مرجع خبری رئال مادرید: رئال نزدیک بود امتیاز از دست بدهد؛ اتفاقی که قطعاً به مذاق برنابئو خوش نمی‌آمد. ورزشگاه از همان پایان نیمه اول شروع به سوت زدن کرد. نه خیلی بلند و طولانی، اما به اندازه‌ای که پیام به بازیکنان برسد؛ و البته به مربی. مورینیو تصمیم گرفت وینیسیوس را ابتدا روی نیمکت بگذارد و به جای او دیومانده را به میدان بفرستد. اما دیومانده نتوانست انتظاری را که در بازی‌های قبلی ایجاد کرده بود، توجیه کند. چند حرکت داشت، اما چیز خاصی نبود. تیم هم همین‌طور.
اما همان‌طور که می‌دانیم، هر مسابقه دو نیمه ۴۵ دقیقه‌ای دارد. در نیمه دوم، چون بوی بدی از بازی می‌آمد، مورینیو تصمیم گرفت چهره تیم را کاملاً عوض کند. وینیسیوس وارد شد، دیومانده به سمت راست رفت… و والورده به دفاع کناری منتقل شد! همان والورده‌ای که زمانی به ژابی آلونسو و کل مادریدیسم پیام داده بود که او دفاع کناری نیست، در مدتی که رئال ۱۱ نفره بازی می‌کرد، بهترین بازیکن تیم شد.
اول از همه، پاس گل دیومانده را داد؛ همان گل ۱-۰ که در نهایت سه امتیاز را برای رئال حفظ کرد. این بهترین کاری بود که دیومانده انجام داد و شاید تنها نکته واقعاً برجسته‌اش هم همین بود، اما به اسب هدیه دندان نگاه نمی‌کنند. در شرایط فعلی، این سه امتیاز برای رئال طلاست، بنابراین نباید انتظار معجزه داشت… نه از تیم و نه در این مورد از دیومانده.
والورده اما به همین بسنده نکرد. بعدتر یک پاس گل هم برای امباپه ساخت؛ موقعیتی که می‌توانست نفس راحتی برای رئال باشد، چون در آن مقطع تیم ۱۰ نفره شده بود و فقط سعی می‌کرد دوام بیاورد. جالب اینکه وقتی دومفریس وارد شد، والورده دیگر به همان اندازه خوب نبود، هرچند همچنان یکی از بهترین‌های زمین باقی ماند.
حیف شد که VAR وینیسیوس را در حال کشیدن موی سالیبا گرفت، چون صحنه گل ۲-۰ بی‌نقص بود؛ یک حرکت فوق‌العاده از بلینگام و گل وینیسیوس که می‌توانست باعث شود برنابئو نگاه متفاوتی به او پیدا کند. وینیسیوس در مسیر انجام بهترین بازی فصلش با پیراهن رئال قرار داشت.
خوزه ویسنته هرنائز – مارکا
دیو میدرخشه ولی دلبر نه !!!