«پرز به دنبال انتقام غش کردن لاپورتا به سمت چفرین و تباس»

مرجع خبری رئال مادرید: جمعه گذشته، خوان لاپورتا برای ادای توضیحات در برابر قاضی آلخاندرا خیل ــ سومین قاضی رسیدگی‌کننده به پرونده نگریرا ــ حاضر شد و همانند ترانه سابینا، همه‌چیز را انکار کرد؛ حتی آشنایی با نایب‌رئیس پیشین داوران را. مردی که گویی هرگز وجود نداشته، جز برای دریافت پول؛ چرا که از او هیچ رد و نشانی باقی نمانده، نه در آتاپوئرکا، بلکه اگر چیزی باشد، فقط در اداره مالیات. نگریرا به بهانه ناتوانی ادعایی شهادت نمی‌دهد؛ گزارش‌ها هم پیدا نمی‌شوند، چون ظاهراً هر پنج سال یک‌بار راهی منقل می‌شوند؛ و به گفته دو مربی وقت، حتی یک برگ کاغذ هم از برابر چشمان‌شان عبور نکرده است. پرونده‌ای باز که هم‌زمان شده با بدترین دوران روابط مادرید–بارسلونا؛ آن هم به‌دلیل دو تغییر مسیر لاپورتا: یکی به سمت تباس و دیگری به سوی یوفا.

تا اینجا، رئال مادرید کارزارش علیه داوری را تند کرده بود، اما از یک مرز عبور نکرده بود: اتهام‌زنی مستقیم به بارسلونا. حتی در ماجرای ثبت‌نام دیرهنگام دنی اولمو نیز چشم پوشید. اما لاپورتا این طرح صلح را منفجر کرد. در ژوئیه، یوفا بارسلونا را به‌دلیل نقض فیرپلی مالی ۶۰ میلیون یورو جریمه کرد که این رقم، بی‌هیچ اتفاق تازه‌ای جز دیداری دوستانه میان چفرین و لاپورتا، به ۱۵ میلیون کاهش یافت. اپیزودهای بعدی، خروج بارسلونا از سوپرلیگ و آغوش‌گشودن به تباس بود. و آن‌گاه مادرید در پرونده نگریرا شتاب گرفت؛ پرونده‌ای که قابل اغماض نیست. واکنش تند فلورنتینو به اتفاقات هفته اخیر (اوساسونا، وینیسیوس و…) گواه همین رویکرد است.

دو سال پیش، لاپورتا می‌گفت: «تباس علیه بارسا و علیه من یک کمپین حیثیتی به راه انداخته است.» سه هفته پیش، اما، همان پرونده انضباطی علیه رئیس لالیگا از سوی TAD برایش «خبر بدی» بود؛ آن هم دقیقاً به‌دلیل افشای داده‌های حساس درباره خودِ بارسلونا. پیش‌تر نیز باشگاه از شکایت علیه لالیگا درباره توافق با CVC ــ شکایتی که همراه با رئال مادرید و اتلتیک مطرح شده بود ــ کنار کشیده بود. خلاصه اینکه، هدف نجات حساب‌ها با هزینه صلحی مصلحتی بود؛ تا در نهایت، در پاسخ به فلورنتینو، پیام فنجان‌قهوه‌ای صادر شود با این مضمون که «مادرید قدرت است و بارسا آزادی». اگر مرکز افکارسنجی بیاید و ببیند.

لوئیز نیتو – آس