مرجع خبری رئال مادرید: مارکوس لوپز، کارشناس فوتبال اسپانیایی، و رامون آلوارز ده مون، خبرنگار اسپانیایی، در بررسی ساختار هجومی رئال مادرید به یکی از مهمترین چالشهای پیش روی مورینیو پرداختند؛ اینکه چگونه میتوان مجموعهای از ستارههای بزرگ هجومی را همزمان در ترکیب قرار داد، بدون آنکه تیم کنترل مرکز زمین و تعادل دفاعی خود را از دست بدهد.
در این بحث، نام جود بلینگام، آردا گولر، وینیسیوس جونیور، کیلیان امباپه و دیومانده بیش از همه مطرح شد و لوپز تأکید کرد که با اضافه شدن دیومانده، پیدا کردن جای مناسب برای تمام این بازیکنان به یکی از مسائل مهم کادر فنی رئال تبدیل خواهد شد و به احتمال زیاد آردا گولر نیمکت نشین خواهد شد.
لوپز: بلینگام وقتی آماده باشد، بازیکن ثابت رئال است
مارکوس لوپز ابتدا به جایگاه بلینگام پرداخت و تقریباً هیچ تردیدی درباره حضور این بازیکن در ترکیب اصلی نداشت. از نگاه او، اگر هافبک انگلیسی از نظر بدنی آماده باشد، مورینیو او را یکی از نفرات اصلی تیم خواهد دانست و این موضوع مستقیماً روی جایگاه آردا گولر تأثیر میگذارد.
لوپز گفت: «بلینگام قرار است بازیکنی غیرقابلبحث باشد. در همین مسابقه ۷۹ دقیقه بازی کرد؛ بازیکنی است که خیلی خوب خودش را به محوطه جریمه میرساند و مورینیو هم بعد از بازی گفت امیدواریم در مسابقه بعدی بلینگام بتواند ۹۰ دقیقه بازی کند.»
به همین دلیل، از نگاه لوپز نمیتوان آردا گولر را در شرایط عادی رقیب مستقیم بلینگام برای پست شماره ۱۰ در نظر گرفت.او ادامه داد: «وقتی بلینگام در دسترس نباشد، آردا میتواند در آن منطقه یک فاکتور مهم باشد، اما وقتی بلینگام حضور دارد، او یک ارزش متفاوت برای تیم ایجاد میکند.»
در چنین شرایطی، گولر باید نقش متفاوتی پیدا کند. لوپز معتقد است توانایی اصلی ستاره ترکیهای میتواند در تأمین توپ برای مهاجمان و ارسال پاس نهایی به بازیکنانی باشد که با حرکت بدون توپ به فضای پشت دفاع حمله میکنند.این کارشناس اسپانیایی توضیح داد: «نقش آردا گولر میتواند در کناره و با تمایل به داخل باشد. شما سه بازیکن یعنی وینیسیوس، امباپه و بلینگام دارید که به یک پاس خوب، یک پاس گل یا توپی نیاز دارند که آنها را در موقعیت برتری قرار دهد. آنها به بازیکنی احتیاج دارند که بتواند این پاس را به آنها برساند.»
اما مسئله از زمانی پیچیدهتر میشود که دیومانده نیز به ترکیب اصلی برسد.لوپز در این باره گفت: «مشکل زمانی به وجود میآید که دیومانده وارد ترکیب شود و چهار بازیکن هجومی رئال کنار هم قرار بگیرند. از آن لحظه باید برای آردا گولر جای جدیدی پیدا کرد. شاید او را به عنوان شماره شش یا هشت، چیزی شبیه نقش مودریچ، ببینیم؛ اما باید ببینیم مورینیو چگونه همه این قطعات را کنار هم قرار میدهد.»
مربع رئال در مرکز زمین؛ والورده، برناردو، بلینگام و آردا
لوپز سپس به ساختار تاکتیکی رئال در نخستین مسابقه پرداخت و توضیح داد که تیم در بسیاری از دقایق با یک مربع در مرکز زمین بازی میکرد.او گفت: «در خط میانی، رئال مادرید یک مربع تشکیل میداد. این مربع از والورده، برناردو، بلینگام و آردا تشکیل شده بود.»
