رئال مادرید، متفاوت ترین تجربه بنیتز

لحن صدای بنیتز وقتی اولین کلمات خود در رئال مادرید را به زبان آورد تغییر کرد، درست در همان لحظه ای که او باشگاه را به عنوان “خانه خود” توصیف کرد. او مدت زمانی طولانی از خانه دور بوده است، دو دهه طولانی، اما اکنون بازگشته است. در مادرید به دنیا آمد، بزرگ شد و ازدواج کرد. در مادرید به دانشگاه رفت و بیش از  20 سال از زندگی خود را در رئال مادرید گذراند: ابتدا به عنوان بازیکن که دوران بازیگریش به دلیل مصدومیت زانو به پایان رسید، سپس به عنوان مربی که در نهایت هدایت رئال مادرید C را عهده دار شد و مدت کوتاهی هم به عنوان دستیار در تیم اصلی در کنار ویسنته دل بوسکه مشغول بود. اما در سال 1995 در سن 35 سالگی رئال مادرید را ترک کرد و پس از آن دیگر بازنگشت.

در ماه ژوئن، بنیتز به رئال مادریدی بازگشت که نسبت به 20 سال قبل تغییرات فراوانی کرده است. اتاق کنفرانسی که او در آن نشست در آن زمان وجود نداشت. فروشگاهی که در قسمت شرقی استادیوم قرار دارد به گفته بنیتز در آن زمان یک زمین فوتبال شنی بود. زمین تمرین رئال مادرید همان زمین تمرین آن سال ها نیست: چهار آسمان خراش غول پیکر در محل قدیمی سیوداد دپورتیوا بنا شده اند. دفتر مرکزی جدیدی در والدبباس در نزدیکی فرودگاه در شمال شرقی شهر ساخته شده است. این اولین جایی بود که بنیتز از آن دیدن کرد. بنیتز مدیر زمین های تمرینی است، کسی که ملوود (زمین تمرینی لیورپول) را از نو طراحی کرد (منظور نویسنده این است که بنیتز شیوه های تمرین در لیورپول را به کلی تغییر داد).

بنیتز در حالی به رئال مادرید بازگشت که دو بار قهرمانی در لیگ اسپانیا با والنسیا را در کارنامه خود ثبت کرده است. او همان کسی است که مانع قهرمانی کهکشانی ها در لالیگا شد، نه یک بار، بلکه دو بار در سال های 2002 و 2004. در آن زمان او خیلی در مادرید شناخته شده نبود. او به عنوان فاتح اروپا با لیورپول به رئال مادرید بازگشت، لیورپولی که در آن، بنیتز هواداران زیادی دارد و بعضی از آن ها هنوز خواهان بازگشت وی هستند. در چلسی نیز او موفقیت هایی کسب کرد. اما در اینتر و ناپولی موفقیت هایش کمتر بود. در مادرید همه فقط موفقیت می خواهند و انتظارات از او بسیار بالاست. بنیتز در این باره گفته: ” (در این جا) شما باید از ابتدا پیروز شوید و فوتبال زیبایی ارائه دهید. باید خوب حمله کنید و خوب دفاع کنید.”

هر چند مادرید نسبت به سال های دور تغییر کرده است، اما بنیتز هنوز در بسیاری از موارد همان بنیتز سابق است: مثل همیشه بر روی جزئیات وسواس زیادی دارد.  همسرش درباره او می گوید: ” در روزی که برای اولین بار با هم قرار ملاقات گذاشتیم بیش تر وقتمان صرف این شد که او به من توضیح دهد 2-4-4 چیست.” بنیتز- همان کسی که در زمانی با خود لپ تاپ حمل می کرد که هیچ کس این کار را نمی کرد و بیشتر اوقات به او به خاطر این کارش می خندیدند- در معارفه خود به عنوان سرمربی رئال مادرید درباره متدولوژی، دانش و مطالعه در فوتبال سخن گفت.

با این حال، این بنیتز دقیقا همان بنیتز گذشته نیست، نمی تواند همان بنیتز گذشته باشد. رئال مادرید شبیه به تیم های دیگر او نیست و هم چنین این رئال مادرید همان رئال مادریدی نیست که او 20 سال پیش آن را ترک کرد. شرایط رئال مادرید اکنون خاص است و به خدمت گرفتن او در واکنش به شرایط ویژه ای بود که برای تیم به وجود آمد. بنیتز روز معارفه خود را ” یک روز خاص” و ” فوق العاده هیجان انگیز” توصیف کرد و وقتی پرز ورود او به “خانه” اش را تبریک گفت، احساسات بنیتز کاملا واقعی و به دور از هرگونه ریا بود.

