زامورانو:«اسپی بازیکن جالبی است؛ عجیب بود که رئال مادرید مهاجم کلاسیک نداشت»

مرجع خبری رئال مادرید: ایوان زامورانو (سانتیاگو، شیلی، ۱۹۶۷) طی چهار فصل یکی از چهره‌های محبوب رئال مادرید بود. در پیروزی تاریخی ۵ بر ۰ مقابل بارسلونا در برنابئو، سه گل را او به ثمر رساند. بعدتر راهی اینتر شد و آنجا خودش را به‌عنوان زوجی لوکس برای رونالدو نازاریو بازتعریف کرد.

تا اینجا رئال مادرید را چطور دیده‌اید؟

آن‌ها در مرحله‌ای هستند که مورینیو تلاش می‌کند کمی از فلسفه فوتبالی خودش را در تیم تثبیت کند، نه؟ در بازی‌های اول، رئال را با میل زیادی به حمله دیده‌ام و حتی در دفاع هم خوب بوده است. فکر می‌کنم بازیکنان کم‌کم دارند خودشان را با خواسته‌های مربی وفق می‌دهند. مهم‌تر از همه، یک تحول فوتبالی می‌بینم که برایم واقعاً جالب است. احتمالاً امسال رئال مادرید تا آخر برای قهرمانی خواهد جنگید. تیم بسیار خوبی دارد، در هر پست گزینه‌های زیادی در اختیار دارد و مورینیو هم از همین حالا نظم زیاد، تمرکز بالا و روحیه همکاری را به تیم تزریق کرده است.

پس فکر می‌کنید بازگشت مورینیو موفق خواهد بود.

بدون تردید این تیم کاملاً متفاوت از تیمی است که او در دوره اولش داشت. اما می‌دانیم مورینیو راه‌حل‌های زیادی دارد و آن‌قدر تجربه و دانایی دارد که بتواند یک فصل را با تیمی مثل رئال مادرید مدیریت کند. تاریخ باشگاه را می‌شناسد، رختکن را می‌شناسد، می‌داند حضور در رئال چه معنایی دارد و وقتی به این باشگاه می‌آیی چه مسئولیت‌هایی بر عهده‌ات قرار می‌گیرد. من در او آن قدرتی را می‌بینم که بتواند این ویژگی‌ها را به تیم منتقل کند، خوب فوتبال بازی کند و برای حضور در بالاترین سطح بجنگد. من دست‌کم آدم خوش‌بینی هستم و ایمان زیادی دارم که امسال می‌تواند سال بزرگی باشد.

شکست مقابل بتیس را دیدید؟ امباپه موقعیت‌هایی را از دست داد که معمولاً از دست نمی‌دهد…

حتی اگر گاهی دوره‌های نه‌چندان خوبی داشته باشد، امباپه همیشه یک راه‌حل خواهد بود، همیشه بازیکنی متفاوت است؛ با گل‌هایش و توانایی‌های فردی‌اش. مورینیو و رئال مادرید در طول فصل به‌شدت به او نیاز خواهند داشت. جام جهانی فوق‌العاده‌ای داشت و در شروع این فصل لالیگا هم می‌بینم که کاملاً درگیر تیم است و اهمیت تیم را درک می‌کند. همیشه تعیین‌کننده است و وقتی به نظر می‌رسد تیم در سطح لازم نیست، او ظاهر می‌شود، مسئولیت می‌پذیرد و تلاش می‌کند بهتر عمل کند. مقابل بتیس فکر می‌کنم رئال شایسته شکست نبود؛ آن باخت ناعادلانه بود، اما چنین اتفاقی ممکن است رخ دهد، پس نباید دنیا را تمام‌شده دانست. بازی‌های مهمی در راه است و باید از این شکست عبور کرد.

کارلوس اسپی هم هست و با حضور او رئال دوباره نقش شماره ۹ کلاسیک را پیدا کرده؛ همان نقشی که خودتان داشتید.

چیزی که در سال‌های اخیر عجیب بود این بود که رئال مادرید یک مهاجم نوک کلاسیک نداشت، چون این باشگاه همیشه یک شماره ۹ محوطه جریمه داشته است. کارلوس نماینده همین شماره ۹ طبیعی است. قدش ۱.۹۳ متر است و از نظر فیزیکی آن‌قدر توانمند است که بتواند به نقطه اتکای تیم تبدیل شود و وقتی تیم در خروج از عقب زمین مشکل دارد، کمی نفس به آن بدهد. بازیکن جالبی است، حس گلزنی خوبی دارد و این برای تیمی مثل رئال مادرید حیاتی است. وقتی حریف‌ها خیلی عقب می‌نشینند، می‌تواند یک راه‌حل باشد. بازیکن محوطه جریمه است، خیلی خوب سر می‌زند و تمام‌کنندگی خوبی دارد؛ همان‌طور که چند روز پیش در گلی که از او مردود شد نشان داد.

دیدار رئال مادرید و اینتر را چطور می‌بینید؟

بازی سختی خواهد بود. اینتر حالا تیمی منسجم است و دقیقاً می‌داند چطور باید بازی کند. کیوو هم بازیکنان را کاملاً می‌شناخت، چون پیش از اینکه هدایت تیم را بر عهده بگیرد، در باشگاه کار می‌کرد. فکر می‌کنم سبک تیم کاملاً مشخص است، ظرفیت رشد زیادی دارد و برای هر پست دو بازیکن در اختیار دارد. هر سه بازی سری آ را با اقتدار برده و بازی آخر واقعاً توجهم را جلب کرد؛ مقابل تیمی پرستاره مثل ناپولی ۲ بر صفر عقب افتاد، اما توانست واکنش نشان دهد. اینتر برای جنگیدن به برنابئو می‌رود، تیمی نیست که در بازی‌های خارج از خانه عقب بنشیند؛ همه‌جا به یک شکل بازی می‌کند. برای رئال سخت خواهد بود. تفاوت را جزئیات کوچک رقم می‌زنند و هر دو تیم بازیکنان باکیفیت فردی زیادی دارند. فکر می‌کنم از نظر من بهترین مسابقه این مرحله نخست لیگ قهرمانان را خواهیم دید.

