مرجع خبری رئال مادرید: داویده آنچلوتی کمک مربی سابق رئال که حالا سرمربیگری را در لیگ فرانسه آغاز کرده، درباره شرایط بازی عمودی در رئال مادرید گفت: «نمی‌خواهم هر چیزی که درباره رئال می‌گویم به‌عنوان انتقاد تعبیر شود، اما وقتی مودریچ یا کروس را داشتی، هر بار که بازیکنی به فضا حرکت میکرد، توپ به او می‌رسید. نمی‌خواهم بگویم بازیکنان فعلی چنین توانایی‌ای ندارند. منظورم این است که برای بازی عمودی، باید کسی را داشته باشی که بتواند توپ را به بازیکنان دونده برساند. بازی عمودی یعنی فقط هشت بازیکن دونده نداشته باشی؛ باید کسی هم باشد که آن‌ها را راه بیندازد.»
او درباره جدایی تونی کروس گفت: «چیزی را از دست می‌دهی که هرگز نمی‌توانی دوباره به دست بیاوری.»
وقتی از او پرسیده شد رئال دقیقاً چه چیزی را با جدایی کروس از دست داد، پاسخ داد: «بهترین بازیکن دنیا در پست خودش را. نمی‌توانی بگویی “یک کروس دیگر می‌خواهم”، چون چنین بازیکنی وجود ندارد.»
داویده درباره ویژگی ویژه کروس توضیح داد: «او صاحب مسابقه بود. ریتم بازی را در اختیار می‌گرفت. بازی با ریتمی انجام می‌شد که خودش می‌خواست. تصمیم می‌گرفت و بازیکنی اساسی بود، چون ریتم مسابقه را برایت مدیریت میکرد. تازه با همه این‌ها می‌دوید؛ بازیکنی بود که در هر مسابقه ۱۱ کیلومتر می‌دوید. دفاع کردن را هم بلد بود و درک تاکتیکی داشت. من عاشق بازی‌اش در پست شماره ۶ بودم.»
با این حال، کروس خودش بیشتر ترجیح می‌داد در پست ۸ بازی کند: «خیلی دوست نداشت دنبال توپ‌های دوم و دوئل‌ها برود. ترجیح می‌داد شماره ۸ باشد و کارهای کثیف را به شماره ۶ بسپارد. برای پویایی بازی رئال مادرید، از دست دادن تونی بسیار سخت بود. ناگهان خیلی چیزها از تیم گرفته شد.»
داویده در پاسخ به اینکه آیا رودری می‌توانست در رئال موفق شود گفت: «بله. رودری هر جایی می‌تواند جا بیفتد.»
اما تأکید کرد رئال نباید به دنبال نسخه دیگری از کروس بگردد: «نباید دنبال کپی تونی بگردید. رئال تعادل خودش را پیدا خواهد کرد. با رودری یا بدون او، مثل همیشه تا آخر رقابت خواهد کرد. وقتی لحظه‌های تعیین‌کننده می‌رسند، رئال همیشه آنجاست.»
او درباره مدیریت رختکن رئال نیز گفت که نه سخت‌گیری مطلق جواب می‌دهد و نه بیش از حد نرم بودن: «باید بین این دو تعادل برقرار کرد. این رختکن مثل هر رختکن دیگری شخصیت‌های بزرگ و ایگوهای زیادی دارد. وقتی ایگو زیاد است، باید مراقب باشی به بخش منفی، یعنی غرور یا خودخواهی تبدیل نشود. باید آن را در جهت مثبت نگه داشت؛ اعتمادبه‌نفسی که بازیکن می‌داند خودش یا هم‌تیمی‌اش در هر لحظه می‌تواند مسابقه را تعیین کند. این چیزی نیست که بتوان خرید. بازیکنان بزرگ مثل بازیکنان رئال چنین چیزی دارند.»