آمدن او به مادرید اتفاقی نبود که از مدت ها پیش توسط باشگاه و یا خود این مربی برنامه ریزی شده باشد. قبل از این تابستان، بهترین سناریوی متصور برای بنیتز بازگشت او به لیورپول بود. در حقیقت، بازگشت او به مادرید اتفاق دلخواه بسیاری از هواداران مادریدی نبود. خانواده این مربی که هنوز در مرسی ساید زندگی می کنند و در ایتالیا نیز مدام در کناراو نبودند برنامه ای برای بازگشت به مادرید نداشتند. ناپولی خواستار ادامه همکاری با بنیتز نبود و آینده او نامشخص بود. اما پیشنهاد مربیگری رئال مثل همیشه یک پیشنهاد جذاب بود و او به سختی می توانست آن را رد کند.

زین الدین زیدان، مربی تیم دوم رئال مادرید اعتراف کرد که اگر مربیگری تیم اصلی به او پیشنهاد می شد آن را می پذیرفت اما پرز از نحوه مدیریت رئال مادرید B توسط او و به ویژه نحوه برخورد او با مارتین اودگارد رضایت نداشت. شاید پرز خیلی هم شیفته بنیتز نبود اما گزینه های زیادی وجود نداشتند و بنیتز تحت حمایت خوزه آنخل سانچز مدیر اجرایی باشگاه بود.

اشک های بنیتز نشان داد که فرصتی که به دست آورده چقدر برایش ارزشمند است. اشک های او کاملا خالصانه بود. همان اشک ها به او کمک کرد که دل برخی از هواداران را به دست آورد. مردی که گاها رفتارهای سردی از او دیده می شد احساسات خود را نشان داد. او سعی کرد با بعضی از فرضیاتی که راجع به او مطرح است مخالفت کند: ” مردم می گویند من یک مربی دفاعی هستم اما سال گذشته ناپولی 104 گل به ثمر رساند که برای باشگاه یک رکورد است.” در اسپانیا از مدت ها پیش تفکرات دفاعی مورد انتقاد قرار می گیرد و نوعی تنفر نسبت به فوتبال ضد حمله ای وجود دارد. این تنفر به بخت و اقبال مربیان هم بستگی دارد: اگر با برد همراه شود این تنفر کمتر به چشم می آید و اگر همراه با شکست باشد دلیلی برای سرزنش مربی خواهد بود.

بنیتز این را می داند و پذیرفته است. او هم چنین شرایط خاصی را که یک مربی در رئال مادرید دارد پذیرفته است. رئال مادرید جایی است که در آن باید همیشه کار درست انجام شود، جایی است که در آن مربی اختیارات تام ندارد. بنیتز نیز آماده است تا در رئال مادرید کار درست را انجام دهد و رفتاری که تا کنون داشته تحسین برانگیز بوده است. به عنوان مثال او نیش و کنایه های اخیر خوزه مورینیو را به خوبی اداره کرد: ” من فقط درباره فوتبال صحبت می کنم.”

وقتی رئال مادرید با بنیتز وارد مذاکره شد سران باشگاه به او گفتند که وظایف کلیدی او چه خواهد بود. او بیش تر یک مربی خواهد بود تا یک مدیر. نقشی که او در آنفیلد به عهده داشت تکرار نخواهد شد. او در نقل و انتقالات و در ساختن ترکیب تیمش کنترل کامل نخواهد داشت، هر چند که در خرید لوکاس وازکز تاثیر گذار بود.

جالب بود که بنیتز در معارفه خود درباره “سازگار شدن” با بازیکنانش سخن گفت، درباره “انعطاف پذیری”. این که متدولوژی او ثابت می ماند اما سبک مربیگری اش بسته به بازیکنانی که در اختیار دارد تغییر می کند. او گفت که ” باشگاه های مختلف ساختارهای متفاوتی دارند.” این صحبت های او با ویژگی هایی که برخی به او نسبت داده اند متفاوت است. ” خشک و انعطاف ناپذیر” کلمه ایست که خیلی زیاد در توصیف او به کار می رود. اما در مدت زمان اندکی که تا کنون در رئال مادرید بوده کمتر از همیشه خشک و انعطاف ناپذیر بوده است.

در والنسیا، اعتراض او در رابطه با نقل و انتقالات مشهور است: ” من از آن ها یک مبل خواستم و آن ها برای من یک لامپ خریدند!” در مادرید، او به یک سالن پذیرایی کاملا مبله قدم گذاشته است. او قطعا می تواند اثاث خانه را جا به جا کند و آن گونه که می خواهد بچیند اما به دنبال خرید اثاث جدید نخواهد بود. شاید نیازی نیز به خرید جدید ندارد. او در جایی گفت: ” من با همین ترکیبی که در اختیار دارم کار خواهم کرد.”  این منطقی است زیرا بنیتز قبول دارد که این بهترین ترکیبی است که او تا کنون با آن کار کرده است. اما تغییراتی در چیدمان تیم ایجاد خواهد شد، هرچند که در ترکیب تیم جا برای مانور خیلی کم است.

