مرجع خبری رئال مادرید: مارکا نوشت: به نظر میرسید سلتاویگو یک سال پس از پیروزی غافلگیرکنندهاش در سانتیاگو برنابئو، بار دیگر بتواند از این ورزشگاه امتیاز بگیرد. تیم میهمان خیلی زود پیش افتاد و برای دقایق طولانی برتری خود را حفظ کرد، اما رئال مادرید پس از شروعی ضعیف، بهتدریج کنترل مسابقه را در اختیار گرفت و در نهایت به تیم برتر میدان تبدیل شد.
شاگردان ژوزه مورینیو برای ایجاد موقعیتهای جدی و شوت در چارچوب به زمان نیاز داشتند و حتی یک ضربه پنالتی را نیز از دست دادند. با این حال، آمار مسابقه نشان میدهد که فشار مداوم رئال مادرید سرانجام نتیجه داد و به پیروزی ۲ بر یک منجر شد.
گل سلتاویگو حاصل یک حرکت تیمی طولانی و دقیق بود. بازیکنان این تیم در مدت ۳۵ ثانیه، با ۱۵ پاس و مشارکت ۱۰ بازیکن مختلف، توپ را به دروازه رئال مادرید رساندند. این حرکت اندکی پس از آن آغاز شد که آردا گولر شوت سوئدبرگ را مسدود کرد و در نهایت، دوران با ضربه پای راست از فاصله ۳٫۴ متری مرکز دروازه، گل نخست مسابقه را به ثمر رساند.
پس از این گل، جریان مسابقه بهتدریج به سود رئال مادرید تغییر کرد، هرچند نزدیک به یک ساعت طول کشید تا نتیجه نیز این برتری را نشان دهد.
بررسی روند خلق خطر در طول مسابقه نشان میدهد که رئال مادرید در حدود سهچهارم زمان بازی، تیم برتر میدان بود. سلتاویگو تنها در دقایق پس از گل نخست خود و مقطعی کوتاه پیش از گل تساوی، خطر بیشتری ایجاد کرد.
در واقع، تنها واکنش هجومی جدی سلتاویگو در نیمه دوم، دو شوت پیاپی در فاصله ۸۰ ثانیه بود. پس از آن، رئال مادرید کنترل کامل مسابقه را در اختیار گرفت و دو دوره اوج فشار هجومی خود را در حوالی دقایق ۷۱ و ۸۷ تجربه کرد؛ زمانی که سلتاویگو دیگر حتی یک شوت هم به سمت دروازه نزد.
برتری رئال مادرید از نظر تسلط بر مناطق هجومی زمین نیز چشمگیر بود. سهم این تیم از پاسهای ردوبدلشده در یکسوم هجومی زمین، نزدیک به ۸۰ درصد مجموع پاسهای دو تیم در این منطقه بود؛ آماری که در نیمه دوم به ۸۷ درصد رسید.
در ۴۵ دقیقه دوم، رئال مادرید ۱۳۶ پاس در یکسوم هجومی زمین آغاز کرد، در حالی که این عدد برای سلتاویگو تنها ۲۱ پاس بود.
فشار مداوم رئال مادرید باعث شد تیم میهمان از دقیقه ۳۲ تا ۶۴، بیش از نیم ساعت حتی یک شوت هم نداشته باشد. سلتاویگو پس از پایان این دوره، دو بار پیاپی شوت زد، اما کمی بعد گل تساوی را دریافت کرد.
آمار دفاعی سلتاویگو نیز شدت فشار رئال مادرید را بهخوبی نشان میدهد. بازیکنان این تیم در مجموع ۶۷ اقدام دفاعی شامل ۳۶ توپگیری و ۳۱ دفع توپ انجام دادند که ۱۱ مورد آن متعلق به خاوی رودریگس بود.
از ۳۱ دفع توپ سلتاویگو، ۲۹ مورد در یکسوم دفاعی خود این تیم انجام شد و هیچ دفع توپی در یکسوم هجومی صورت نگرفت. همچنین ۲۲ مورد از ۳۶ توپگیری در نزدیکترین یکسوم زمین به دروازه سلتاویگو ثبت شد و میانگین فاصله محل توپگیریها از دروازه این تیم ۳۸ متر بود.
بازیکنان سلتاویگو همچنین برای متوقف کردن حملات رئال مادرید بارها مرتکب خطا شدند. آنها ۱۳ خطا انجام دادند، در حالی که تعداد خطاهای رئال مادرید تنها چهار مورد بود.
با وجود این برتری، مشکل اصلی رئال مادرید در بخش زیادی از مسابقه، استفاده نکردن از موقعیتها بود.
رئال مادرید در مجموع ۲۴ شوت زد که ۱۶ مورد آن از داخل محوطه جریمه بود. در مقابل، سلتاویگو تنها هشت بار شوتزنی کرد که پنج مورد آن از داخل محوطه جریمه بود.
