مرجع خبری رئال مادرید: تنش میان رئال مادرید و خاویر تباس این یکشنبه در برنابئو وارد مرحله تازه‌ای شد. در جریان دیدار مقابل سویا، هواداران نارضایتی خود را از رئیس لالیگا و پرونده نگریرا با بنری به نمایش گذاشتند که روی آن نوشته شده بود: «این فوتبال نیست، تباس و نگریرا هستند.» علاوه بر این، چندین بار شعار «تباس، برو دیگر» از سکوهای ورزشگاه سفیدها شنیده شد.
این اعتراض تنها دو روز بعد از آن صورت گرفت که رئال مادرید در واکنش به اظهارات تباس درباره شیوه‌های ارتباطی رئال مادرید تی‌وی، خواستار استعفای او شد؛ اظهاراتی که رویارویی میان رئیس لالیگا و باشگاه سفید را بیش از پیش شعله‌ور کرد. پیام موردنظر در تصاویر تلویزیونی پیش از شروع مسابقه دیده نشد، اما بعد از آغاز بازی به‌وضوح قابل مشاهده بود.
درگیری میان دو طرف طی هفته گذشته شدت گرفته است. همه‌چیز در ۱۶ اکتبر منفجر شد؛ زمانی که خاویر تباس شیوه‌های ارتباطی رئال مادرید از طریق شبکه تلویزیونی باشگاه را با تکنیک‌های تبلیغاتی مورد استفاده یوزف گوبلز، وزیر تبلیغات آلمان نازی، مقایسه کرد. رئال مادرید همان روز با انتشار بیانیه‌ای خواستار استعفای فوری تباس شد.
رئال همچنین از این فرصت برای مطرح کردن پرونده نگریرا و وضعیت فعلی داوری در اسپانیا استفاده کرد و در بیانیه خود نوشت: «به‌ویژه قابل توجه است که خاویر تباس، رئیس لالیگا و نایب‌رئیس فدراسیون فوتبال اسپانیا ــ سازمانی که کمیته فنی داوران در ساختار آن قرار دارد ــ به جای آنکه از مسئولیت‌های نهادی خود برای روشن شدن این وقایع بسیار جدی و بازسازی ضروری فوتبال اسپانیا استفاده کند، تلاشش را صرف بی‌اعتبار کردن رئال مادرید می‌کند.»
از آن زمان، تقابل علنی دو طرف متوقف نشده است. خوسه مانوئل رودریگس اوریبس، رئیس شورای عالی ورزش اسپانیا، از تباس خواست بابت اظهاراتش از رئال مادرید عذرخواهی کند، در حالی که رئیس لالیگا از مقایسه‌ای که انجام داده بود دفاع کرد. حالا این اختلاف به شکل بنرها و شعارها هم به برنابئویی منتقل شده که از وضعیت موجود خشمگین است.
پاسخ تباس در X
خاویر تباس، رئیس لالیگا، در شبکه‌های اجتماعی به بنر دیده‌شده در برنابئو و همچنین ویدئوهای پخش‌شده در RMTV پیش از مسابقه واکنش نشان داد و نوشت:
«فقط دو روز کافی بود تا اتفاقات کم‌کم نشان دهند حرف من درست بود.
در پست ۱۶ اکتبرم، توماس گونسالس-مارتین از El Debate را به‌عنوان بلندگوی گفتمان مدیریت رئال مادرید معرفی کردم. باشگاه همان ۱۶ اکتبر با بیانیه‌ای پاسخ داد و پشت نظرات “خبرنگارانی خارج از باشگاه” پنهان شد و گفت مسئولیتی در قبال آن‌ها ندارد.
در پاسخ همان ۱۶ اکتبر، یک درخواست بسیار مشخص مطرح کردم: اینکه مقایسه با نگریرا را که آن خبرنگار به منابع باشگاه نسبت داده بود تکذیب کنند، و همین‌طور ادعاهایی را که می‌گفت لالیگا با برنامه‌ریزی مسابقات به آن‌ها آسیب می‌زند. گفتم تمام درخواست‌هایشان برای تغییر زمان بازی‌ها را منتشر کنند و بگویند چند مورد پذیرفته شده است؛ تمام تراز ماجرا، از جمله درخواست‌های پذیرفته‌شده‌ای که روایت آزار و اذیت را خراب می‌کند.
حالا در ۱۸ اکتبر، رئال مادرید تی‌وی دوباره به من حمله می‌کند و گروه هواداری سازمان‌یافته باشگاه، که توسط خود باشگاه هماهنگ و نظارت می‌شود، بنری باز می‌کند که روی آن نوشته شده: “این فوتبال نیست، تباس و نگریرا هستند.” آیا این را هم می‌خواهند به‌عنوان نظر فردی خارج از باشگاه توضیح بدهند؟ تطابق آن با همان روایتی که من محکوم کردم جلوی چشم همه است.
و یک مسئله به‌خصوص جدی وجود دارد: قرار دادن افراد مشخص در سیبل. در پست ۱۶ اکتبرم آن جمله را یادآوری کردم: “تمام هواداران رئال مادرید را علیه تو می‌کنم و دیگر نمی‌توانی در خیابان راه بروی.” اتفاقی که در ۱۸ اکتبر افتاد، شکایت من درباره تلاش برای تبدیل اختلاف با مدیران باشگاه به خصومت هواداران علیه یک فرد را تقویت می‌کند.
نشانه گرفتن، بی‌اعتبار کردن و تغذیه این خصومت، مسئولیتی بسیار سنگین و رفتاری فوق‌العاده غیرمسئولانه است. مدیران موظف‌اند پیامدهای پیام‌هایی را که ترویج و تقویت می‌کنند درک کنند.
و یک نمونه دیگر: انتشار مطلبشان در ۱۷ اکتبر درباره “رسانه‌های بین‌المللی”. گزارش‌های Reuters، BBC یا L’Équipe که خود رئال مادرید بازنشر کرده، می‌گویند این رئال مادرید است که خواستار استعفای من شده. تبدیل پوشش خبری این درخواست به حمایت رسانه‌ها از خودِ درخواست، دستکاری است. کافی است همان مطلب خودشان را بخوانید تا متوجه شوید؛ همان‌طور که در پست دیگری اشاره کردم.
مدیریت رئال مادرید در دستکاری و دروغ جا خوش کرده است، حتی در بیانیه‌ها و مطالب رسمی خودش. احساس مظلومیت را تغذیه می‌کنند، اتهام‌ها را تکرار می‌کنند، افراد را در سیبل قرار می‌دهند و بعد وقتی این روش محکوم می‌شود، خودشان را قربانی معرفی می‌کنند.
می‌توانند همچنان خواستار استعفای من شوند. اما پرسش‌هایی که از ۱۶ اکتبر درباره منابعشان، اتهام‌هایشان و برنامه‌ریزی مسابقات مطرح کردم، هنوز بی‌پاسخ مانده است.
هر روز بهتر از روز قبل چیزی را که من محکوم کردم، به نمایش می‌گذارند.»