مرجع خبری رئال مادرید: یک تصویر از بازی مقابل ویارئال هست که بیشتر از هر نشست خبری حرف میزند؛ از جمله چون مورینیو فعلاً تصمیم گرفته سکوتش هم خودش یک پیام باشد. بلینگام حرکتی از آن دست میسازد که ماندگار میشود، وینیسیوس آن را تمام میکند و بازیکن برزیلی که بعد از ماجرای حالا مشهور کشیدن موی سالیبا آمده بود، به گلی میرسد که بهشدت به آن نیاز داشت. بعد گل مردود میشود. بحث روی جنجال داوری است، اما آن دویدن خیلی چیزها میگوید. مورینیو تمام طول خط را میدود تا بازیکنانش را در آغوش بگیرد و چیزی در گوش وینی بگوید. در همین چند متر، تمام فاصله میان دو «مورینیو»یی که در یک لباس زندگی میکنند جا میشود.
اولی ژنرال است؛ همان کسی که انتظار میرود باشد. هر بازی را روی لبه حرکات و واکنشهای نمایشی زندگی میکند و دائماً با داور چهارم در کشمکش است. وارد سالن کنفرانس خبری نمیشود؛ حرکتی واضح که نشاندهنده نارضایتیای است که از بالا تا پایین باشگاه جریان دارد، از ریاست گرفته تا آن هوادار رئالی که معتقد است تنها راه دفاع از خود در برابر نگریرا و تمام کسانی که در آن ماجرا بودند، به نمایش گذاشتن این خستگی و عصبانیت است. زندگی در رئال وقتی توپ وارد دروازه نمیشد هیچوقت آسان نبود، اما رادیکالشدن فعلی چیز دیگری است. این نقش برای مورینیو غریبه نیست.
دومی پدر است؛ کسی که میفهمد این رختکن را نمیشود با فریاد اداره کرد. آنچلوتی با دستی روی شانه بازیکنان، هرچه برد، برد. زیدان در دوره دومش با همدلی و نزدیکی، تیمی در حال گذار را نگه داشت. دلبوسکه عادیبودن را به روش تبدیل کرد و آن روش را به دو قهرمانی اروپا رساند.
بازیکن رئال مادرید به درک شدن بهتر جواب میدهد، به نرمش، به اینکه حس کند وقتی همه دنیا او را نشانه گرفتهاند، مربیاش کنارش ایستاده. وینی بعد از ماهها قرار گرفتن زیر فشار و یک نیمکتنشینی سنگین، به یک آغوش و یک جمله در گوشش نیاز داشت. اگر مورینیو میخواهد دوباره The Special One شود، نه به خاطر جنگهای بیرونی، بلکه به خاطر چیزی خواهد بود که از بازیکنانش درون تیم بیرون میکشد.
این معمای اوست. رو به بالا، باشگاهی که از او شخصیت، صراحت و حضور در نبرد نهادی میخواهد. رو به داخل، الزام شخصی خودش برای ساختن یک ماشین برنده مقابل بارسلونایی که ساخته شده و بهتر هم شده. و رو به پایین، رختکنی با ویژگیهای خاص خودش که فقط با اعتماد میشود آن را به دست آورد. متعادل کردن هر سه، آن هم وسط طوفان، چالش واقعی دوره دوم اوست.
الیاس. ا – مارکا



⚽️| توماس رونسرو سگ هار پرز:
خوشحالم که مورینیو اینجاست و دیگه سکوتی در کار نیست. این بزرگترین رسوایی در تاریخ فوتباله، هر کسی در برابر این اتفاق سکوت کنه بزدله! بارسلونا سالبهسال 8 میلیون یورو به نایبرئیس کمیته فنی داوران پرداخت کرده. برای اینکه یکی از بازیکنان حریف بهخاطر خطاهایش کارت زرد بگیره، باید 16 بار وینیسیوس رو بزنند! تا زمانی که عدالت اجرا نشه، سکوتی در کار نیست. هر چهار رئیس بارسلونا باید به گوه خوردن بیفتند، مورینیو حق داره، بزرگترین رسوایی در تاریخ فوتبال، نگریراست.
با اینکارا فقط ابروی رئالو تو کون خر میکنید حرومزاده بس کی میخوایید ضعف خودتو تو بازیکن نگرفتن و انتخاب مربی کیریو گردن بگرید اخر فصل همه چی مشخص میشه
مورینیو کارش چیز دیگست که تو همونم تر زده.این مسائل رو باید رئیس باشگاه پیگیری کنه که اونم یه خرفت غارساییه