«هدف فلورنتینو پرز از این همه دشمن سازی برای رئال مادرید چیست؟»

مرجع خبری رئال مادرید : باشگاه های زیادی هستند که به خاطر روندشان، مدیرانشان یا گاهی دستاوردهایشان در مقطعی خاص صاحب برچسب می شوند. برخی بزرگمرد هستند، برخی زشت بازی می کنند، برخی خشن هستند، برخی غرغرو، برخی متواضع، برخی دوست داشتنی و …  هر باشگاهی ممکن است که صاحب صفتی شود و البته باشگاهی هم هست که لقب تحسین شده را دارد. در حقیقت رئال مادرید در گذشته باشگاهی مورد تحسین بود. تیمی که به هر جای اسپانیا که می رفت، لبخند به لب همه می رفت و همه سانتیاگو برنابئو را دوست داشتند. باشگاه ها همچون شرکت ها صاحب قلب درونی نیستند و در اکثر اوقات، شخصیت مدیرانشان باعث قضاوت دیگران در موردشان می شود. می توانید به مدیرانی نظیر لوپرا، لندویرو، خیل، دل نیدو، آپریبای، لاپورتا، پرسا، لیم و … در فوتبال اسپانیا فکر کنید.

رئال مادرید کنونی به باشگاهی سرد، با فاصله از دیگران، علاقمند به پز دادن و مشکل ساز علیه همه چیز و همه کس تبدیل شده است. گاهی اوقات تصمیم های اجرایی پرز و گاهی اوقات رفتارهای برخی بازیکنان درون زمین باعث این رفتار شده است. خیلی از پیشکسوتان رئال که با من صحبت می کنند، می گویند که سانتیاگو برنابئو اگر الان مدیر رئال بود، اجازه نمی داد که وینیسیوس جونیور مدام با علامت دستانش با هواداران حریف درگیر شود. در واقع اگر چنین کاری می کرد، برنابئو روز بعدش او را در دفترش می خواست.  چنین رفتارهای خودسرانه ای مستقیما به وجهه رئال ضربه می زنند به خصوص اگر کسی قصد توجیه کردن آن را داشته باشد و این رفتار ها را ببا  دفاع از توهین های نژادپرستانه علیه بازیکن توجیه کند (البته چنین رفتارهایی علیه وینیسیوس و هر بازیکن دیگری زشت هستند) تاکید می کنم که هیچ تردیدی ندارم که بازیکنانی نظیر مودریچ و بلینگام باعث تقویت وجهه رئال می شوند و بازیکنانی نظیر وینیسیوس به وجهه باشگاه ضربه می زنند. این مدیر و مربی هستند که باید با جدیت جلوی هر گونه بی احترامی را بگیرند. باشگاه و خود بازیکن باید درک کنند چرا که وینیسیوس مورد چنین توهین هایی قرار می گیرد و بلینگام، رودیگر، شوامنی و کاماوینگا که همگی نژآدی تیره دارند نه. البته نمی گویم که این که به آنها توهین نشود، توهین به وینیسیوس را توجیه می کند، به هیچ وجه این طور نیست.

اما چیزی که من می گویم این است که وینیسیوس مدام رفتارهای تحریک آمیزی انجام می دهد که دیگران انجام نمی دهند. بلنیگام همیشه گل می زند، به حریفان غلبه می کند و خوشحالی ویژه ای دارد که توهین آمیز نیست و کسی هم به او توهینی نمی کند. چرا ؟ چون کسی را تحریک نمی کند. رئال مادرید بازیکنانی نظیر مودریچ را دارد که باعث می شود تا دیگران به این تیم احترام بگذارند و حتی در همه استادیوم ها در زمان ورود یا خروج از زمین مورد تشویق قرار می گیرد. یا روی نیمکت ، داشتن آنچلوتی با مورینیو فرق دارد هر چند که تصور می کنم که مدیر رئال، مورینیو را بیشتر دوست دارد. بعد از آن تصمیم های اجرایی پرز را می بینیم که علیه 41 باشگاه دیگر فوتبال اسپانیا می جنگد، برای چه؟

باید اشاره کنم که رئال مادرید تا کنون بیش از صد شکایت علیه تصمیم های لالیگا تنظیم کرده (آن هم قوانینی که توسط 41 باشگاه دیگر تصویب شده اند) درست خواندید، 100 شکایت! در ماه آوریل 95 تا بودند (61 شکایت شکست خورد، 9 تا به خاطر پرونده های کوچک را با پیروزی به اتمام رساندند و 25 تا در انتظار حکم است)  همه نوع شکایت وجود دارد، از سایز شماره پیراهن گرفته تا لوگو و خیلی چیزهای دیگر. رئال مادرید به خاطر چیزهای بزرگتر نیز شکایت کرده است. رئال مادرید قرارداد سی وی سی را مورد شکایت قرار داد آن هم در حالی که 39 باشگاه و 39 مدیر یا سرمایه گذار با آن موافقت کرده بودند. در حقیقت باشگاه همه کار می کرد تا با شکایت های مداوم جلوی این قراردادها را بگیرد.  بارسا از این جنجال کنار کشید و در حال حاضر رئال مادرید و بیلبائو (که مشخص نیست ان جا چه کار می کند) تنها شاکیان هستند. رئال مادرید با ادامه فشار به شکایت، سایر باشگاه ها را مجبور می کند تا پولی که از سی وی سی گرفتند را پس بدهند.