از ۲۴ شوت رئال مادرید، هشت ضربه توسط بازیکنان حریف مسدود شد؛ یعنی یکسوم تلاشهای هجومی این تیم حتی به سمت دروازه نرسید. در سوی مقابل، تنها یکی از هشت شوت سلتاویگو مسدود شد.
عملکرد رئال مادرید در نیمه نخست بهخوبی مشکل تیم را نشان میدهد: ۱۲ شوت، تنها دو ضربه در چارچوب و بدون گل. امباپه نیز در دقیقه ۳۹ ضربه پنالتی خود را از بالای دروازه به بیرون فرستاد.
ارسالهای متعدد از کنارهها نیز در بخش زیادی از مسابقه نتیجهای نداشت. رئال مادرید در جریان بازی ۲۷ سانتر انجام داد که تنها شش مورد آن به بازیکنان خودی رسید؛ یعنی نرخ موفقیت حدود ۲۲ درصد. هیچیک از این ارسالها نیز به پاس گل رسمی تبدیل نشد.
در یکی از مقاطع مسابقه، از دقیقه ۴۸ و ۲۸ ثانیه تا دقیقه ۶۵ و ۳۱ ثانیه، رئال مادرید به مدت ۱۷ دقیقه حتی یک شوت هم ثبت نکرد.
این اتفاق در حالی رخ داد که مادریدیها در همین بازه، ۱۱ بار توپ را روی دروازه ارسال کردند، اما تنها دو ارسال به مقصد رسید و هیچکدام به شوت منجر نشد.
سه تعویض مورینیو در دقیقه ۵۷، از جمله ورود وینیسیوس، در همین مقطع کمثمر انجام شد. با این حال، نخستین شوت رئال مادرید پس از این دوره، به گل تساوی تبدیل شد و شرایط مسابقه را تغییر داد.
نقشه حملات رئال مادرید نیز نشان میدهد که این تیم تلاش زیادی برای استفاده از عرض زمین داشت، در حالی که سلتاویگو مرتب توپهای ارسالی به محوطه جریمه را دفع میکرد و نفوذ از مناطق مرکزی دشوار بود.
سمت چپ، مهمترین مسیر حملات رئال مادرید بود و تقریباً نیمی از پاسهای موفق این تیم به یکسوم هجومی از این سمت انجام شد. هر دو گل رئال مادرید نیز از همین منطقه شکل گرفت.
گل تساوی در دقیقه ۶۶، برخلاف بسیاری از حملات قبلی رئال مادرید، بدون ارسال از کنارهها به ثمر رسید.
این حرکت تنها ۱۴ ثانیه طول کشید و چهار بازیکن در آن نقش داشتند. گولر، وینیسیوس و امباپه با همکاری یکدیگر توپ را به بلینگام رساندند تا او از پشت محوطه جریمه شوت بزند و گل تساوی را ثبت کند.
این گل تنها ۳۵ ثانیه پس از آخرین شوت سلتاویگو به ثمر رسید؛ ضربهای که تیبو کورتوا با واکنشی نجاتبخش آن را مهار کرده بود. پس از گل بلینگام، سلتاویگو دیگر هیچ شوتی نزد.
اما گل پیروزی رئال مادرید از همان مسیری به دست آمد که تیم بارها برای رسیدن به گل امتحان کرده بود: ارسال از کنارهها.
این بار، در بیستوششمین سانتر رئال مادرید، وینیسیوس که از دقیقه ۵۷ وارد زمین شده و در گل نخست نیز نقش داشت، توپ را برای کارلوس اسپی ارسال کرد.
اسپی که در دقیقه ۷۹ به میدان آمده بود، در نبرد هوایی پیروز شد و ضربه سر زد. رادو، دروازهبان سلتاویگو، ضربه نخست را مهار کرد، اما مهاجم رئال مادرید توپ برگشتی را به گل تبدیل کرد تا نتیجه ۲ بر یک شود.
در نهایت، آمار مسابقه برتری رئال مادرید را تأیید میکرد و نتیجه نیز سرانجام با جریان بازی هماهنگ شد. مادریدیها از یک مسیر به گل تساوی رسیدند و از مسیری دیگر گل پیروزی را به ثمر رساندند. پافشاری شاگردان مورینیو نتیجه داد و سه امتیاز در سانتیاگو برنابئو باقی ماند.



تیم های لالیگایی همیشه بخاطر روحیه ی بازنده ای که دارن،بگا میرن
واقعا از باخت ویارئال خوشحال،حیف بارسا تحقیرش نکرد
ک.یر خر تو مربی و بازیکنای ویارئال که ۹۰ دقیقه نتونستن تحمل کنن
خداشاهده اگه من مربی چنین تیمایی بودم،بازیکنایی که اشتباه میکردن و باعث گل خوردن تیم میشدن رو با لگد از زمین می آوردم بیرون
ک.یر تو ویارئال