مرجع خبری رئال مادرید : مارکا در گزارشی نوشت: ژابی آلونسو وقتی از او پرسیدند اگر به عقب بازگردد، آیا دوباره جود بلینگام را در ترکیب اصلی دربی متروپولیتانو قرار می‌دهد، پاسخ داد: «هر پاسخی بدهم تأثیری نخواهد داشت.» در آن مسابقه، سرمربی باسکی به ایمان تکیه کرد؛ به انگلیسی اعتماد کرد، هرچند هنوز از مصدومیت بازنگشته بود و ریتم لازم را نداشت، اما نتیجه روشن شد: بلینگام بی‌رمق بود و رئال مادرید برابر اتلتیکو فروپاشید.
ضربه سنگینی بود، اما آلونسو از اشتباهاتش شانه خالی نکرد. او آرامش را برگزید و در دو بازی بعدی، بلینگام را نیمکت‌نشین کرد. این‌بار رویکرد تغییر کرده بود: زمان احتیاط رسیده بود. آلونسو پیش از وقفه ملی توضیح داد: «با دو هفته تمرین بیشتر، روزبه‌روز بهتر می‌شود و در مرحله حساس اکتبر بازیکنی کلیدی خواهد بود. به‌خاطر از دست رفتن بخش بزرگی از پیش‌فصل، حالا این زمان را داریم.» بلینگام نیز به اردوی تیم ملی نرفت، پس از آن‌که با توخل توافق شد: «او می‌خواست بیاید اما هنوز ریتم لازم را ندارد.»
دو هفته آینده برای بازگشت بلینگام به فرم تیم حیاتی است. وقتی دو فصل پیش به رئال مادرید پیوست، طوفانی به پا کرد: ۲۳ گل، ۱۳ پاس گل و حضوری سرشار از اعتماد و برتری. او هافبکی بود که بدون لمس‌های مداوم هم می‌توانست جریان بازی را تغییر دهد؛ با چند قدم انفجاری، یک پاسکاری یا نفوذ از عقب، نتیجه مسابقه را دگرگون می‌کرد.
اما صفحه بازی تغییر کرد. تونی کروس رفت، امباپه آمد و تعادل به‌کلی عوض شد. فصل گذشته، با درد شانه و اجبار به بازی در عمقی دورتر از منطقه تأثیرگذاری‌اش، بخشی از جوهره‌اش کمرنگ شد. با وجود این، ۱۵ گل و ۱۳ پاس گل ثبت کرد؛ آماری قابل‌تحسین اما بدون برق سال نخست. در پایان فصل، تنها سایه‌ای خسته از او باقی مانده بود؛ نه به دلیل کمبود استعداد، بلکه به‌خاطر جایگاه نادرست. او نه یک هافبک تدافعی محض است و نه یک بازی‌ساز کلاسیک؛ بلینگام در فضایی می‌درخشد که بتواند از عقب به محوطه حمله کند.
از همین رو، پس از جام جهانی باشگاه‌ها تصمیمی جسورانه گرفت: جراحی برای پایان دادن به مشکلات شانه، هرچند به معنای سه ماه دوری بود. او زودتر از موعد بازگشت؛ برابر المپیک مارسی در فهرست قرار گرفت و چهار روز بعد نخستین دقایقش را مقابل اسپانیول بازی کرد. بازگشتی امیدوارکننده، تا این‌که دربی دوباره تردیدها را زنده کرد. ۷۰ دقیقه در زمین بود و یکی از ناامیدکننده‌ترین چهره‌های رئال مادرید دوران ژابی لقب گرفت.
بلینگام نگران است که جایگاه «غیرقابل‌لمس» خود را از دست بدهد، اما در کادر فنی هیچ‌کس در اهمیت او تردید ندارد. آلونسو می‌گوید: «بعد از مصدومیت، قدم‌به‌قدم بهتر می‌شود و انگیزه بازی دارد. او بازیکنی اساسی است؛ به‌خاطر کیفیت، دوندگی و توانایی تأثیرگذاری‌اش. تنها مسئله زمان است تا دوباره به بهترین سطحش برسد.»
اکنون وظیفه سرمربی روشن است: بازگرداندن بلینگام به ترکیب، بدون آن‌که تعادل تیمی خدشه‌دار شود. با خط حمله‌ای در اوج، نقشه این است که او در میانه میدان جا بیفتد؛ نقشی دقیق در آغازسازی توپ داشته باشد و آزادی حرکت برای نفوذ از عقب و غافلگیر کردن حریف.
چالش اصلی، تنظیم مرزهاست تا همه چیز طبیعی جریان یابد؛ بدون هم‌پوشانی، بدون اجبار تاکتیکی. زیرا اگر رئال مادرید بتواند با ریتم بلینگام هماهنگ شود ــ و او نیز با ریتم تیم ــ آنگاه دوباره همان چیزی خواهد شد که همیشه بود: قطعه‌ای منحصربه‌فرد، که هرجا قرار گیرد هماهنگ می‌شود، به شرطی که به هارمونی خود دست یابد.
بلینگام نشون دادازقبل بهترمیشه وماست بایدتعوییش باشه
جود تو چند تا صحنه رو زمین نشست تا نفس بگیره.
مشخصه فعلا از نظر هوازی هم واسه اون میزان دویدن آماده نیست و طول میکشه تا راه بیفته.
ولی معلومه قراره دوباره بترکونه.
نمی دونم چرا ژابی تو بازی با اتلتیکو فیکسش کرد با این وضع آمادگی بدنی. هنوز واسم سوال هست.
ما منتظر جود ۲۰۲۳ ایم
رو همون تکل جواد بود که به گل رسیدیم یکی دو موقعیت دیگم خودشو به توپ رسوند که دروازبان گرفت
بدبخت عمل سنگبنی کرده چند ماهه از فضای مسابقه بدور بوده مطمئنم میاد به اوج درست میشع کم کم
صدرصد