به چه دلیل رئال مادرید این قدر اصرار دارد که با دیگران دشمنی بورزد؟ رئال مادرید که قوی ترین اقتصاد لالیگا را دارد، چرا نمی خواهد به بقیه باشگاه ها اجازه بدهد که ازادانه حق پخش خود را بفروشند یا درآمدهای دیگر داشته باشند؟ رئال مادرید از این نکته ضرری نمی کند. رئال مثل بارسا از قرارداد سی وی سی کنار کشید و آزاد است تا حق پخش خود را به هر کسی که می خواهد بفروشد اما مشخص نیست که چرا رئال نمی خواهد که اجازه بدهد که بقیه باشگاه ها تجارت خود را بکنند. باشگاه باید اجازه بدهد که بقیه زندگی خود را داشته باشند. چرا باشگاه می خواهد این قدر دشمنی و نفرت از خودش بروز بدهد؟ آخرین شکایت از جانب رئال مادرید و با رهبری فلورنتینو نیز عجیب بوده است. باشگاه ها به این نتیجه رسیدند که پخش بازیها طوری باشد تا برای تماشاگر تلویزیونی جذاب تر باشد. صحبت های مربیان قبل بازی و بین دو نیمه  پخش می شود و مصاحبه هایی بین دو نیمه یا در پایان بازی انجام می شود. بدین ترتیب بیننده بازیها بیشتر می شود و جذابیت بازیها افزایش می یابد و ارزش محصول لالیگا بیشتر می شود. باشگاه ها به واسطه درآمد بیشتر این طرح را پذیرفتند. 41 باشگاه به جز رئال پذیرفتند که 1140 میلیون یورو بین باشگاه های لالیگا و 120 میلیون یورو بین باشگاه های لیگ دسته دو تقسیم شود تا پخش بازیها جذاب تر شود.

رئال مادرید و پرز نمی خواهند که با هیچ چیز همراهی کنند و مدام با دیگران دیگر می شوند چرا که تصور می کنند که دنیا علیه آنهاست. این سناریو خوشایند نیست. رئال مادرید تصمیم گرفت که در این طرح حاضر نشود و 8-9 میلیون یورو کمتر در درامد 170 میلیونی خود دریافت می کنند. مشکلی نیست اما عجیب است که باشگاه تصمیم گرفت که شکواییه جدیدی را علیه لالیگا به دادگاه عمومی ارسال کند و مدعی است که اسناد را از آنها مخفی کرده اند تا به رئال ضربه بزنند. در حقیقت باشگاهی که حدود 800 میلیون یورو در سال درآمد دارد، مدعی است که لالیگا با پنهان کاری در مورد اسنادی که حداکثر 8-9 میلیون یورو از درآمدشان کم می کند، به آنها ضربه زده است! بقیه باشگاه ها تبانی کرده اند؟ یا قرارداد ازاد و عمومی صورت گرفته که 41 باشگاه شامل بارسا با آن موافق هستند. در مورد سوپرلیگ نیز صحبت نکنیم که توجیه کودکانه برای آن این بوده است که هدف از آن، کمک به فوتبالی است که در حال مردن است آن هم در حالی که قوانین این تورنمنت به این  معنا بود که تورنمنت بسته ای ساخته شود که موسسان آن بیشتر از بقیه پول بگیرند. ببینیم که آیا دادگاه عالی اتحادیه اروپا به آنها اجازه می دهد یا نه هر چند که دادستانی همه چیز را مشخص کرده است : رئالی ها می توانند سوپرلیگ را بسازند اما به خاطرش باید از چمپیونزلیگ انصراف بدهند. فقط می توانند در یکی از انها حضور داشته باشند. تا جایی که همه می دانیم، ده تا از دوازده باشگاه سوپرلیگ کنار کشیده اند و به شکل عجیب و ریاکارانه ای فقط لاپورتا و فلورنتینو باقی مانده اند : رهبر فرقه رئالی ها (به گفته صحبت های اخیر لاپورتا).

در صورتی که سوپرلیگ تاسیس شود چه کسی در آن بازی می کند؟ فرقه رئال مادریدی ها علیه دوستان نگریرا؟ در نهایت باید گفت که تاسف بار است که باشگاهی تاریخی و با عظمت نظیر رئال مادرید که قوای ورزشی و مالی بسیار بالایی دارد و با برنابئوی جدید مراحل مدرن سازی را طی می کند، در این شرایط قرار گرفت هاست، رئال بهتر است که به جای این همه دشمن سازی، به دنبال رقابت سالم باشد و الگویی برای دیگران باشد. رئال مادرید باشگاهی است که باید تحسین ها را برانگیزد نه این که به دنبال دشمن سازی باشد و این چیزی نیست که فقط من یا بارسایی ها حس کنیم بلکه مطمئنم که خیلی از رئالی ها به خصوص قدیمی تر ها با حرف من موافق هستند.  انتظار دارم که برخی افراد پیش از این کارها بیشتر فکر کنند و به دنبال جلب احترام به شکل متفاوتی باشند. من هم سعی کردم که با همین شکل از احترام، این مقاله را بنویسم. تاریخچه رئال شایسته رفتار محترمانه تر یاست. بهتر است که این همه دشمنی به پایان برسد.

پدرو موراتا – مارکا