شما از رئال مادرید به اینتر رفتید و آنجا مجبور بودید برای دقایق بازی با رونالدو و ویری رقابت کنید…

دوره بسیار مهمی را در رئال مادرید پشت سر گذاشته بودم. می‌خواستم چالش دیگری را تجربه کنم و در ایتالیا بازی کنم و فکر می‌کنم تیم درستی را انتخاب کردم. اینتر خیلی با روحیه جنگندگی، تحمل سختی و مبارزه شناخته می‌شود و این خیلی شبیه سبک و شیوه بازی خودم بود. فکر می‌کنم انتخاب خوبی کردم و خیلی راحت بودم. بعد هم درست است که رونالدو، ویری، باجو و دیگران آمدند و من مجبور شدم خودم را بازتعریف کنم. برای من افتخار بود که کنار بهترین‌های دنیا بازی کنم. در واقع باید شماره ۹ را به رونالدو می‌دادم و هیچ مشکلی هم نداشتم، چون آن را به بهترین بازیکن دنیا، «رونی»، می‌دادم که دوست من هم بود. اتفاقات مهم زیادی افتاد که باعث شد هم به‌عنوان بازیکن و هم به‌عنوان انسان رشد زیادی کنم. به همین دلیل همیشه بابت تجربه‌هایم در رئال مادرید و اینتر سپاسگزارم؛ دو باشگاه با تاریخ بسیار بزرگ. وقتی به گذشته نگاه می‌کنم، افتخار می‌کنم که برای هر دو تیم بازی کرده‌ام. وقتی مقابل هم قرار می‌گیرند، برایم بسیار احساسی خواهد بود. فقط می‌خواهم از آن لذت ببرم، همین.

شما شرایط غیرمعمولی را تجربه کردید. والدانو شما را نمی‌خواست، اما ماندید و در نهایت قهرمان آن لالیگای ۹۵-۱۹۹۴ شدید. ماجرای خولیان آلوارس شبیه این است، اما برعکس؛ او می‌خواست برود و مجبور شد بماند. چه توصیه‌ای برایش دارید؟ چطور می‌توان چنین شرایطی را مدیریت کرد؟

من نمی‌خواستم از رئال مادرید بروم و در آن زمان مربی‌ای آمد که من را نمی‌خواست. کاری که باید انجام می‌دادم این بود که کمتر حرف بزنم و بیشتر در تمرین و زمین کار کنم. همین کار را کردم و با تلاش، پشتکار، انگیزه و شجاعتم ماندم. فکر می‌کنم خورخه این را خیلی ارزشمند دانست، همان‌طور که درباره آماویسکا هم همین‌طور بود، و هر دوی ما به دو بازیکن بسیار مهم تیم تبدیل شدیم. حالا خولیان باید هر چیزی را که گفته، هر اتفاقی را که افتاده فراموش کند و تلاش کند برای اتلتی یک راه‌حل و یک بازیکن مهم باشد. فکر نمی‌کنم کسی در حرفه‌ای بودن و کیفیت او تردید داشته باشد. مشکل رابطه‌اش با هواداران وجود دارد، اما وقتی خولیان شروع به گلزنی کند و دوباره همان بازیکنی شود که می‌شناسیم، این رابطه تغییر خواهد کرد و او تبدیل به یک راه‌حل می‌شود.

در میلان همسایه رونالدو بودید. آن دوران چطور بود؟

در یک ساختمان زندگی می‌کردیم. شخصیت «رونی» این‌طور بود که پسری بسیار شاد بود، به همه لبخند می‌زد و با فوتبالش ما را به وجد می‌آورد. همسایه بودن با او خودش یک نمایش بود. من خیلی دوستش دارم و همیشه بابت فرصتی که داشتم کنار او بازی کنم سپاسگزار خواهم بود. هم به‌عنوان هم‌تیمی از او لذت می‌بردم و هم به‌عنوان همسایه. با او همیشه باید آماده می‌بودی؛ داخل زمین و بیرون از زمین. شماره یک بود.

شماره ۹ را به او دادید و خودتان شماره ۱۸ پوشیدید، اما با علامت جمع وسط آن؛ یک به‌علاوه هشت، یعنی ۹. گرفتن اجازه برای این کار سخت بود؟

من تنها بازیکن تاریخ بودم که با چنین پیراهنی بازی کردم؛ پیراهنی اسطوره‌ای شد. کمی برایش جنگیدم، اما رئیس باشگاه، موراتی، کسی بود که به نوعی امکان بازی با شماره ۱+۸ را برایم فراهم کرد. آن پیراهن نمادین شد و یکی از پرفروش‌ترین پیراهن‌های تاریخ فوتبال ایتالیا بود. شماره ۹ را هم به هر کسی نمی‌دادم؛ آن را به بهترین بازیکن دنیا می‌دادم.

این رئال مادرید را مدعی قهرمانی لیگ قهرمانان می‌دانید؟

بله، کاملاً. بعد از تمام اتفاقاتی که در این دو سال گذشته افتاده، فکر می‌کنم امسال می‌تواند سال بزرگی باشد. این حس را دارم و در زمین هم می‌بینمش. رئال مادرید همیشه باید یکی از مدعیان قهرمانی لیگ قهرمانان باشد. این تیم پادشاه این رقابت است و همیشه باید در میان مدعیان اصلی حضور داشته باشد.