مارکا: هزارتوی غیرقابل خروجی که ژابی فعلا در آن گیر افتاده!

مرجع خبری رئال مادرید : مارکا در گزارشی نوشت: برخی مربیان تاریخ خود را در شب‌های حماسی می‌سازند؛ برخی دیگر اما بازی به بازی پیش می‌روند، بی‌وقفه و بدون نفس تازه کردن. ژابی آلونسو فعلاً در گروه دوم قرار دارد. از هفته چهاردهم به این سو، سرمربی رئال مادرید وارد چرخه‌ای از مسابقات شده که هیچ فرصتی برای آرامش نمی‌دهد؛ بازی‌هایی که جامی را تعیین نمی‌کنند، اما سنگینی‌شان کم از فینال نیست.

هر مسابقه مسیری را شکل داده که به‌تدریج ترک برداشته است. نخستین نشانه‌های نگرانی در ژیرونا پدیدار شد؛ شبی که رئال مادرید به دیواری سخت برخورد کرد و تنها با گل پنالتی امباپه توانست به تساوی برسد. این سومین مساوی پیاپی پس از بازی‌های رایو و الچه بود؛ نتیجه‌ای که باعث شد تیم ژابی صدر جدول را به بارسلونا واگذار کند.

ایستگاه بعدی بیلبائو بود. سن‌مامس صحنه‌ای ایده‌آل برای زدن ضربه‌ای محکم به میز به نظر می‌رسید و همین اتفاق هم افتاد. شاگردان ژابی با نمایشی قاطع و با درخشش دوباره امباپه و مهارهای تعیین‌کننده کورتوا، اتلتیک را با نتیجه ۰–۳ شکست دادند. این پیروزی صدرنشینی را بازنگرداند، اما حس بازگشت تیم از بحران را احیا کرد.

با این حال، آزمون بعدی لیگ واقعیت تلخ را دوباره یادآور شد. سلتاویگو با طرحی جذاب به برنابئو آمد و برابر رئالی که از غیبت‌ها رنج می‌برد، پیروز شد. دو اخراج (کارراس و فران در زمین)، تعویض‌هایی که دیر انجام شد و جرقه‌هایی پراکنده، بحران را در هفته‌ای که بسیار کلیدی به نظر می‌رسید، تشدید کرد.

چند روز بعد منچسترسیتی به مادرید آمد. توصیه‌های گواردیولا هم به کار ژابی نیامد؛ تیمش از نظر نگرش بهتر شد، اما در محوطه حریف راه به جایی نبرد. غیبت امباپه عاملی تعیین‌کننده بود که البته به احیای رودریگو پس از ۹ ماه بدون گل انجامید. مجموع این عوامل به شکستی ۱–۲ انجامید؛ شکستی که بیش از آن‌که تلخ باشد، طعم تلخی-شیرینی داشت.

در برابر آلاوس، ژابی «یازده بازیکن رئال مادرید را برای جنگیدن تا آخر» به میدان فرستاد. زمزمه‌ها در روزهای قبل به اوج رسیده بود و دیدار مندیزوروسا حال‌وهوای همه یا هیچ داشت. رئال مادرید از این آزمون جان سالم به در برد؛ باز هم با تسلط در دو محوطه، با امباپه و کورتوا به‌عنوان آغازگران مسیر.

آخرین توقفِ پیش از پایان ۲۰۲۵، آغاز کار در جام حذفی مقابل تالاورا بود؛ میدانی پرخطر، چرا که لغزش برابر تیم‌های کوچک همواره مترادف با ناکامی بوده است. رئال مادرید با ترکیبی بسیار نزدیک به تیم اصلی و با رهبری امباپه‌ای که به‌دنبال رکوردش بود، به ال پرادو رفت. ژابی با برد ۲–۳ از این میدان خارج شد؛ نتیجه‌ای که در دقایق پایانی می‌توانست به‌خطر بیفتد، اگر سهل‌انگاری تیم ادامه می‌یافت.

چهره ژابی هنگام ترک زمین همه‌چیز را می‌گفت؛ جدی و ناراضی. او پیش از وداع با سال در برنابئو مقابل سویا، به آرامش دعوت کرد. رئال مادرید سومین پیروزی پیاپی را به دست آورد، اما نمایش تیم قانع‌کننده نبود؛ آن هم مقابل حریفی که با وجود یک اخراج، سفیدپوشان را به دردسر انداخت. اوضاع با واکنش وینیسیوس هنگام خروج از زمین بدتر هم شد؛ بازیکنی که از سوت‌های ورزشگاه ناراحت بود و تنش هواداران را درک نمی‌کرد.

در چنین وضعیت حساسی، ژابی آلونسو وارد سال ۲۰۲۶ می‌شود؛ در حالی که خاکسترهای ۲۰۲۵ هنوز می‌توانند دوباره شعله‌ور شوند. نقشه راه آرام پیش می‌رود، عبور از بلوک‌ها با بخش‌های زیادی که نیاز به اصلاح دارند و تیمی که آموخته چگونه با تکیه بر دو سلاح مرگبارِ خود در محوطه‌ها زنده بماند. بازی خانگی برابر بتیس و سوپرجام اسپانیا در عربستان، مسیر آینده این پروژه را روشن خواهند کرد.