مرجع خبری رئال مادرید: مارکا در گزارشی نوشت: «فرمول رئال مادرید» دستنخورده باقی مانده است. آنچه ویکتور مونیوس در السادار برابر تیم سابقش، در نخستین فصل حضورش در لالیگا، به نمایش گذاشت، بار دیگر درستی رویکرد باشگاه سفیدپوش را تأیید کرد. مدیران مادریدی میدانند این الگو جواب میدهد، میدانند استعدادهایشان پیوسته ارزشگذاری بالاتری پیدا میکنند و میدانند تابستان پیشرو میتواند به یک انتقال تاریخی منجر شود.
این روند، نتیجه مستقیم راهبردی است که سالهاست در باشگاه تکامل یافته است: شناسایی استعداد، فراهم کردن مسیر خروج در صورت نبود جای خالی در تیم اول، حفظ ابزارهای کنترلی و انتظار برای زمان مناسب. در تابستان آینده، فعال شدن برخی بندها میتواند درآمدی فراتر از ۱۰۰ میلیون یورو به همراه داشته باشد.
مدل مشخص است. رئال مادرید ۵۰ درصد از حقوق بازیکنان جوان با پتانسیل بالا را واگذار میکند، اما حق بازخرید یا سهمی از انتقال بعدی را حفظ میکند. باشگاه مقصد نیز در صورت درخشش بازیکن سود میبرد و در عین حال، مادرید همچنان کلید تصمیم نهایی را در اختیار دارد. براولیو واسکس، مدیر ورزشی اوساسونا، صراحتاً گفته است: «رئال مادرید برای چند سال حق بازخرید دارد و اگر آن را فعال کند، برای اضافه کردن بازیکن به تیم اول خواهد بود.» او همچنین توضیح داده است که برای جلوگیری از انتقالهای صوری با هدف فروش مجدد فوری، محدودیتهای زمانی مشخصی وجود دارد.
نمونه شاخص این مدل، نیکو پاز است. او با ارزشی در حدود ۱۰ میلیون یورو جدا شد و اکنون پس از درخشش در کومو، ارزشش به حدود ۶۵ میلیون رسیده است. این هافبک آرژانتینی با ۹ گل و ۶ پاس گل، نقشی کلیدی در سریآ ایفا کرده و تصمیم در برنابئو روشن است: بازگشت او بهعنوان بخشی ساختاری از پروژه آینده. باشگاه تشخیص داد که استعداد لازم را دارد، اما به زمان بازی و بستر رقابتی نیاز داشت؛ این فرصت فراهم شد و او جهش کرد.
همین رویکرد در مورد خاکوبو رامون در کومو نیز دیده میشود؛ بازیکنی که ارزشش از حدود یک میلیون یورو به نزدیک ۱۸ میلیون رسیده است. در آلمان، چهما آندرس در اشتوتگارت بیش از ۱۴۰۰ دقیقه بازی کرده و با دو گل و دو پاس گل، ارزشش را از ۸۰۰ هزار یورو به ۱۵ میلیون رسانده است. در همه این موارد، رئال مادرید همچنان امکان تصمیمگیری نهایی را حفظ کرده است.
این شبکه استعداد تنها به چند نام محدود نمیشود. ماریو مارتین در ختافه به ثبات رسیده، آنتونیو بلانکو در آلاوس به چهرهای تأثیرگذار تبدیل شده و آلوارو رودریگس در الچه با پنج گل و چهار پاس گل روند رو به رشدی نشان داده است. تاکه کوبو نیز نمونهای روشن است؛ بازیکنی که ۵۰ درصد حقوقش در اختیار رئال مادرید باقی مانده و ارزشش حدود ۳۰ میلیون یورو برآورد میشود.
این سبد استعداد که در سراسر اروپا پراکنده است، دیر یا زود بازگشت سرمایه ایجاد میکند؛ گاه در قالب بازیکنی آماده برای رقابت در برنابئو و گاه به شکل درآمد مستقیم. انتقالهایی مانند رافا مارین، آلکس خیمنس و میگل گوتیرس منابع مالی قابل توجهی ایجاد کردهاند؛ بهگونهای که تیم کاستیا عملاً میتواند خود را تأمین مالی کند.
در همین حال، نسل جدید در والدبباس در حال رشد است: سزار پالاسیوس، پول فورتونی، مانوئل آنخل، سسترو، والدپهنیاس، یانیس، آگوادو، فورتهآ و تیاگو پیتارچ از جمله نامهایی هستند که باید درباره آیندهشان تصمیمگیری شود. همه آنها بلافاصله در تیم اول جا نخواهند گرفت و برای بسیاری، خروج موقت بخشی طبیعی از مسیر پیشرفت خواهد بود.
پرونده گونزالو گارسیا نیز همین دوراهی را نشان میدهد. فصل آینده همزمان با بازگشت اندریک از لیون، مسئله زمان بازی و فرصت رقابتی اهمیت بیشتری پیدا میکند. راهبرد تغییر نکرده است: برخی بازمیگردند تا بمانند و برخی دیگر برای باشگاه درآمدزایی خواهند کرد.