هدف از این آرایش، ایجاد برتری عددی در مرکز زمین و فراهم کردن مسیرهای مختلف برای پیشروی توپ بود. لوپز همچنین نقش مدافعان را در شروع حملات مهم دانست و معتقد بود هویسن در این زمینه نسبت به گذشته عملکرد بهتری داشته است.لوپز درباره هویسن گفت: «مسئولیت اصلی در شروع بازی روی هویسن بود. احساس من این است که او نسبت به فصل گذشته یک قدم رو به جلو برداشته است. فصل قبل به نظرم در پایان دیگر آن مدافعی نبود که رئال برای ویژگیهایش او را خریده بود. بخشی از کیفیتهایش را از دست داده بود و فکر میکنم دلیلش کمبود اعتمادبهنفس بود. اما در این بازی دوباره احساس کردم فرمان بازی از عقب را در اختیار گرفته است.»
در واقع، رئال تلاش میکرد در شروع بازی با سه بازیکن توپ را از عقب خارج کند و سپس از برتری عددی در مرکز برای شکستن ساختار اسپانیول استفاده کند.لوپز توضیح داد: «رئال در شروع حمله سه بازیکن داشت و در مرکز زمین به دنبال برتری عددی بود. هدف این بود که فضاهای داخلی پیدا شود و چون حریف با دو مهاجم بازی میکرد، رئال با سه بازیکن از عقب بازی را آغاز میکرد تا یک نفر اضافه داشته باشد.»
لوپز: وینیسیوس بیش از حد تنها بود
یکی از نکات قابل توجه در تحلیل لوپز به جایگاه وینیسیوس مربوط میشد. او معتقد بود ستاره برزیلی در این مسابقه بیش از حد از جریان ترکیبی تیم فاصله داشت.لوپز گفت: «چیزی که توجه من را جلب کرد این بود که وینیسیوس خیلی کم با همتیمیهایش ترکیب میکرد. او را بیش از حد منزوی دیدم.»
با این حال، او احتمال داد این موضوع بخشی از برنامه تاکتیکی مورینیو بوده باشد، نه صرفاً نتیجه عملکرد ضعیف وینیسیوس یا همتیمیهایش.لوپز توضیح داد: «احتمالاً برنامه مسابقه همین بود. تصور میکنم ایده این بود که اسپانیول را به یک سمت زمین بکشند و بعد خیلی سریع جهت بازی را عوض کنند تا وینیسیوس در موقعیت برتری مقابل مدافع کناری حریف قرار بگیرد. آنجا دیگر یک وضعیت کاملاً روشن یکبهیک ایجاد میشد.»
اما از نگاه او، رئال نتوانست این برنامه را آنطور که باید اجرا کند.وی افزود: «این اتفاق در مسابقه زیاد رخ نداد، چون گردش توپ رئال کمی کند بود.»
امباپه فقط یک مهاجم داخل محوطه نبود
در سوی دیگر خط حمله، لوپز از تحرک کیلیان امباپه صحبت کرد و تأکید داشت که ستاره فرانسوی تنها به حضور نزدیک دروازه محدود نبود.او گفت: «امباپه را دیدم که از محوطه بیرون میآمد، به دنبال چرخیدن بود و وارد دوئلها میشد.»
از نکات مثبت دیگر، ارتباط او با بلینگام بود.لوپز گفت: «بین امباپه و بلینگام ارتباط دیدم؛ آنها دنبال یکدیگر میگشتند.»
او در توصیف کلی فوتبال مدنظر رئال نیز گفت: «آنچه در مجموع دیدیم، رئالی بود که مالکیت توپ داشت اما به سمت جلو بازی میکرد؛ تیمی که میخواهد عمودی و عمیق باشد. فکر میکنم این رئال حریف را میترساند.»
لوپز معتقد است قدرت ضدحمله رئال به اندازهای زیاد است که بسیاری از حریفان حتی برای تلاش جهت کنترل مسابقه با مالکیت توپ نیز مردد خواهند بود.او توضیح داد: «برای اینکه بخواهید رئال را با مالکیت توپ شکست دهید، باید خیلی شجاع باشید و این کار را خیلی خوب تمرین کرده باشید. چون تیمی که بخواهد با مالکیت به رئال ضربه بزند، احتمالاً با ضدحمله رئال روبهرو خواهد شد.»