رئال مادرید در این تابستان هنوز سوپراستاری را جذب نکرده است. تعدادی خرید کهکشانی در بازار نقل و انتقالات انتظار رئال را می کشند اما خرید هیچ یک از آن ها ضرورتی ندارد. اگر به بازیکنی هم احتیاج باشد به نوعی این احتیاج در پست هافبک میانی است ( که تیم کارلو آنچلوتی نیز از آن بی بهره بود) مگر این که بتوان روی کاسمیرو حساب کرد. شواهد نشان می دهد که تونی کروس و لوکا مودریچ بازیکنان میانی تیم خواهند بود و مودریچ کمی عقب تر از فصل گذشته بازی خواهد کرد. تنها انتقال بزرگ این فصل رئال مادرید جدایی ایکر کاسیاس بود و هر چند که باشگاه این قضیه را خیلی بد مدیریت کرد اما حقیقت این است که این انتقال به نفع رئال بود.

حتی اگر اصلی ترین نتیجه گیری ای که می توان از بازی های پیش فصل کرد این باشد که از بازی های پیش فصل نباید درباره یک تیم نتیجه گیری کرد، با این حال تا حدودی می توان اتفاقاتی که در تیم رخ داده و تغییراتی که ایجاد شده را از بازی های پیش فصل فهمید. چیدمان تیم به 1-3-2-4 تغییر کرده، دفاع تیم به طرز قابل توجهی بهبود یافته و فضای بین خط دفاع و خط هافبک کمتر شده است. در شش بازی، رئال تنها دو گل دریافت کرد که یکی از آن ها هم یک پنالتی اشتباه بود. و در نهایت مهم ترین تغییری که در تیم ایجاد شده قرار گرفتن بیل در پست شماره 10 است.

بیل اذعان کرد که با بنیتز در خصوص بازی کردن پشت مهاجم صحبت کرده و وکیلش جاناتان بارنت نیز در این مورد با باشگاه گفت و گو کرده است. پرز مشتاق است که بازیکن ولزی عنصر اصلی خط حمله شود. شاید بنیتز در ابتدا چنین پستی را برای بیل در نظر نداشت اما اکنون مسئولیت او این است که ترکیب را طوری بچیند که بیل در پست دلخواهش بازی کند. تغییر در پست بیل بر وضعیت همه بازیکنان اطراف او تاثیر می گذارد. رونالدو که ممکن بود به وسط بیاید و در نقش مهاجم نوک قرار گیرد ترجیح می دهد بازی را از سمت چپ آغاز کند.  یکی از بین خامس رودریگز و ایسکو در بال راست قرار خواهد گرفت و این در حالی است که پست طبیعی برای این دو بازیکن پست هافبک تهاجمی است. نقش کریم بنزما نیز تغییر خواهد کرد.

این تغییر هم چنین از لحاظ روحی و احساسی بازیکنان را تحت تاثیر قرار می دهد. رئال مادرید باشگاهی است که در آن سلسله مراتب ها باید در نظر گرفته شوند. اتفاقی نبود که حرف های بنیتز در عرض دو روز از ” رونالدو یکی از بهترین بازیکنان جهان است” به ” رونالدو بهترین بازیکن جهان است” تغییر کرد. تقویت بیل و حمایت از او – بنیتز به محض امضای قرارداد با رئال مادرید برای دیدار با بیل در تیم ملی به ولز سفر کرد – نباید باعث تضعیف شان و مقام سایر بازیکنان شود.

نتایج پیش فصل در مورد حضور بیل در پست شماره 10 قابل قبول نبود اما سبک مورد علاقه بنیتز ممکن است فضا و سرعت موردنیاز را در اختیار بیل قرار دهد تا او بتواند تاثیرگذار ظاهر شود. احتمالا بنیتز در خصوص پست بازیکنانش انعطاف پذیر خواهد بود و بازیکنان ممکن است به اندازه خود مربی در انتخاب پست ها دخالت کنند. بنیتز گفته: “مهاجمان تیم آزادی دارند.” بنیتز همان مربی ایست که جرمین پنانت هافبک لیورپول به او گفت: ” بهتر نیست که به من باتری وصل کنی و اسمم را روبات بگذاری؟” اما اکنون شرایط فرق کرده است. موقعیت بنیتز نسبت به گذشته تغییر کرده و من علاقه مندم ببینم که در آینده این موقعیت چگونه خواهد شد. رئال مادرید باشگاه بنیتز است اما آیا او برای محیط رئال مادرید ساخته شده است؟ پنانت نه  بیل است و نه رونالدو، بنزما، خامس یا ایسکو. و رئال مادرید شبیه به هیچ جای دیگری حتی رئالی که رافا 20 سال پیش آن را ترک کرد نیست. و بنیتز این را بهتر از هر کسی می داند.

سید لو