مرجع خبری رئال مادرید: اس نوشت: آردا گولر با وجود شروع خوب فصل و جایگاه مهمی که به دست آورده، دوباره با همان سؤالی روبهرو شده که مدتها دربارهاش مطرح بوده است: آیا میتواند در مهمترین مسابقات هم همان اندازه تعیینکننده باشد که در بازیهای عادی میدرخشد؟
فرم خوب و کیفیت بالای او باعث شد در دربی متروپولیتانو به ترکیب اصلی برسد؛ حتی بالاتر از یان دیومانده، گرانترین خرید تاریخ رئال. اما اخراج دین هویسن همهچیز را تغییر داد. مورینیو برای اصلاح سریع ساختار تیم دست به تعویض زد و گولر هم قربانی آن تصمیم شد.
نتیجه این بود که رئال یکی از معدود بازیکنانش را که میتوانست ریتم و جریان بازی را کنترل کند از دست داد؛ اما در عین حال همان اتفاق دوباره این واقعیت را یادآوری کرد که محبوبیت و استعداد گولر هنوز بیشتر از وزن آماریاش در مسابقات بزرگ است.
سبک بازی او ناگزیر یادآور گوتی است.هر دو چپپا، با نگاه رو به جلو، توانایی حمل توپ، پاسهای عمقی و کیفیتی که میتواند تماشاگر را از جایش بلند کند. اما شباهت خطرناکتر جایی است که مسیر حرفهای آنها هم کمکم به یکدیگر نزدیک میشود.
گوتی با ۷۷ گل و ۹۷ پاس گل برای رئال یکی از زیباترین بازیکنان نسل خودش بود، اما همیشه در بزرگترین شبها جایگاه ثابتی نداشت. او حتی در هیچکدام از سه فینال لیگ قهرمانانی که رئال با حضورش در ترکیب قهرمان شد، یک دقیقه هم بازی نکرد.
گوتی همچنین هیچگاه در جام جهانی یا یورو حاضر نشد، دو مورد از سه جام بینقارهای را از روی نیمکت دید، در دو سوپرجام اروپا نیز شرایط مشابهی داشت، شکست معروف «سنتناریاسو» را از کنار زمین تماشا کرد و در شش مورد از ۱۰ مسابقه تعیینکننده سوپرجام اسپانیا در فرمت رفت و برگشت بازی نکرد.
گولر هم ناخواسته در مسیری مشابه حرکت میکند.درست است که جایگاه او نسبت به گذشته بسیار بهتر شده و از زمانی که ژابی آلونسو به تواناییاش بهعنوان گزینهای متفاوت برای خط میانی اعتماد کرد، نقش بیشتری پیدا کرده است. مورینیو هم برخلاف برخوردش با گوتی در گذشته، ظاهراً علاقه زیادی به گولر دارد.
آمار گولر تا اینجا ۱۹ گل و ۲۸ پاس گل است، اما تعویض او در دربی دوباره آن نگرانی قدیمی را زنده کرد: وقتی تردیدی وجود دارد، گولر اولین گزینه برای بیرون رفتن است.
او در هر هفت فینالی که امکان حضور داشت ابتدا روی نیمکت نشست و در سه مورد اصلاً وارد زمین نشد.
در بازیهای بزرگ هم الگو مشابه بوده است. از زمان ورودش در سال ۲۰۲۳، گولر فقط در دو مورد از هشت الکلاسیکو و سه مورد از نه دربی مادرید در ترکیب اصلی حضور داشته است.
حتی پیشرفت بدنی قابل توجهش هم نتوانسته این وضعیت را کاملاً تغییر دهد. او از مجموع ۱۱۹ مسابقهای که در آنها به میدان رفته، فقط ۱۰ بازی را کامل کرده است.
به همین دلیل، شاید الگوی مناسبتر برای گولر نه گوتی، بلکه لوکا مودریچ باشد.مودریچ هم شروع آسانی در رئال نداشت و حتی خریدش در مقطعی مورد تردید قرار گرفت، اما به مرور به یکی از قابل اعتمادترین بازیکنان تاریخ باشگاه تبدیل شد.
او با ۴۳ گل و ۹۵ پاس گل در تمام دقایق پنج فینال لیگ قهرمانان حضور داشت و فقط در فینال مقابل دورتموند کار را از روی نیمکت آغاز کرد. در فینالهای سوپرجام اروپا، جام باشگاههای جهان، جام بینقارهای، کوپا دلری و سوپرجام اسپانیا نیز تقریباً همیشه حاضر بود؛ مگر به دلیل استراحت، مصدومیت یا آماده نبودن کامل.
گولر این فرصت را داشته که مستقیماً از مودریچ یاد بگیرد. این دو در ۴۳ مسابقه و مجموعاً ۱۴۷۹ دقیقه همزمان در زمین حضور داشتهاند.همین تجربه میتواند مهمترین درس برای ادامه مسیر او باشد.
گولر برای تبدیل شدن از یک استعداد چشمنواز به یک اسطوره واقعی، بیش از هر چیز باید ثابت کند که در شبهای بزرگ هم میشود روی او حساب کرد.