مرجع خبری رئالم ادرید : مارکا در گزارش ینوشت: رئال مادرید در تابستان گذشته تلاش زیادی انجام داد تا ترنت الکساندر-آرنولد پیش از پایان قراردادش به این باشگاه بپیوندد و امکان حضور او در جام باشگاه‌های جهان فراهم شود؛ رقمی در حدود ۵ میلیون یورو از سوی باشگاه مادرید و ۱۰ میلیون یورو طبق منابع نزدیک به آنفیلد مطرح شده است. با این حال، پس از گذشت چهار ماه، مدافع سابق لیورپول هنوز نتوانسته جایگاه ثابتی در سمت راست خط دفاع تثبیت کند؛ ترکیبی از دشواری در سازگاری با ایده‌های ژابی آلونسو و مصدومیت عضلانی که او در ۱۶ سپتامبر دچار آن شد، این روند را مختل کرده است.
اکنون با مصدومیت کارواخال، فرصت تازه‌ای برای آرنولد ایجاد شده تا ورق را برگرداند. او در جام باشگاه‌های جهان غیرقابل‌بحث بود، به‌جز دیدار نیمه‌نهایی مقابل پاری‌سن‌ژرمن؛ اما بازگشت کاپیتان باعث شد در هفته‌های ابتدایی فصل در لیگ اسپانیا به نیمکت منتقل شود. پس از آن نیز مصدومیت رخ داد و ژابی ــ مانند آنچه پیش‌تر آنچلوتی انجام می‌داد ــ از فده والورده در پست دفاع راست استفاده کرد.
در ماه‌های پیش‌رو، الکساندر-آرنولد بسیار چیزها را به خطر انداخته است. سالِ جام جهانی است و او فرصت زیادی برای اتلاف ندارد. توماس توخل هنوز نسبت به بازگشت او به تیم ملی انگلیس مردد است و برای دعوت مجدد، این مدافع باید سطحی نزدیک به دوران بازی‌اش در لیورپول ارائه دهد. سرمربی انگلیس در دو فهرست اخیر او را دعوت نکرده؛ یک بار به دلایل فنی و بار دیگر به‌دلیل مصدومیت.
از نگاه ژابی آلونسو نیز جای چندانی برای استفاده از آرنولد در خط میانی وجود ندارد؛ به‌ویژه اکنون که کارواخال از ترکیب خارج است. ضمن اینکه سرمربی باسکی به‌ندرت از سیستم سه‌مدافع مرکزی استفاده می‌کند و آرنولد باید جایگاه خود را در دفاع کلاسیک پس بگیرد. او مقابل بارسلونا روی نیمکت بود و حتی یک دقیقه هم بازی نکرد؛ کارواخال بود که در دقیقه ۷۲ به جای والورده وارد زمین شد و در پایان همان بازی مصدوم شد.
احتمال بازگشت والورده به خط میانی نیز کم‌رنگ‌تر شده است. واقعیت این است که آینده نقش او تا حد زیادی به عملکرد آرنولد وابسته است. والورده تأکید کرده هرجا سرمربی بخواهد بازی می‌کند، اما در میانه میدان و در نفوذ به محوطه جریمه حریف احساس راحتی بیشتری دارد.
او مشاهده می‌کند که نقش‌اش در رئال مادریدِ ژابی درحال تغییر است. بازگشت بلینگام و حالا کاماوینگا ــ که هر دو در ال‌کلاسیکو در مرکز میدان فیکس بودند ــ رقابت در میانه میدان را سخت‌تر کرده‌اند. کاماوینگا حتی در آن مسابقه به‌عنوان وینگر راست کاذب بازی کرد و بلینگام نزدیک‌تر به وینیسیوس و امباپه قرار گرفت؛ همان پست و نقش تاکتیکی که پیش‌تر والورده در دوره آنچلوتی اغلب برعهده داشت.
باید همینکارو بکنه ولی جلوی لیور باید فده راست بازی کنه
شاید بی ربط باشه ولی اگه میلیتائو حتی فقط دو سه فصل مثل امسال بازی کنه از نظر من بهترین مدافع تاریخه بازم میگم بهترین مدافع تاریخ کسی که دوتا رباط صلیبی پاره کنه و بهتر از قبل تو اوج بمونه کاری که هیچ بازیکنی حتی نمیتونه فکرشم بکنه این بشر انجام میده
ناموسا کصخلی؟
پشم راموس و مالدینی و په په و … هم نیست
:lol:
رونی کلمن بهتره