شماره ۹ کلاسیک؛ سلاحی برای باز کردن دفاعهای بسته
بخش دیگری از گفتوگوی لوپز و رامون آلوارز ده مون درباره اهمیت داشتن یک مهاجم نوک کلاسیک نظیر کارلوس اسپی بود؛ بازیکنی که بتواند در مسابقاتی که حریف کاملاً عقب مینشیند، مدافعان مرکزی را درگیر کند.لوپز این گزینه را یک ابزار تاکتیکی مهم برای تیمهای بزرگ دانست و گفت: «داشتن یک شماره ۹ مرجع، مهاجمی که بتواند کنار امباپه بازی کند، گزینه جالبی است. این همان برنامهای است که هر تیم بزرگ باید در اختیار داشته باشد؛ همان مهاجم هدفی که همیشه به آن مهاجم تانک میگفتیم. وقتی حریف عقب مینشیند، او میتواند ضربه نهایی بزند و مدافعان مرکزی را درگیر خودش کند.»
از دید او، حضور چنین بازیکنی فقط قدرت هوایی یا حضور در محوطه را افزایش نمیدهد؛ بلکه کل آرایش دفاعی حریف را مجبور به تغییر میکند.لوپز توضیح داد: «وقتی دو مدافع مرکزی روی آن مهاجم متمرکز میشوند، بلافاصله در کانالهای دیگر فضا باز میشود. یکی از هافبکهای حریف هم مجبور است نزدیک شود و همین مسئله فضاهای جدیدی ایجاد میکند.»
به اعتقاد او، چنین تغییری بهخصوص در دقایق پایانی مسابقه اثرگذار است: «در دقیقه ۷۵ بازیکن حریف خسته است. مدافعان و هافبکهای دفاعی معمولاً بازیکنانی هستند که ۹۰ دقیقه در زمین میمانند و وقتی در آن مقطع ساختار بازی را تغییر میدهید، بعضی تیمها در تنظیم دوباره دفاعشان دچار مشکل میشوند.»
رامون: دیومانده فقط یک دریبلزن نیست
پس از آن، بحث به دیومانده رسید؛ بازیکنی که از نگاه رامون آلوارز ده مون ویژگیهایش تنها به قدرت فیزیکی و دریبل محدود نمیشود.رامون گفت: «ما کمکم داریم دیومانده را میشناسیم. از او انتظار داریم بیشتر در موقعیت یکبهیک دریبل بزند، چون از نظر آماری یکی از بازیکنان برجسته در این زمینه بوده است. اما چیزی که در کنار قدرت بدنیاش دیده میشود این است که بازیکنی بسیار ترکیبی است.»
رامون تفاوت جالبی نیز میان دیومانده و وینیسیوس مطرح کرد: «او از این جهت وینگری متفاوت با وینیسیوس است، چون تقریباً همیشه یکی از اولین گزینههایی که میبیند، ارسال یک پاس تند و مستقیم به مرکز است.»
لوپز نیز روی اهمیت همین پاسها تأکید کرد و گفت: «این هم در واقع نوعی ارسال به محوطه است. ما عادت کردهایم سانتر را فقط به صورت توپ منحنی تصور کنیم، اما وقتی از کناره توپ را طوری به مهاجم میدهید که بتواند در یک یا دو ضرب به سمت دروازه بزند، آن هم یک ارسال بسیار خطرناک است.»
او سپس دیومانده را «متخصص فرستادن توپ به داخل محوطه» توصیف کرد.
لوپز: با ورود دیومانده، شکل رئال تغییر میکند
از نگاه لوپز، اهمیت دیومانده فقط در توانایی فردی او خلاصه نمیشود، زیرا حضورش میتواند ساختار کامل رئال را تغییر دهد.او توضیح داد: «با دیومانده شکل رئال تغییر میکند. دو مهاجم جلو قرار میگیرند، بازیکنی پشت آنها حضور دارد و در مرکز یک هافبک باقی میماند. دیومانده زمین را خیلی باز میکند و عرض زیادی به تیم میدهد.»
البته این آرایش ریسکهای خودش را نیز دارد. لوپز اشاره کرد که وقتی بازیکنان بیشتری در فاز هجومی قرار میگیرند، هافبک باقیمانده در صورت از دست رفتن توپ مسئولیت سنگینی پیدا میکند.او گفت: «در این شکل، رئال ریسک میکند. کاماوینگا باید در صورت از دست رفتن توپ خیلی سریع برگردد و بقیه هم باید پرس خوبی انجام دهند.»
