آنچلوتی:«از پدرم یاد گرفتم که به پول اهمیت ندهم؛ وینیسیوس را مجبور کردم که وسط بازی کند»

مرجع خبری رئال مادرید : کارلو آنچلوتی سرمربی ایتالیایی رئال مادرید گفتگویی با نشریه تایمز داشت و در مورد مسائل مختلف صحبت کرد.

رابطه اش با دیگران:” من به نوعی شبیه یک بابا بزرگ هستم. من را دون کارلو یا مائسترو (استاد) صدا می زنند. از این بابت خیلی خوشحال می شوم.”

علاقه آنچلوتی به غذا:” وقتی در رجیولو بودم، هر چیزی که در  مزرعه وجود داشت  را می خوردیم. یادم است که در آن زمان پنیر، گوشت خوک زیاد، سالامی و پروشتو هر روز می خوردیم. وقتی بزرگ شدم و برخی به من می گفتند که گوشت خوک خوب نیست، به آنها می گفتم “چنین چیزی امکان ندارد.”

تغییرات کارلو:” وقتی کارم را شروع کردم، این گونه نبود. سیستمی را داشتم که از ساکی در میلان یاد گرفته بودم. آن سیستم 2-4-4 بود و به همین خاطر با حضور روبرتو باجو در پارما مخالفت کردم چرا که او می خواست در پست هافبک هجومی بازی کند و من چنین بازیکنی را نمی خواستم. او یکی از بهترین بازیکنان دنیا در ان زمان بود و من با خریدنش مخالفت کردم چون می خواستم با دو مهاجم بازی کنم. اگر الان به عقب برمی گشتم، می گفتم:”باجو به پارما بیا و سیستم خود را عوض می کنیم.” به جایش گفتم:” گوش بده روبرتو، جایی برای تو نداریم.” و او به بولونیا رفت. این یک اشتباه بود و سعی کردم که نظرم را در زمان رفتن به یوونتوس عوض کنم. من زیدان را داشتم و او یک شماره 10 بود. نمی توانستم او را به راست یا چپ ببرم. زیدان مهمترین بازیکن در تیم من بود و باید در پست خودش بازی می کرد و من باید با تیم عوض می شد. بعد از آن همیشه مشخصه های بازیکنان را برای ساختن تیم مد نظر داشتم.”

خاطره جالب از زیدان:” یک بار در یوونتوس، زیدان دیر کرده بود و همه در اتوبوس منتظر بودیم که او بیاید. به راننده گفتم که “دیگر کافی است، برویم” اما راننده ترسیده بود و تکان نمی خورد و بعد از ان پابلو مونترو مدافع یوونتوس از اتوبوس پیاده شد تا با من صحبت کند. به او گفتم:” برویم و بعد صحبت می کنیم.” و در جوابم گفت:” درک نمی کنی. بدون زیزو جایی نمی رویم.” بعد از آن با خودم گفتم :”اوکی ، باید به حرفش گوش بدهم.” و بعد از ان منتظر بمانیم.”

آرامش کنار زمین:” فکر می کنید اگر بیشتر فریاد بزنم بازیکنان بهتر گوش می دهند؟ نه. وقتی بیشتر فریاد بزنی، کمتر گوش می دهند.”

روش کارش:” کلید این است که هیجان و اشتیاق زیادی دارم اما عقده ندارم. نسبت به شغلم عقده ندارم. هرگز هدفم صرفا فوتبال نبوده است. به عنوان بازیکن و مربی همیشه فوتبال را دوست داشتم اما این طور نیتس که به خاطرش دیوانه شوم. آرامش دارم. عجیب است چرا که پیش از بازی واقعا استرس می گیرم. دو، سه ساعت قبل از بازی حس خوبی ندارم. قلبم تند می زند و افکار بد به سراغم می آید:” اگر گل بزنند، چه کار کنیم؟” و بعد از ان وقتی تنها هستم، سعی می کنم که چرت بزنم اما موفق نشوم. بعد از آن بلافاصله داور سوت می زند و آرامش دارد. ما در نهایت بازی را شروع می کنیم و بعد از آن ترسی ندارم. ترس مربوط به قبل از شروع بازی است. عجیب است اما با آغاز بازی ، ضربان قلبم از 120 به 90 می رسد. فرقی ندارد که بازی خوب پیش برود یا بد. خودم را کنترل می کنم. همه چیز تا کنفرانس مطبوعاتی تحت کنترل است و به همین خاطر عقده ندارم.”

