مرجع خبری رئال مادرید: یک قدم عقب، دو قدم جلو. یا حتی سه قدم. فلسفه‌ای که برای تیاگو پیتارچ تازگی ندارد و حالا دوباره از آن استفاده کرده تا بال‌هایش را باز کند؛ بال‌هایی که در تیم اول بسته مانده بودند.
او ۷۳ روز بدون دقیقه بازی بود و از زمانی که مجوز بازگشت به مسابقات را گرفت، حتی یک دقیقه هم بازی نکرده بود. اما وقفه طولانی بازیهای ملی از راه رسید و همراهش یک فرصت تازه. جالب اینکه این فرصت درست زمانی شکل گرفت که در دیگری به رویش بسته شد: تیم زیر ۲۱ سال اسپانیا او را دعوت نکرد.
سه هفته بدون بازی برای رئال مادرید، اما نه برای کاستیا. همین تبدیل شد به نقطه شروع یک برنامه تازه؛ برنامه‌ای موقت که تیاگو از آن نهایت استفاده را برد.
باشگاه این شرایط را با او مطرح کرد و همه‌چیز با مورینیو هماهنگ شد. وقتی سرمربی پرتغالی چراغ سبز داد، بقیه هم موافقت کردند. به جای سه هفته تمرین برای پیدا کردن ریتم در والدبباس، بهتر بود این ریتم در مسابقه به دست بیاید.
و همین اتفاق افتاد.مقابل سانت آندرو در تساوی ۱ بر ۱، با وجود اینکه هنوز آن قدرت بدنی ناشی از بازی مداوم را نداشت، به یانیس پاس گل داد. برابر آلکورکون، در شکست ۲ بر ۱ کاستیا، یکی از بازیکنانی بود که بیشترین اراده را نشان داد.
بعد نوبت دعوت فوری به تیم زیر ۲۰ سال رسید؛ فیکس شد و با پای چپ از پشت محوطه گل نخست پیروزی ۲ بر صفر مقابل مکزیک را زد. سپس مسیرش به سمت دیدار با اتلتیکو مادریلنیو ادامه پیدا کرد. یک دربی واقعی و مهم.
دلیل اینکه در بازی دوستانه تیم ملی فقط ۴۵ دقیقه بازی کرد هم همین بود. همه‌چیز با پاکو گایاردو و رئال مادرید هماهنگ شده بود؛ نتیجه رابطه خوب باشگاه با فدراسیون فوتبال اسپانیا. هدف این بود که تیاگو بتواند در دی‌استفانو فیکس باشدو فیکس شد.
نه‌تنها خستگی روی عملکردش اثر نگذاشت، بلکه درخشید. بخش بزرگی از زمین را پوشش داد و بارها در نیمه حریف ظاهر شد. فقط گل کم داشت، هرچند برای آن هم تلاش کرد. پوشش‌های دفاعی، حمل توپ، حضور بیشتر در نقش هافبک هجومی تا هافبک میانی؛ همه‌جا بود.
خولیان لوپس د لرما درباره او گفت: «تیاگو نشان داد چه بازیکنی است. نه فقط امروز، مدت‌هاست در پریمرا فدراسیون یا بازیهای لیگ قهرمانان این را نشان می‌دهد. چیزی که باید خیلی درباره‌اش ارزش‌گذاری کرد این است که با وجود اینکه تقریباً نتوانسته تمرین کند و بعد از مصدومیتی که اجازه نداد پیش‌فصل خوبی با تیم اول داشته باشد، با ما پایین می‌آید و با همان انگیزه‌ای بازی می‌کند که زمانی در Juvenil B یا Youth League داشت. نمایش بسیار بزرگی داشت و بخش‌های زیادی از بازی را تحت کنترل گرفت. فقط دیدن حجم دوندگی‌اش خودش یک نمایش است.»
او ادامه داد: «خوش‌شانس هستم که تیاگو را از اولین سالی که به اینجا آمدم می‌شناسم. خودش خودش را مدیریت می‌کند. می‌دانستم لازم نیست چیزی از او بخواهم؛ نه بیشتر فشار بیاورم و نه انگیزه بدهم، حتی با وجود اینکه از تیم اول به تیم پایین‌تر آمده بود، چیزی که شاید برای بعضی‌ها سخت باشد. می‌دانستم این بازی را طوری انجام می‌دهد انگار آخرین مسابقه زندگی‌اش است. مدیریت تیاگو خیلی آسان است، چون تلاش و میلش برای رقابت همیشه بیشتر و بیشتر می‌شود. البته بازی کردن در تیم اول رئال مادرید آسان نیست، اما نشان داده ظرفیت و پتانسیلش را دارد. اگر او را بالا ببینیم و بازی کند، خیلی خوشحال خواهیم شد.»
این عملکرد ادامه همان چیزی بود که در ماخادائوندا با تیم ملی جوانان دیده شد: تیاگویی جلوتر، فرمانده‌تر و با حضور بیشتر در مناطق هجومی.همان‌طور که معمولاً با پیراهن اسپانیا یا کاستیا دیده می‌شود. او در یورو زیر ۱۹ سال که اسپانیا قهرمان شد، بهترین پاسور تورنمنت بود. هرچه به محوطه نزدیک‌تر باشد، خطرناک‌تر است.
در دربی هم دوباره شخصیتش را نشان داد. حتی در شرایطی که چندان مناسب نبود، ثابت کرد توپ را می‌خواهد و اگر مورینیو بعد از وقفه به او نیاز داشته باشد، آماده است.و مقابل مادریلنیو، برای آخرین بار صدایش را بلند کرد.
چون برنامه مورینیو این است که تیاگو برگردد.سرمربی رئال که نمایش او مقابل رقیب همشهری را از سکوهای دی‌استفانو تماشا کرد، می‌خواهد بعد از پایان این وقفه طولانی، پیتارچ دوباره بخشی از تیم اول باشد؛ از بازی شنبه ۱۰ اکتبر مقابل ویارئال در برنابئو.
مورینیو حالا دارد از نزدیک می‌بیند گزارش‌هایی که هنگام ورودش دریافت کرده بود و باعث شد از باشگاه بخواهد این بازیکن جوان را نگه دارد، درست بوده‌اند.تیاگو در آن زمان به جدایی و رفتن به فولام بسیار نزدیک بود، اما مورینیو باعث شد همه‌چیز متوقف شود.
او در ابتدای کار نتوانست زیاد پیتارچ را ببیند، چون همان اولین جلسه تمرینی بازیکن آکادمی با مصدومیت زانو همراه شد. بعد از بازگشت هم مقابل اینتر، رایو وایه‌کانو، الچه و اتلتیکو مادرید به فهرست رسید، اما بازی نکرد.حالا اما مورینیو دارد می‌بیند که این جوان با فرصت و اعتماد می‌تواند تفاوت‌ساز باشد.
هم نفس دارد، هم دندان.چه با کاستیا و چه با تیم ملی.گاهی بهترین شب‌ها از دل برنامه‌های موقت و بداهه بیرون می‌آیند و تیاگو پیتارچ دارد از برنامه خودش نهایت استفاده را می‌برد.