سفر فوتبالی ما با دستان مقدس کاسیاس که بعدها هر جامی را فتح کرد و گل زیدان در فینال همپتون پارک گلاسکوآغاز شد.
زمانی که کاپیتان بارسلونا قلبش را به آسمان سپید برنابئو سپرد غروری وصف ناشدنی روحم را فرا گرفت . کمی جلوتر با
خداحافظی زیدان از فوتبال آن هم در معبد برنابئو تا ماه ها در شوک بودیم.
بزرگان دنیای فوتبال یکی پس از دیگری آمدند و رفتند و حسرت دسیما هچنان در دل برنابئو سنگینی می کرد.
بزرگترین انتقال تاریخ فوتبال رقم خورد و خداوندگار فوتبال از منچستر به مادرید آمد … هنوز فریاد زنده باد مادریدش
در روز معارفه اش در گوشم نجوا می کند.
آقای خاص هم به برنابئو آمد، کسی که همه او را پایان حسرت دسیما می دانستند. دسیما را فتح نکرد اما پایانی بود بر تیکی
تاکای نیوکمپ.
اما تاریخ جور دیگری رقم خورد … دون کارلوی سرزمین چکمه و اژدهای ولز آمدند و انگار این دو تنها قطعات گمشده ی
پازل کهکشانی رییس بودند.
زمانی که ناامیدی سعی می کرد تا مغز استخوان رئالی ها در لیسبون رسوخ کند سرخیو راموس پرواز کرد و دسیما فتح شد…
در بدترین فصل رئال این بار زیدان ناجی مادرید شد و اوندسیما را به موزه اضافه کرد.
ما از تبارآلفردوی فقید هستیم… ناامیدی برایمان معنایی ندارد…
حال اسطوره ی ما در فینال یورو تنها ایستاده…. پرتغالی نیستیم ولی روز یکشنبه همه ی ما قلبمان با توست کریستیانو…
پاریس را برایمان فتح کن….
شاهین پیرغیبی
چقدر قشنگ…پاریس را برایمان فتح کن…!
واقعا آدم با این جمله احساس غرور می کنه،من که تحت تاثیر قرار گرفتم…
کریس تنها نیس دعای همه پشتشه و انشالله ب کمک خدا جام مال روناالدو و پرتغال میشه ..
عالی
به امید قهرمانی سلطان تو لباس پرتغال
خدایا کمکش کن
عالی بووووووووووووود
مرسی