مرجع خبری رئال مادرید: توماس رونکرو سردبیر آس در مورد بازی رئال مادرید و سلتیک نوشت.
در تورنمنت محبوب
رئال مادرید در 31 دوره چمپیونزلیگ (دختر مودب و مفید جام باشگاه های اروپا) تنها تیمی است که در همه دوره هایی که در ان حضور داشته، به مرحله بعدی صعود کرده است. رئال مادرید بدون استرس می تواند رقابت کند و بار سنگین تاریخی را به دوش بکشد و از آن عبور کند و بهتر از فصل قبلش باشد. به همین خاطر تیم آنچلوتی بازی نسبتا آسان مقابل نوادگان شجاع دل (هر چند که با این همه ژاپنی فکر نمی کنم که حاضر بودند در کوه های اسکاتلند در کنار ویلیام والاس بجنگند) را بسیار جدی گرفت. رئال مادرید با تمام قوا ظاهر شد و توانست که با قدرت به عناون تنها نماینده اسپانیا در قرعه کشی دوشنبه حضور یابد و با صدرنشینی به مرحله بعدی برود. قطعای بارسای ژاوی، سویای سمپائولی و اتلتیکوی چولو که سه سفیر ما بودند و حذف شدند، با کمی حسرت به ما نگاه می کنند. حداقل دو تای اول از حضور در لیگ اروپا لذت می برند و هنوز برای نجات فصلشان شانس دارند. همسایه های ما اتلتیکو این شانس را هم ندارد. در یوی سکوهای برنابئو این جوک خیلی عادی شده است:” مکتب چولو یعنی چه؟ این که یک سال بدون چمپیونزلیگ باشی و سال بعدش هم همین طور!”
زنده باد اسکاتلند
هر چند که می دانیم که هواداران بریتانیایی گاهی رفتارهای ناخوشایندی به خصوص در زمینه صرف آبجو دارند و کنترل ا«ها مشکل است اما باید بگویم که هواداران سلتیک خاص هستند و از این بابت به وجد آمدم. پنج هزار شیر سبز که در برنابئو ضور داشتند و پنج هزار تای دیگر که بدون بلیت بودند ( رئال مادرید نمی توانست کاری کند که اتفاق بارسا تکرار شود وسی هزار هوادار آینتراخت به نیوکمپ رفتند) آنها با سر و صدا ، شور و هیجان خود یک شب بزرگ اروپایی را ایجاد کردند که در ابتدا کمی بی حال به نظر می رسید چرا که هر دو تیم به اهدافشان رسیده بودند: رئال مادرید صرفنظر از هر نتیجه ای به یک هشتم نهایی می رفت در حالی که سلتیک از اروپا حذف شده بود و برای سوم شدن هم شانسی نداشت. هیجان انگیز بود که در برنابئو شعار “تنها قدم نخواهیم زد” را بشنویم که آنها این سرود را ابداع کردند و نه لیورپولی ها هر چند که در آنفیلد آنها ادعا می کنند که بهترین سرود دنیا را دارند (امیدوارم که دوشنبه به تیم کلوپ بخوریم) در سال 2017 سلتیک جایزه بهترین هواداران را دریافت کرد. آنها با محبت و احترام در برنابئو ظاهر شدند. تا همیشه دوست هستیم.
یک گلباران تیمی
زمانی که تیمی پنج گل می زد و گلها بین پنج بازیکن مختلف تقسیم می شود، یعنی کل تیم خوب بودند و خبری از این نبوده که بازیکن خاصی به چهره اصلی بازی تبدیل شود. آنچلوتی و تیمش پس از سر خوردن روی موز در دو بازی مقابل لایپزیش و ژیرونا دوباره حس و حال خوبی بازی کرد و بازی مستقیم و شادابی را ارئه داد که بازیکنانش همکاری خوبی داشتند و فشار زیادی را به دروازه هارت وارد کردند. یک شب شاد بدون اتفاقات ناخوشایند. ححتی کورتوا با مهار پنالتی به سطح دسیموکوارتا برگشت. بنزما و سبایوس برگشتند. حس و حال خوب به تیم برگشت.
به دنبال پانزدهمی
زمانی که هدف نهایی شد و صدرنشین گروه شدیم، هواداران ایمان خود را به من منقتل کردند و گفتند که این تیم سقفی ندارد. برای قرعه کشی دوشنبه، آنها به دنبال لیورپول هستند که مسیر چهاردهمین چمپیونزلیگ می تواند با این تیم آغاز شود. همه به پانزدهمین جام باور دارند. چرا که نه؟
مامان گاوی را میخواهیم
ما روی پوست موز سُر میخوریم ولی موزسا هر سال موز میگیره.(تفاوت ها)
سر خوردن روی موز دیگه چه سمیه
دم رونکرو گرم .
یعنی تو هر خطش به هر کی دم دستش بود یه تیکه درشت انداخت.
اینو میگن یادداشت هواداری
خدا عمرشو برای رئالی ها طولانی کنه
یه دوستمون دیروز یه طومار نوشته بود که نمیدونم بنز دیگه چمپ و لالیگا از چشمش افتاده و عمدا بازی نمیکنه و نمیدونم 20بازیه ما نبردیم و بدبختیم و تیم از بین رفته..
دیشب همه چی تموم شد..هم صدر لالیگا و هم صدر چمپ..بهترین شروع تاریخ لالیگامونم گرفتیم.
جوری نوشته بود و از منطق حرف میزد انگار ده بازیه باختیم و تو لیگ اروپاییم و لالیگا هم دوازدهم جدولیم..
قشنگ پشت همه بازیکنا و مربی رو خالی کرده بود…خودشم کلا ناامید شده بود..بعد به خودش میگه طرفدار.
بخوریم به psg امباپه رو بگاییم لذتش بیشتره که
پروفتو اپدیت کن
داداش اون لذت فقط مال هالنده و بس.