مرجع خبری رئال مادرید : با تغییرات بنیادینی که ژابی آلونسو در رئال مادرید ایجاد کرده، چهره‌ای کاملاً تازه از این تیم در رقابت‌های اخیر، به‌ویژه در جام باشگاه‌های جهان در آمریکا، به نمایش گذاشته شده است. فصل گذشته، رئال در مرحله یک‌چهارم نهایی لیگ قهرمانان مقابل آرسنال با اختلافی فاحش از نظر دوندگی (۲۱.۲ کیلومتر کمتر) شکست خورد؛ آماری که انتقادات فراوانی به بازیکنان و حتی کارلو آنچلوتی وارد کرد. اما با حضور ژابی، این رویکرد منفعلانه جای خود را به پویایی و تعهد کامل داده است.
در دیدار برابر دورتموند، آمار فیفا نشان داد که بازیکنان رئال ۲۳۷ بار اقدام به فشار دفاعی کردند؛ آماری چشمگیر که در بازی مقابل یوونتوس نیز تکرار شد (۲۳۴ بار). گرچه در نیمه دوم‌ها افت فیزیکی مشهود است، اما تیم با انرژی بالا بازی‌ها را آغاز می‌کند و در فاز دفاعی نیز عملکردی هماهنگ و تهاجمی دارد؛ سبکی که ژابی در کنار خط از آن استقبال می‌کند.
یکی از نمونه‌های بارز این تحول، آردا گولر است که تنها در نیمه اول مقابل دورتموند چهار توپ‌ربایی و ۴۸ فشار دفاعی ثبت کرد؛ آماری که حتی از گونزالو (۴۲) نیز پیشی گرفت. در این تیم جدید، وظیفه دفاعی تنها مختص مدافعان یا هافبک‌ها نیست.
از منظر دوندگی کلی نیز تحول آشکاری دیده می‌شود. در حالی‌که رئال در فصل گذشته لیگ قهرمانان تنها ۲۰۸.۷ کیلومتر در برابر ۲۲۵.۴ کیلومتر PSG دوندگی داشت، حالا در جام جهانی باشگاه‌ها اختلاف با پاریسی‌ها تنها ۹ کیلومتر است (۵۶۰.۸ در برابر ۵۵۱). حتی اختلاف رئال با چلسی تنها ۲.۷ کیلومتر است، درحالی‌که اختلاف دوندگی با فلامینگو بیش از ۳۴ کیلومتر است.
کلید این تحول در تمرینات پنهان است. یکی از اعضای تیم گفته: «شدت تمرینات باورنکردنی است». ژابی شخصاً تمرینات را هدایت می‌کند، مستقیماً از امباپه و آسنسو انتقاد می‌کند و به‌دنبال بالاترین کیفیت در هر حرکت است. برخلاف آنچلوتی که بیشتر ناظر بود و وظایف را به داویده محول می‌کرد، ژابی با برنامه‌ریزی دقیق و وسواس فراوان، تمرینات را شخصاً طراحی و اجرا می‌کند. حتی در زمان‌های استراحت اجباری مسابقات نیز با دخالت‌های دقیق تاکتیکی، روند بازی را به نفع تیمش تغییر می‌دهد.
اولین بار که سال 2014 بازی رئال تیم انجلوتی رو دیدم یه تفاوت خیلی واضح با تیم مورینیو داشت اینکه تیم انجلوتی با هافبک های کنترل کننده آرام و تو عرض بازی می کردن ولی مورینیو تیمش مستقیم و سرعتی بازی می کرد وقتی بازی شونو دیدم گفتم چقد بی روح و کسل کننده میشه بازی تو عرض و کنترل کننده هافبک ها ولی آخرش بهترین بازی ها و نتیجه ها رو باهاش گرفتیم هرچند فصل آخر جالب نبود به چندین دلیل ، و چقد زود گذشت اونهمه سال انگار نهایتش سه سال قبل بوده
پنالتی فلومیننزه رد شد و داور اعلام کرد که دستش تو حالت عادی بوده ولی کس گیج سلونا فن معتقده هند شوامنی پنالتی بود
کاری به پنالتی ندارم که بود یا نه اما اگر برعکس بود برای ی تیم اروپایی رخ میداد داور احتمالا پنالتی میگرفت
برای افزایش بیننده بله
اقا رومانو هیروی گوی کارراس رو زد
به‌به