او افزود: «باید بین مطالبه‌گری و نزدیکی به بازیکنان تعادل باشد. نمی‌توانی فقط مهربان و نزدیک باشی، چون در آن صورت برنده نمی‌شوی. درباره پدرم می‌گویند آدم خوبی است؛ درست، اما در عین حال بسیار سخت‌گیر است. اگر فقط آدم خوب باشی، نمی‌توانی مربیگری کنی؛ همان‌طور که اگر فقط ژنرال باشی هم نمی‌توانی.»
داویده سپس به‌شدت از وینیسیوس دفاع کرد: «درباره وینی چه می‌توانم بگویم؟ در دو فینال لیگ قهرمانان برای ما گل زد. من فقط می‌توانم از او تشکر کنم. اینکه همه هم‌تیمی‌هایش دوستش دارند اتفاقی نیست، چون بازیکنی سخاوتمند است. حتی یک تمرین را از دست نمی‌دهد. پنهان نمی‌شود، فریبت نمی‌دهد، از هیچ تلاشی کم نمی‌گذارد و نمی‌گوید “اینجایم درد می‌کند و تمرین نمی‌کنم”. همیشه در خدمت تیم است. بازیکنان این را می‌دانند و به همین دلیل خیلی دوستش دارند.»
او درباره سبک بازی وینیسیوس نیز توضیح داد: «وقتی در فرم خوب باشد، بازیکنی بسیار تعیین‌کننده است. باید بدانی بازیکنی مثل او روی تعادل جمعی تیم اثر می‌گذارد، چون خیلی مستقیم و عمودی بازی می‌کند. آن‌قدر به توانایی‌های خودش اعتماد دارد که همیشه مدافع را به چالش می‌کشد. بنابراین باید پشت سر او ساختاری داشته باشی که اجازه دهد چنین بازیکنی را در تیم قرار بدهی. اگر این ساختار را نداشته باشی، بازی شروع به از کنترل خارج شدن می‌کند، چون وینی همیشه می‌رود، همیشه حمله می‌کند.»
«تو نمی‌توانی وینی را تغییر بدهی، اما می‌توانی ساختاری را که پشت سر اوست تغییر بدهی. وقتی در شرایط خوب باشد، وینی برایت مسابقات را تعیین می‌کند. بارها این کار را در رئال انجام داده است.»
وقتی از او پرسیده شد حضور همزمان وینیسیوس و امباپه چگونه باید مدیریت شود، با خنده پاسخ داد: «باید از این واقعیت استفاده کنی که تیمی بسیار عمودی داری و می‌دانی این ویژگی چیزهای زیادی به تو می‌دهد؛ در عین حال باید برای چیزهایی که از تو می‌گیرد هم آماده باشی. البته درباره رئال فعلی صحبت نمی‌کنم و اینجا نیستم که مشکلات کسی را حل کنم، چون به اندازه کافی مشکلات خودم را دارم. اما رئال همیشه بازیکنانی داشته که کنترل زیادی به تو نمی‌دهند. نکته مهم این است که تیم از وسط دو تکه نشود. چالش همیشه همین بوده است.»
داویده همچنین درباره واکنش جنجالی وینیسیوس به ژابی آلونسو در ال‌کلاسیکو گفت: «اول از همه برای ژابی ناراحت شدم، چون رابطه خوبی با او دارم. آن رفتار درست نبود. خود وینی اولین کسی است که می‌داند اشتباه کرده، چون به خاطر احترامی که باید برای مربی، باشگاه، هم‌تیمی‌ها و هواداران قائل باشی، چنین کاری نباید انجام شود. اما حالا گذشته است. فکر نمی‌کنم رئال به خاطر آن اتفاق نتوانسته باشد جام‌های مهم ببرد.»
در پاسخ به این بحث که شاید بازیکنان در رختکن قدرت بیشتری از مربی پیدا کرده باشند، گفت: «اگر این‌طور بود، دیگر نیازی به مربی نبود. چنین چیزی با واقعیت تطابق ندارد. بازیکنان رئال فوق‌العاده حرفه‌ای هستند. ما هرگز پاسخ بدی از هیچ‌کس ندیدیم. اینکه بازیکن دوست ندارد تعویض شود طبیعی است. کاری که وینی کرد را کروس هزار بار انجام داده، مودریچ به زبان خودش انجام داده و کاسمیرو هم انجام داده است. اما این به معنای حکومت بازیکنان نیست. در رختکن رئال، مربی فرمان می‌دهد.»