پدرش:” او خیلی آرام و ساکت بود و هرگز استرس نمی گرفت و اعتراض نمی کرد. خانواده ای که داشتم، به من کمک کردند که استرس خود را کنترل کنم. پدرم یک کشاورز بود. مادرم، پدربزرگم، مادربزرگم، خواهرم و او در کنار هم زندگی می کردیم. شش نفر بودیم و اصلا پول نداشتیم. برای من پول مهم نبود چرا که بدون آن بزرگ شدم. هرگز نشنیدم که پدرم در مورد آن صحبت کند. هرگز با مادرم در این باره صحبت نمی کرد و هرگز نشنیدم که مادرم به پدربزرگ یا مادربزرگم بی احترامی کند. جو خوبی در خانواده ام وجود داشت اما مشکلاتی وجود داشت چون پول نداشتیم. پدرم در یک مزرعه اجاره ای کار می کرد و خیلی خوب کار می کرد و هرگز اعتراضی نداشت. او می گفت که مالک آن مزرعه به او فرصت کار کردن را داده است. برای من به عنوان کودکی هفت ساله عادلانه نبود که صاحب مزرعه، نیمی از درامد را تصاحب کند. پدرم در کل سال کار می کرد و صاحب مزرعه نصف پول را برمی داشت اما پدرم خوشحال بود و به مالک احترام می گذاشت. آن دوران در زندگی ام خیلی زیبا بود تا این که در سن 15 سالگی از رم خارج شدم. حالا زیاد به روستای کوچکمان نمی روم اما وقتی که به آن جا می روم، حس خیلی خاصی دارم و این سخت است. واقعا جای بدی است. در زمستان همه چیز سرد و ابری است و در تابستان نیز گرم، مرطوب و مملو از حشرات است. آن جا واقعا بد است اما از نظر من بهترین است. هنوز دوستانی در آن جا دارم. ”

جو کاری در رئال مادرید:” مدیر باشگاه ما 77 ساله است. او نمی خواهد که همیشه تغییر انجام شود اما باشگاه به درستی اداره می شود. بلنیگام، وینیسیوس، رودریگو و والورده در سنین کم به تیم آمده اند و حالا اندریک می آید. همه آنها خیلی خوب هستند.”

سبک بازی تیم:” این که تیم فقط یک مشخصه داشته باشد، یک محدودیت است. یادم است که مقابل شاختار در چمپیونزلیگ بازی داشتیم که تیم بسیار خوبی است. روبرتو ده زربی سرمربی این تیم است. او روی دفاع کناری هایش حساب می کرد و در پست های مختلفی حضور داشت اما به بازیکنانم گفتم که هدف حریف این است که ما روی آنها پرس ایجاد کنیم. از بازیکنان خواستم که پرس نکنند تا حریف منتظر اشتباه شوند. ما پرس نکردیم و با نتیجه پنج بر صفر پیروز شدیم. همان طور که متوجه شدید، من به دنبال سبک مشخصی نیستم.  سبک مشخص آنچلوتی در کار نیست. سبک من شناخته شده نیست چون من تغییر نمی کنم. سبک را بر اساس مشخصه های حریف مشخص می کنیم. در مقابل منچسترسیتی بسته و دفاعی بازی کردیم. کلا یکی دو بار در این فصل با این سبک بازی کردیم. ما هجومی هستیم و با این سبک بازی نمی کنیم اما برای بردن باید این گونه رقابت کنیم. امسال، کریم بنزما را از دست دادیم اما بلینگام از راه رسید. دو مهاجم فوق العاده یعنی رودریگو و وینیسیوس را داریم که در جناحین بازی می کنند. به همین خاطر وینیسیوس و رودریگو بالا بازی کردند و بلینگام عقب تر بازی کرد. ”

تغییر پست بلینگام:” در ابتدا با سیستم 2-1-3-4 خیلی خوب بازی کردیم. بلینگام گلهای زیادی زد اما در یک بازی، اتلتیکو روی سانترها سه گل زد و در سمت راست پوشش خوبی نداشتیم. به همین خاطر بلینگام قرار شد در کارهای دفاعی نیز نقش داشته باشد. وینیسیوس نمی خواست که وسط بازی کند و او را مجبور کردیم که در این پست بازی کند. در این پست بهترین عملکردش را ندارد و باید به او آزادی بدهیم. در مرکز زمین زمان زیادی به او دادیم. با تیم کنار هم کار می کنیم. از نظر هجومی به او اطلاعاتی دادم اما نه زیاد. چه می توانم به او بگویم؟ وینیسیوس همیشه در حرکات تک به تک فوق العاده است اما به او کمک کردم تا درون زمین موثرتر باشد. او سریع و واقعا با استعداد است اما اگر در جناحین بازی کند، باید دو بازیکن را بگذارد تا شوت بزند. اما وقتی در وسط زمین است، با یک حرکت می تواند گل بزند.”

تاریخچه رئال مادرید:” آنها هرگز موفقیت ها را فراموش نمی کنند. هر جا در باشگاه می روی، دی استفانو را می بینی. در زمین تمرین تصاویر و نمادهای دی استفانو همه جا وجود دارند. می گویند که در برنابئو، خدایی وجود دارد که پیراهن سفید را می پوشد و شاید این درست باشد. فکر می کنم که خداوند، اشتباهات را تنبیه می کند. اگر اشتباه کنی، خداوند سفیدپوش تو را تنبیه می کند.”

دورتموند:” تیم خوبی هستند. خیلی سخت تلاش می کنند. آسان نخواهد بود اما بازیکنانم هم سخت کار می کنند. متواضع هستند. تواضع بخشی کلیدی د از این ترکیب است. این فصل لیگ را بردیم چرا که منیت در این جا وجود ندارد. وینیسیوس، بلینگام و رودریگو هیچ کدامشان منیت ندارند در حالی که بازیکنان بزرگی دارند. کارواخال، کروس، ناچو، مودریچ. نمی دانم در َآینده چه می شود اما هیچ حسادتی بین بازیکنان جوان ما وجود ندارد. تواضع مهم است.