مرجع خبری رئال مادرید: سرمربی پرتغالی از دقیقه اول تا نود مسابقه را به‌خوبی خواند. او از ابتدا تیمی متشکل از بازیکنان تکنیکی و بازی‌ساز را در خط میانی به میدان فرستاد؛ بازیکنانی که با وجود قد کمتر از ۱۷۰ سانتی‌متر، فضاها را چنان پوشش می‌دادند که انگار دو متر قد دارند. سپس با وارد کردن انرژی لازم (کاماوینگا)، شرایط را برای وارد کردن ضربه نهایی در یک ال‌کلاسیکوی بسیار تماشایی فراهم کرد؛ مسابقه‌ای که در آن امباپه مصمم بود سه امتیاز را در چمدانش بگذارد و در انتظار اتفاقات مراسم توپ طلا، راهی لندن شود.
قرار بود سرنوشت مسابقه را دو ستاره بزرگ دو تیم رقم بزنند، اما در جریان بازی، بازیکنی وارد داستان شد که به چنین نمایشی در نیوکمپ نیاز داشت و نقشی تعیین‌کننده در سنگین شدن کفه ترازو به سود امباپه و تیمش ایفا کرد. واقعیت این است که کوکوریا چنان زندگی را برای لامین یامال تلخ کرد که در حال حاضر کمتر بازیکنی قادر به انجام آن است. این دو ساعت‌های زیادی را کنار یکدیگر گذرانده‌اند و مدافع کناری رئال مادرید چنان به نظر می‌رسید که حتی ضربان قلب مهاجم بارسلونا را هم از قبل مطالعه کرده است.
کوکوریا کاری کرد که عملکرد لامین یامال از حد یک نمایش معمولی فراتر نرود؛ آن هم به این دلیل که توانست ملی‌پوش اسپانیایی را عملاً از جریان مسابقه خارج کند. یامال در هیچ لحظه‌ای احساس راحتی نداشت. کوکوریا با پیش‌دستی‌های مداوم، بستن مسیر طبیعی حرکت او به سمت پای چپش و جلوگیری از اینکه ستاره بارسلونا حتی برای لحظه‌ای احساس کند ال‌کلاسیکو حول محور او می‌چرخد، به این موفقیت رسید.
جدا از ورود درخشان کاماوینگا، بلینگام نیز بار دیگر مجموعه‌ای از لحظات تماشایی را به نمایش گذاشت که در آن‌ها کنترل شرایط را در دست می‌گرفت و با حرکاتش به هم‌تیمی‌های خود فرصت نفس کشیدن می‌داد. او روی چمن نیوکمپ رقصید.
مارکو رویز – آس