داویده درباره بازگشت ژوزه مورینیو به رئال نیز کاملاً مثبت بود: «بله، تاریخ اخیر رئال نشان می‌دهد چرا مورینیو در حال حاضر مربی ایده‌آلی است. عاشق رئال است و انگیزه بسیار زیادی دارد. این چیزی است که با پدرم تجربه کردم. در این مرحله از دوران حرفه‌ای، وقتی دوباره چنین فرصتی پیدا می‌کنی، انگار دوباره زنده می‌شوی. این اشتیاق را به بقیه هم منتقل خواهد کرد. فکر می‌کنم در این مقطع مربی ایده‌آلی است.»
او درباره مورینیو ادامه داد: «من حتی برای دوره مربیگری‌ام با مورینیو مصاحبه کردم. همیشه با من بسیار مهربان و صمیمی بوده، حتی وقتی به‌عنوان رقیب مقابل هم قرار گرفتیم. همیشه حرف خوبی برای من داشته است. او هم مثل پدرم بخشی از تاریخ فوتبال است. اولین لیگ قهرمانانش را ۲۰ سال پیش برد. اینجا هیچ‌کس چیزی را مجانی به دست نمی‌آورد.»
داویده سپس گفت: «گاهی خودم را در او می‌بینم. مثل او دوران حرفه‌ای بزرگی به‌عنوان فوتبالیست نداشتم و من هم تربیت‌بدنی خواندم. متدولوژی مورینیو وقتی شروع کرد، از نظر شیوه تمرین بسیار نوآورانه بود و باید این را به رسمیت شناخت. او به شیوه خودش فوتبال را تغییر داده است. درباره فوتبال صحبت می‌کنم، نه شخصیتش که همه آن را می‌شناسند. او یک برنده است.»
داویده در پایان درباره اثری که رئال مادرید روی خودش گذاشته گفت: «رئال مسیر حرفه‌ای من را شکل داد. به‌عنوان مربی بدنساز آمدم و چهار فصل دستیار بودم. در رئال، با آن همه فشار، زمان کش می‌آید. خیلی ساده است: باید بدانی هر مسابقه مهم‌ترین مسابقه است. رازی وجود ندارد. این سطح از مطالبه‌گری برای همیشه در وجودت باقی می‌ماند.»
او درباره احتمال بازگشت کارلو آنچلوتی به باشگاه در آینده گفت: «امیدوارم. او چهار سال با برزیل قرارداد دارد و نمی‌دانم بعد از آن چه خواهد شد، اما رابطه‌اش با رئال بسیار خاص است.»
و درباره اینکه خودش روزی سرمربی رئال شود، گفت: «بستگی دارد که آیا شایستگی‌اش را به دست بیاورم یا نه. فقط به رئال بستگی ندارد، به خودم و کاری که در دوران حرفه‌ای‌ام انجام می‌دهم هم بستگی دارد.»
وقتی از او پرسیده شد آیا رؤیای مربیگری رئال را دارد، پاسخ داد: «خیلی از من این سؤال را پرسیده‌اند. رئال رؤیای همه است و البته رؤیای من هم هست.»
داویده در پایان تأکید کرد: «هر مربی‌ای که به رئال می‌رسد جایگاهی دارد که من هنوز ندارم و می‌دانم باید آن را به دست بیاورم. باید با بردن مسابقات این جایگاه را برای خودم بسازم. فوتبال، کسب‌وکارِ بردن است. می‌توانیم سه روز درباره ایده‌ها و فلسفه حرف بزنیم، اما چیزی که اهمیت دارد، بردن است.»
تو این مربی های چند سال اخیرمون تنها کسی که تیمش فوتبال پویا و جذابی بازی میکرد آلونسو بود بقیه همه فوتبال قدیمی و سبک از مد رفته دفاع ضد حمله رو بازی می‌کردن
وقتی آلبالو مربی رئال بوده پس چرا تو نشی:)))