجع خبری رئال مادرید : تساویها با هم فرق دارند. در پایان نیمه نخست، هواداران سانتیاگو برنابئو با وجود تساوی ۱-۱ راضی بودند، چرا که از نمایش تیم لذت میبردند. رئال مادریدِ ژابی آلونسو رفتهرفته سیمای مشخصی پیدا میکند؛ پرس شدید در زمین حریف، پویایی در مالکیت توپ و نظم تاکتیکی در حال نتیجه دادن است، هرچند بسیاری از بردها با زحمت فراوان به دست آمدهاند. روند پیشرفت آشکار است، اما همچنان کمبود تازگی و توان بدنی در نیمههای دوم باعث میشود تیم اغلب در دقایق پایانی به سختی بیفتد.
در ۴۵ دقیقه نخست، تنها درخشش استثنایی رولی و اشتباهاتی چون موقعیت از دسترفته ماستانتونو دلیل برابری بود؛ چرا که مادرید از همان ابتدا سیلی از حملات را به راه انداخت و ۱۸ شوت داشت که ۱۱ تای آنها در چارچوب بود. چنین فشاری در یک نیمه از رئال بیش از دو دهه دیده نشده بود. این در حالی بود که گرفتن توپ از مارسی کار سادهای نیست. روبرتو دزربی، سرمربی فرانسویها، که پپ گواردیولا سال گذشته تیم سابقش، برایتون، را «بهترین تیم اروپا در زمینه ساخت بازی» خوانده بود، فلسفهای پیچیده به میدان آورده بود. با این حال، مادرید با آگاهی از خطرات، بیوقفه پرس میکرد، توپگیری داشت و حمله میکرد. شوامنی و کارراس درخشان ظاهر شدند، اما در کمال ناباوری، نخستین گل در دروازه کورتوا نشست؛ روی اولین حمله جدی فرانسویها و اشتباه فاحش گولر. مادریدیها با کمترین تهدید، بیشترین خطر را تجربه کردند. تماشاگران سرگرم بودند، اما آلونسو روی خط لب خط چهرهای نگران داشت.
نیمه دوم اما دیگر نه برای برنابئو خوشایند بود و نه برای آلونسو. تیم خسته وارد زمین شد، مارسی به راحتی بازی را در دست گرفت و اوضاع بدتر هم شد؛ کارواخال که پیشتر سخت تحت فشار ویا قرار گرفته بود، با یک اشتباه غیرضروری اخراج شد. ۲۰ دقیقه مانده به پایان، رئال ۱۰ نفره برابر حریفی پرانرژی قرار گرفت. در شرایطی که همه چیز به سمت پایانی پرهیجان و پر از دلهره پیش میرفت، گل برتری از روی نقطه پنالتی به دست آمد؛ پنالتیای بحثبرانگیز بهدلیل هند ناخواسته مدینا که امباپه بیرحمانه آن را به گل تبدیل کرد. شگفتآور بود که مادرید پس از سیل شوتها در نیمه اول، سرانجام با یک ضربه از روی نقطه پنالتی برنده شد. در این میان، رودریگو آمادهتر از وینیسیوس نشان داد که از نیمکتنشینی دلخور بود و والورده همچنان در طرح تاکتیکی آلونسو جایگاه روشنی ندارد.
کارلوس کارپیو -مارکا



ولی این تکنیک هایی که ژابی آلونسو به رئال داد زیاد آدمو خسته میکنه تیم خیلی خسته بود ژابی دلیل نگرانیش همین بود
بازی با اسپانیول اگه کاما اماده باشه هم به گولر هم به شوامنی باید استراحت بده..خستگی رو بدجور میشد توی حرکاتشون حس کرد…بازیهای ملی هم ک کامل بازی کردن..آلونسو حواسش ب بدن بازیکنا نباشه فصل برامون میشه مث فصل پیش ک مصدومیت امون تیمو برید
گولر اگه میخواد همچنان فیکس بمونه باید این اشتباهات بذاره کنار. وقتی بلینگام و کاماوینگا برگردن و خط هافبک شلوغ بشه اونوقت دیگه به این راحتی و به تخمم طور نمیتونه گل تقدیم حریف کنه
رودریگو بعد از بازی روی زانویش یخ گذاشته بود.❗️