«تیم رژیم؟ ما را نخندان لاپورتا»

مرجع خبری رئال مادرید : لاپورتا در یک تلاش برای هذیان گویی و هوچی گری تاریخی بدون ارائه مدارک حقیقی برای توضیح رسوایی تاریخی نگریرا، به شکل فراموشکارانه ای مدعی شد که به گفته او، رئال مادرید تیم رژیم بوده است. خوان عزیز، شاید در میان نکات خودت فراموش کنی که در چهارده سال اول رژیم فرانکو، بارسای عزیزت با بردن پنج لالیگا، پادشاه پادشاهان بود و اتلتیکو نیز چهار بار قهرمان شد (در سالهای اول نام آنها “ارتش هوایی ااتلتیکو بود تا به ارتش فرانکو ادای احترام کنند)، والنسیا سه بار، سویا یک بار و اتلتیکو یک بار. قابل توجه است که رئال مادرید با مدیریت برنابئو که به گفته تو فرانکو را تحسین می کرده، حتی یک بار هم قهرمان لالیگا نشد. علاوه بر این در دوران جمهوری، بارسای محبوبت یک لیگ هم نبرد و رئال مادرید دو تا برد. شاید این باعث شود که درک کنی که فرانکو در طول 40 سال قدرتش به شما چه داده است. همچنین خوان شاید فینال کوپا ژنرالیسیمو در سال 1951 را فراموش کردی که پس از گلباران کردن سوسیه داد در برنابئو، آگوستی مونتال مدیر باشگاه شما از فرانکو نشان طلا و برلیان را دریافت کرد. همچنین فراموش کردی که بارسا در کاخ پاردو از جانب فرانکو سه نشان دیگر هم دریافت کرد : یک نشان طلا و برلیان و مدال های دیگر. در سال 1971 در یکی دیگر از مراسم ها، بارسلونا به فرانکو نشان طلا داد تا از او به خاطر حمایت مالی برای ساخت مجموعه ورزشی “پالائو بلوگرانا” تشکر کند. فراموش نکنیم که خوان گیچ، یکی از مدیران سابق بارسلونا به عنوان مدیر سازمان ملی ورزش انتخاب شد تا به باشگاهتان کمک کند و پنالتی معروف ولازکز روی گوروستا در ال کلاسیکو در نیوکمپ  به سود شما گرفته شود. از سویی رژیم به شما 50 میلیون پزتای قدیمی را پرداخت تا بتوانید ورزشگاه هاکی روی یخ را بسازید. بد نیست که یادآوری کنم که فرانکو به شما برای بازسازی لس کورتس کمک کرد و بیش از 200 میلیون پزتا برای ساخت نیوکمپ به شما هدیه کرد که فرانکو در مراسم افتتاحیه اش حاضر شد و در این مراسم شما با افتخار و احترام از دیکتاتور یاد کردید. از سویی آلفردو رلانیو در یکی از کتاب هایش اشاره کرده است که یکی از اقدامات رژیم فرانکو این بوده که از فدراسیون خواسته تا به بارسا برای خرید کوبالا کمک کند آن هم در حالی که به نظر می رسید که انتقال به مشکل خورده باشد. فرانکو هرگز در بازیهای رئال مادرید در جام باشگاه های اروپا در دوران پنج قهرمانی متوالی در ورزشگاه حاضر نشد و تنها حضورش به فینال 1957 مقابل فیورنتینا برمی گردد که به عنوان رییس دولت میزبان مجبور بود که در ورزشگاه حاضر شود. فراموش نکنید که برنابئو، میان آسترای یکی از فرماندهان ارشد ارتش را از جایگاه ویژه برنابئو اخراج کرد چرا که به یک زن تعرض کرده بود که به خاطر این کارش ممکن بود که به اعدام محکوم شود. همه این ها را گفتیم تا بگوییم که اگر می خواهید رئال مادرید را تیم رژیم بدانید،خودتان هم رازهای نهفته زیادی دارید.

