مرجع خبری رئال مادرید: آردا گولر بدون تردید یکی از خوشایندترین غافلگیریهای فصل جاری رئال مادرید بوده است. بازیکنی که تا پیش از این، با وجود استعداد و کیفیت فنی آشکارش، هنوز نتوانسته بود جایگاه ثابتی در تیم پیدا کند، حالا به یکی از مهمترین مهرههای ترکیب ژوزه مورینیو تبدیل شده است.
گولر همیشه ظرافت و تکنیک خاص بازیکنان چپپا را داشت، اما ضعف بدنی، ناپدید شدن از جریان بازی در بعضی مقاطع و شرایط نامناسب پستی که در آن به میدان میرفت، مانع از تثبیت جایگاهش شده بود.
او در منطقهای از زمین بازی میکرد که طی سالهای اخیر بازیکنان متعددی از جمله مارکو آسنسیو، رودریگو، فرانکو ماستانتونو، فدریکو والورده، براهیم دیاز، گونسالو و اندریک در آن امتحان شده بودند، بدون اینکه بیشتر آنها بتوانند به مهرهای ثابت تبدیل شوند. حتی رودریگو نیز با وجود فرصتهای بیشتر، تنها در مقاطعی جایگاه ثابتی در ترکیب داشت.
به همین دلیل، این احتمال وجود داشت که گولر هم به یکی دیگر از بازیکنان هجومی بااستعدادی تبدیل شود که جای مشخصی در ساختار تاکتیکی رئال مادرید ندارند.
اما هافبک ترکیهای توانسته این روند را تغییر دهد. گولر از نظر بدنی به شکل محسوسی پیشرفت کرده، تواناییهای فنی خود را ارتقا داده و هماهنگی بسیار خوبی با کیلیان امباپه ایجاد کرده است.
او اکنون بازیکنی باثبات، پرتلاش و دارای دید بازی بالا است که علاوه بر مشارکت در جریان مسابقه، در ارسال ضربات کرنر و توپهای ایستگاهی به محوطه جریمه نیز کیفیت فوقالعادهای دارد؛ ویژگی مهمی که رئال مادرید پس از جدایی تونی کروس تا حد زیادی آن را از دست داده بود.
گولر علاوه بر پستی که اکنون در آن بازی میکند، میتواند در غیاب جود بلینگام بهعنوان هافبک هجومی به میدان برود. حتی این امکان وجود دارد که در منطقهای که فعلاً برناردو سیلوا در آن بازی میکند، در نقش هافبکی که حملات را از عقب زمین سازماندهی میکند، ظاهر شود؛ البته به شرط آنکه یک هافبک قدرتمند از نظر بدنی کنارش قرار بگیرد.
به این ترتیب، بازیکنی که در ابتدا آیندهاش در رئال مادرید نامشخص به نظر میرسید، اکنون به فوتبالیستی بزرگ تبدیل شده که فداکاری، کیفیت فنی و درک بالای بازی را در کنار یکدیگر قرار داده است.
در فوتبال همیشه نوعی تردید نسبت به هافبکهای چپپای خوشتکنیک وجود داشته است؛ بازیکنانی که گاهی به دلیل استعداد طبیعی و سبک چشمنوازشان، انگیزه کافی برای برطرف کردن ضعفهای خود پیدا نمیکنند.
نمونههایی از این دست را میتوان در بتو آلونسو، هافبک ظریف و تکنیکی آرژانتینی با محدوده حرکتی محدود، یا گوتی، ستاره سابق رئال مادرید، مشاهده کرد. گوتی با وجود استعداد فوقالعادهاش، هرگز بهطور کامل به جایگاهی که از او انتظار میرفت نرسید؛ تا جایی که رامون کالدرون، رئیس سابق رئال مادرید، دربارهاش گفته بود که سرانجام بهعنوان یک استعداد همیشگی از فوتبال خداحافظی خواهد کرد.
گولر نیز با جثه نسبتاً ضعیف و سبک بازی ظریفش ممکن بود سرنوشتی مشابه داشته باشد، اما مسیر متفاوتی انتخاب کرد.
او با تلاش فراوان، پیشرفت بدنی و پذیرش شرایط دشوار نیمکتنشینی و حضور نامنظم در ترکیب، توانسته جایگاهش را به دست آورد. این شرایط برای بازیکنی که در کشور خودش بزرگترین ستاره فوتبال محسوب میشود، آسان نبود، اما گولر بدون اعتراض و با پشتکار از این مرحله عبور کرد.
حالا او دیگر صرفاً یک استعداد آیندهدار نیست، بلکه به بازیکنی ضروری برای رئال مادرید تبدیل شده است.
شاید گولر بهتنهایی نتواند تیم ملی ترکیه را از شرایط دشوار کنونی نجات دهد، اما در رئال مادرید ثابت کرده که میتواند یکی از ستونهای اصلی تیم باشد.
آلفردو رلانیو 0 مارکا


