مرجع خبری رئال مادرید : مارکا در گزارشی نوشت: برای فرد نکته‌سنج، چند کلمه کافی است؛ و در مورد جود بلینگام، حتی یک حرکت هم نشان می‌دهد که او بازیکنی نیست که به حداقل‌ها راضی شود. ژابی آلونسو پیش از دیدار برابر ژیرونا: این موضوع را به‌سادگی توضیح داد: «می‌آید و می‌پرسد چه کاری می‌توانیم بهتر انجام دهیم؛ من این نوع بازیکنان را دوست دارم.» همین جمله دقیقاً نقطه‌ای را ترسیم می‌کند که از آن، هافبک انگلیسی به دنبال بهترین نسخه از خود است.
در مورد او، کنجکاوی به‌اندازه استعداد وزن دارد. بلینگام برای آنکه بتواند به شکلی معنادار در بازی تأثیر بگذارد و تمام ظرفیت خود را بروز دهد، نیاز دارد آنچه در اطرافش رخ می‌دهد را درک کند. این طرز مواجهه با مسائل، یک جزئیات تزئینی نیست، بلکه روشی دیگر برای متمایزشدن در میان کهکشان ستاره‌های رئال مادرید است.
پس از پشت‌سر گذاشتن مصدومیت شانه، از وقفه مسابقات بهره برد تا در ماه اکتبر با قاطعیت برگردد؛ و بازگشت او اثری فوری داشت. تیم را برابر یوونتوس نجات داد، در لحظه‌های حساس مقابل بارسلونا ظاهر شد و برابر والنسیا گلزنی کرد. هفته‌هایی بود که حضور او در دیدارهایی که تنها برخی بازیکنان قادر به برداشتن آن «گام اضافی» هستند، به رئال مادرید روشنی می‌بخشید. سپس لغزش‌های آنفیلد و والکاس فرا رسید که روحیه رختکن را تضعیف کرد.
با این حال، او بار دیگر پس از وقفه‌ای دیگر همراه با تیم ملی انگلیس، با همان عزم همیشگی بازگشت. در دیدار برابر الچه، که رئال مادرید احساس می‌کرد بازی از دستش می‌لغزد، هم پاس گل داد و هم خود گلزنی کرد. تا زمانی که جود ظاهر شد. حتی در شب‌هایی که بازی فردی‌اش درخشان‌ترین نیست، هرگز از آن سماجت رقابتی که شور هواداران مادرید را شعله‌ور می‌کند، دست نمی‌کشد.
در آتن، برنامه متفاوت بود. یک کشیدگی عضلانی باعث شد احتیاط در دستور کار قرار گیرد و ژابی تصمیم گرفت از او محافظت کند. تیم در ریتم خود نبودن او را احساس کرد. بلینگام توانایی آن را دارد که در مناطق مختلف زمین مداخله کند، بدون آنکه دقتش را از دست بدهد. ژابی در این باره گفت: «او در نقش‌ها و ارتفاع‌های مختلف زمین جا می‌افتد»؛ جمله‌ای که به‌خوبی توضیح می‌دهد چرا از لحظه ورودش به مادرید چنین تأثیری گذاشته است. او می‌تواند نزدیک‌تر به دروازه بازی کند، محدوده فعالیتش را عقب‌تر بیاورد یا دقیقاً در همان جایی ظاهر شود که بازی نیاز به تهاجم و برندگی دارد.
رئال مادرید به بهترین نسخه او نیاز دارد؛ همان نسخه‌ای که با قاطعیت وارد محوطه جریمه می‌شود، هر فضای مفیدی را تشخیص می‌دهد و از عقب با غریزه‌ای وارد می‌شود که می‌تواند صحنه‌های پراکنده را به طلای خالص تبدیل کند. همچنین به بازیکنی نیاز دارد که در دقایق طولانی بازی فشار بیاورد، زمین زیادی را پوشش دهد و ریتم مسابقه را تفسیر کند بدون آنکه از جریان بازی جدا شود. تأثیر او فراتر از آمار است.
بلینگام هرگز نقش خود را بالاتر از دیگران قرار نمی‌دهد. همین آمادگی برای پرسیدن، گوش‌دادن و بهترشدن است که رابطه‌ای روان و مؤثر میان او و ژابی ایجاد کرده و حضورش را در رختکنی که پر از ستاره است، طبیعی و پذیرفته‌شده کرده است. او می‌داند هر جزئیات کوچکی می‌تواند جریان یک بازی را تغییر دهد؛ و در رئال مادریدی که دائماً میان تنظیمات تاکتیکی و فشار انتظارات زندگی می‌کند، این نیاز مداوم به «فهمیدن همه‌چیز» یک سرمایه ارزشمند به شمار می‌آید.
با این که بازیکن خوبیه و تو الکاسیکو اون حرکت بدن زد و اون پاس تمیز داد به امباپه ولی نمیدونم چرا