مرجع خبری رئال مادرید: کارلوس اسپی، مهاجم جوان رئال مادرید، از اردوی تیم ملی زیر ۲۱ سال اسپانیا در گفت‌وگو با برنامه El Larguero شبکه رادیویی Cadena SER درباره نخستین ماه‌های حضورش در رئال مادرید، رابطه با ژوزه مورینیو، هم‌تیمی شدن با کیلیان امباپه و تجربه بازی برای تیم ملی صحبت کرد.
ماه‌های اخیر: «باورنکردنی بوده است. فکر می‌کنم هیچ‌کس انتظار چنین اتفاقاتی را نداشت. خیلی خوشحالیم. به تلاش کردن ادامه می‌دهم، چون این مسیر متوقف نمی‌شود.»
تمرین با تیم ملی بزرگسالان اسپانیا: «تمرین کردن با تیم ملی بزرگسالان، در کنار قهرمانان جهان، فوق‌العاده است. خیلی خوشحالم و برایم افتخار بزرگی محسوب می‌شود. حتی در اردوی قبلی هم از دعوت شدنم حسابی شگفت‌زده شده بودم.»
آیا درک این اتفاقات دشوار است؟ «کمی دشوار است، چون همه‌چیز خیلی سریع اتفاق می‌افتد. اما باید واقع‌بین و متواضع بمانم، به تلاش ادامه بدهم و همیشه آماده باشم.»
احتمال انتقال به لیگ برتر انگلیس: «پیشنهادهایی وجود داشت، اما وقتی رئال مادرید با من تماس گرفت، طبیعتاً نمی‌توانستم آن را رد کنم. همه‌چیز خیلی سریع اتفاق افتاد؛ ظرف یکی دو روز. از اینکه اینجا هستم بسیار خوشحالم.»
محبت هواداران رئال مادرید: «اینکه هواداران رئال مادرید دوستم دارند، افتخار بزرگی است. واقعیت این است که بهترین بازیکنان جهان در این تیم حضور دارند. هر فرصتی که سرمربی به من بدهد، تمام توانم را می‌گذارم تا از آن استفاده کنم و به تیم کمک کنم.»
دقایق حضور در زمین: «در تک‌تک تمرینات تلاش خواهم کرد. هر روز تمام توانم را می‌گذارم تا زمانی که سرمربی به من فرصت داد، آماده باشم.»
توپ طلا: «امباپه فوق‌العاده است. در هر تمرین سعی می‌کنم از حرف‌هایی که به من می‌زند و کارهایی که انجام می‌دهد، یاد بگیرم. از نظر من، او بهترین بازیکن دنیاست و شایسته دریافت توپ طلا بود.»
شگفت‌انگیزترین ویژگی امباپه: «اینکه چقدر بازیکن خوبی است. سرعتش، توانایی گلزنی‌اش، دریبل‌هایش… همه‌چیزش. برایم افتخار بزرگی است که هر روز در کنار او تمرین می‌کنم.»
کیفیت بازیکنان رئال مادرید: «همه فوق‌العاده هستند. وقتی تمریناتشان را می‌بینی، واقعاً شگفت‌زده می‌شوی. از کورتوا گرفته تا کوناته، هویسن، کوکوریا و بقیه بازیکنان. تمام تیم کیفیت بسیار بالایی دارد. الان خیلی متحد هستیم و باید همین مسیر را ادامه بدهیم، چون هنوز راه زیادی در پیش داریم.»
هشت پیروزی متوالی رئال مادرید: «الان در شرایط خوبی قرار داریم. فکر می‌کنم همه خیلی متحد هستیم و در یک مسیر حرکت می‌کنیم. همه‌چیز خوب پیش می‌رود. یک هفته دیگر لالیگا از سر گرفته می‌شود و باید به همین روند ادامه بدهیم. هر مسابقه اهمیت دارد.»
ژوزه مورینیو: «فوق‌العاده است. خیلی صمیمی و در عین حال بسیار سخت‌گیر است. از نظر من، این سخت‌گیری واقعاً خوب است. اینکه این‌قدر به من توجه می‌کند و مرتب نکات مثبت و منفی عملکردم را گوشزد می‌کند، برایم بسیار ارزشمند است. خیلی خوشحالم.
دقایق بازی؟ باید صبور بود. باید از هر فرصتی استفاده کرد و همیشه آماده بود. هر دقیقه‌ای که سرمربی به من می‌دهد، برایم طلاست و باید قدرش را بدانم.»
مقایسه شرایطش با گونزالو گارسیا: «من به اینجا آمده‌ام تا یاد بگیرم، پیشرفت کنم و در هر زمینه‌ای که سرمربی از من می‌خواهد، به تیم کمک کنم. برای رئال مادرید می‌جنگم و تمام توانم را می‌گذارم.»
صحبت‌های گونزالو با او: «گونزالو خوشحال است. خیلی با هم صحبت می‌کنیم و رابطه نزدیکی داریم. همیشه به من می‌گوید که به تلاش ادامه بدهم و از هر فرصتی که به دست می‌آورم، استفاده کنم.»
پنج گل با تیم ملی زیر ۲۱ سال: «پنج گل واقعاً زیاد است. من برای کمک به تیم و استفاده از تک‌تک دقایق بازی آمده بودم. اصلاً انتظار نداشتم پنج گل بزنم، هرچند دوست داشتم چند گل به ثمر برسانم. مدت‌ها بود دلم می‌خواست یک هت‌تریک ثبت کنم؛ چه چیزی بهتر از اینکه به‌جای سه گل، پنج گل بزنی!»
همکاری با گونزالو در تیم زیر ۲۱ سال: «بله، ما بازیکنان متفاوتی هستیم. سرمربی از من می‌خواهد خودم باشم و همان کارهایی را انجام بدهم که در باشگاه انجام می‌دهم.»
حرف‌های مادربزرگ‌هایش: «می‌گویند دیگر نمی‌توانند راحت در خیابان راه بروند، چون مردم مرتب جلوی آن‌ها را می‌گیرند! خیلی به من افتخار می‌کنند و خوشحال هستند.
عکس گرفتن با آن‌ها در مراسم معارفه؟ آن عکس را می‌خواستم، چون دوست داشتم کنارشان باشم. در بازی اخیر مستایا هم همین‌طور بود. خیلی اصرار داشتم که آنجا حضور داشته باشند. دو بلیت برایشان تهیه کردم تا بتوانند با خیال راحت مسابقه را تماشا کنند. آنجا هم می‌خواستم با آن‌ها عکس بگیرم، چون ما فقط دو بار در والنسیا بازی می‌کنیم و مطمئنم در بازی بعدی هم حضور خواهند داشت.»
بازگشت به والنسیا برای دیدار مقابل لوانته: «مسابقه بسیار مهمی خواهد بود، چون هواداران آنجا محبت زیادی به من داشته‌اند. چند روز پیش به دیدن هم‌تیمی‌های سابقم رفتم و واقعاً لحظه احساسی‌ای بود. از زمانی که به رئال مادرید پیوستم، فرصت نکرده بودم به آنجا بروم، اما بعد از ال‌کلاسیکو توانستم این کار را انجام بدهم و بسیار تحت تأثیر قرار گرفتم.
به پدر و مادرم گفتم که از محبتی که مردم به من داشته‌اند چقدر خوشحالم و فکر می‌کنم بازی کردن در آن ورزشگاه برایم بسیار خاص خواهد بود. از روی احترام، فکر می‌کنم نباید گلم را جشن بگیرم. همه مردم آنجا محبت بسیار زیادی به من داشته‌اند.»