اما به قرن 21 برسیم. شگفت انگیز است که لاپورتا به شرایط داوری اعتراض دارد آن هم در حالی که در سال 2004 رای خود در انتخابات رییس فدراسیون را عوض کرد و آنخل ماریا ویار را انتخاب کرد چرا که خوان گاسپارت به او توصیه داده بود. بدین ترتیب او اقدامی علیه فلورنتینو و بقیه باشگاه ها انجام داد که از نامزدی خراردو گونزالس حمایت کرده بودند.

بعد از آن به شکلی کاملا غیراتفاقی (!) بارسلونا به دوران چهار سال بدون جام خود خاتمه بخشید و با قدرت کامل لالیگا ها را برد. در همین دوران که نگریرا به خاطر گزارشات ادعایی داوری مبالغی نجومی را دریافت می کرد، بارسا توانست به رکورد پنالتی در یک فصل لالیگا (19 تا) برسد که در همان فصل فقط یک پنالتی علیه آنها را گرفتند در حالی که به سود رئال 9 پنالتی گرفته شد و علیه این تیم چهار تا. بارسا با اختلاف اندک (91 به 90 امتیاز) آن لالیگا را برد که آسان نیست که بتوان گفت که داوری ها تعیین کننده نبودند. در همین سالهای سیاه نگریرا، بارسلونا  به روند عجیب 76 بازی متوالی بدون پنالتی به ضررشان رسید و در 57 بازی متوالی حتی یک کارت قرمز هم نگرفتند. تاکید می کنم، چطور رئال مادرید می تواند تیم قدرت باشد و این آمار ثبت شود.

به جدول لالیگا با داور ویدیویی و بدون آن نگاه کنم. با معیار داور ویدیویی و پنالتی های کوچک، بارسا در لالیگای امسال یازده امتیاز بیشتر از رئال گرفته است اما اگر داور ویدیویی نبود، رئال در حال حاضر دو امتیاز بیشتر از تیم ژاوی داشت و صدرنشین بود. چقدر عجیب است که مداخله داور ویدیویی این قدر امتیاز به بارسلونا داده باشد و این قدر امتیاز از تیم قدرت گرفته باشد. به همین خاطر باید به خوان عزیز بگویم که دفعه بعدی بهتر است که کل تاریخ را بخوانی و به خصوص یاد کوپا ژنرالیسیمو در سال 1968 بیافتی. در آن دوره و به شکل بی سابقه ای در تاریخ فوتبال، داوری به نام ریگو اهل بالئار هر دو بازی رفت و برگشت یک چهارم نهایی میان بارسا و اتلتیک را سوت زد که تیم سن مامس به شدت از این موضوع انتقاد کرد. شاید باورنکردنی باشد اما در نیمه نهایی هم بازی اتلتیکو و بارسلونا را ریگو سوت زد که در بازی نیوکمپ، یک پنالتی باورنکردنی را به سود کاتالان ها گرفت و گل سالم اتلتیکو را مردود کرد. برای این که ماجرا شگفت انگیزتر شود، فدراسیونی که از نظر لاپورتا به شدت رئالی بود، در فینال در برنابئو میان رئال و بارسا هم ریگو را برای قضاوت انتخاب کرد. او دو پنالتی روی سرنا و آمانسیو را نگرفت و تکل خشن گایگو روی پیری را ندید که باعث مصدومیت شدید بازیکن رئال مادرید شد و باعث قهرمانی بارسا در آن کوپا شد. آن قدر قضاوت وی وحشتناک بود که چمن مملو از بطری ها شد و به همین خاطرآن بازی لقب “فینال بطری ها” را کسب کرد. در پایان باید به خوان عزیز بگویم که کافی است سی دی ال کلاسیکوی اخیر لالیگا در نیوکمپ با آفسایدی را ببیند که داور ویدیویی به شکلی مویی کشف کرد و گل اسنسیو را مردود کرد اما همین داور ویدیویی، خشونت بدون توپ گاوی روی سبایوس را ندید و اجازه داد که گل کسیه ثبت شود آن هم در حالی که قبل از این صحنه، لواندوفسکی روی کارواخال خطا کرد. به نظر می رسد که برچسب “تیم رژیم” وصله ناجوری است که به رئال مادرید نمی چسبد. اگر “داوری بی طرف” برای شما این است وای به حال بقیه…

توماس رونکرو