وکیل ورزشی:«مدیران رئال مادرید باید نگران خشم چینی‌ها باشند!»

مرجع خبری رئال مادرید: خوان ده دیوس کرسپو وکیل حقوق ورزشی در مقاله جدیدش در آس، به خشم چینی ها از رئال مادرید اشاره کرد. در واقع به نظر می رسد که چینی ها معتقد هستند که رئالی ها ، تبت را کشوری مجزا از چین نامیده اند و به جدایی طلب ها دستاویز داده اند. بیانیه رئال مادرید بدین شرح است:

من سابقه‌ای طولانی با چین دارم؛ نخست به‌خاطر نزدیک به سی سال سفر برای دیدار با مشتریان و بعد هم به‌دلیل مسائل خانوادگی. همین باعث شده، دست‌کم تا حدی، با شیوه تفکر در آن کشور آشنا باشم. مسئله اینجاست که اکثریت بزرگی از رسانه‌های چینی، رئال مادرید را «دوست جدایی‌طلبان» خوانده‌اند؛ چیزی که شاید شوخی به نظر برسد، اگر نبود آن برداشتی که در خاور دور، پس از انتشار مطلبی در حساب اینستاگرام باشگاه سفیدپوش، شکل گرفته است. مطلبی که بدون هیچ تردیدی با نهایت محبت و همدردی منتشر شده بود. با این حال، در دنیای امروز، همه‌چیز دیده می‌شود، بزرگ‌نمایی می‌شود و گاهی هم درست فهمیده نمی‌شود.در حساب رئال مادرید، پس از فاجعه‌ای که در نپال و تبتِ چین رخ داده بود، اعلام شد که در دیدار مقابل مالاگا یک دقیقه سکوت برگزار خواهد شد؛ «به یاد قربانیان سیل وحشتناکی که نپال و تبت را درگیر کرده است.»

چیزی که ظاهراً کاملاً بی‌ضرر به نظر می‌رسد، به‌عنوان توهین تلقی شده، چون برای دولت آسیایی، تبت به این شکل و به‌عنوان یک موجودیت مستقل وجود ندارد.

رسانه‌ها به این اعتراض کردند که نپال و تبت در کنار هم قرار گرفته‌اند، انگار که دو کشور باشند. درست است که چنین نیست و هرچند کشور نپال چندین منطقه دارد، مناطقی که در جوانی از آنها دیدن کرده‌ام، معمولاً هنگام اشاره به یک فاجعه نام تک‌تک مناطق گفته نمی‌شود و از نام کلی کشور استفاده می‌شود. نپال چهارده ناحیه و سه منطقه دارد و می‌توان درک کرد که برای اشاره به بهمن از واژه «نپال» استفاده شود.

اما بخش حساس ماجرا گفتن «تبت» است، به‌جای «تبتِ چین»، آن هم در شرایطی که این کشور عظیم مناطق فراوانی دارد، از جمله منطقه خودمختاری که نام تبت را دارد. آیا رئال مادرید باید شناخت بیشتری از سیاست چین و حساسیت‌های آن می‌داشت؟ بد نبود، به‌خصوص وقتی بازار فوتبال این کشور دیر یا زود برای باشگاه اهمیت پیدا خواهد کرد.

برای مادریدیسموها خوب نخواهد بود که در آینده این انتشار دوباره به یاد آورده شود. اما این ماجرا ما را به این فکر می‌اندازد که هر روز بیشتر از قبل زندانی کلمات، نوشته‌ها و تمام این چیزهایی می‌شویم که در سراسر جهان پخش می‌شوند.

فکر نمی‌کنم موضوع آن‌قدرها هم بزرگ باشد، وقتی اکثریت قریب به اتفاق رسانه‌های جهان صرفاً از «تبت» نام بردند، بدون هیچ توضیح اضافه‌ای. اما این هم جزئیات دیگری است که نشان می‌دهد فوتبال «مهم‌ترینِ چیزهای کم‌اهمیت» است. چند نفر بر سر اینکه این جمله متعلق به چه کسی است اختلاف دارند، اما هرکس آن را گفته، تعبیر خوبی پیدا کرده است.

با توجه به همه اینها، خواندن مقاله سال ۱۹۷۳ سیاستمدار فرانسوی، آلن پرفیت، با عنوان «وقتی چین بیدار شود، جهان خواهد لرزید» را توصیه می‌کنم.امیدوارم رئال مادرید آماده باشد.لذت ببرید و مراقب خودتان باشید.