لوپز سپس تأکید کرد که دیومانده با توجه به شرایط انتقالش نمیتواند برای مدت طولانی تنها یک بازیکن آیندهدار محسوب شود.او گفت: «واضح است که دیومانده بازیکنی است که باید خیلی زود عملکرد نشان دهد. باید سنش را فراموش کنیم. وقتی با چنین مبلغی به یک باشگاه میرسید، باید وارد زمین شوید و مسائل را حل کنید.»
البته این کارشناس اسپانیایی هشدار داد که فشار بیش از حد نیز میتواند نتیجه معکوس داشته باشد: «نباید عجله کرد، چون فشار چیز بدی است. اما او باید هرچه زودتر احساس خوبی در تیم پیدا کند، چون در غیر این صورت این فشار روزبهروز بزرگتر خواهد شد.»
ترکیب نهایی؟ وینیسیوس، امباپه، بلینگام و دیومانده
لوپز سپس به یکی از مهمترین جملات این گفتوگو رسید و چهار بازیکنی را نام برد که از نگاه او منطق طبیعی ساختار هجومی آینده رئال را تشکیل میدهند.او گفت: «چیزی که مورینیو دوست دارد سرعت، عمق و انتقال است. در نهایت منطق این تیم دیومانده، امباپه، بلینگام و وینیسیوس است و رئال باید یاد بگیرد با این شرایط زندگی کند.»
چنین ترکیبی طبیعتاً جایگاه بازیکنانی مثل آردا گولر را با ابهام بیشتری مواجه میکند.لوپز افزود: «باید ببینیم آردا گولر چگونه در این ساختار جا میگیرد. چرخشهایی وجود خواهد داشت و احتمالاً او را در پستهای متفاوت خواهیم دید.»
از نگاه این کارشناس، دیومانده نیز به پستی آمده که رئال سالها در آن با تردیدهایی مواجه بوده و بنابراین شرایط مناسبی برای به دست آوردن جایگاه ثابت دارد.او گفت: «او به پستی آمده که هیچ بهانهای برای ثابت نشدن یا حداقل جنگیدن برای ثابت شدن در آن ندارد. رئال سالهاست در آن منطقه کمبود و تردید داشته است.»
نگرانی رامون: چهار ستاره هجومی، اما کنترل مرکز زمین چه میشود؟
رامون آلوارز ده مون اما بلافاصله روی طرف دیگر معادله دست گذاشت. او معتقد است قرار دادن دیومانده، وینیسیوس، امباپه و بلینگام در ترکیب میتواند قدرت هجومی رئال را به شکل چشمگیری افزایش دهد، اما سؤال اینجاست که چه کسی کنترل بازی را در مرکز زمین حفظ خواهد کرد.رامون گفت: «احساس من این بود که وقتی پاهای بازیکنان خسته شد، رئال در مرکز زمین شروع به از دست دادن کنترل کرد.»
او سپس با اشاره به ورود دیومانده توضیح داد: «اگر بازیکنی را که مقداری کنترل به شما میدهد بیرون بکشید و دیومانده را وارد کنید، او میتواند پاسخ فیزیکی و هجومی بدهد، اما آن کنترل را به شما نمیدهد. سؤال این است که رئال با چهار بازیکن در خط جلو، وقتی بازیکنان خسته شوند، چطور از بیش از حد باز شدن تیم جلوگیری خواهد کرد؟»
این پرسش شاید اصلیترین چالش تاکتیکی مورینیو در صورت استفاده همزمان از چهار ستاره هجومی باشد.
لوپز: چهار نفر حمله میکنند و ۴+۲ باید دفاع کنند؛ این یکی از مسائل اصلی رئال است
مارکوس لوپز نیز نگرانی رامون را تأیید کرد و برای توضیح آن به صحنه گل خورده رئال رجوع کرد.او ساختار تیم در آن صحنه را چنین توصیف کرد: «خط دفاع خیلی عقب رفته بود، دو هافبک هم آنجا بودند و حریف در موقعیت شوتزنی قرار گرفت. در آن صحنه چیزی که خیلی واضح دیده میشود این است: چهار مدافع به علاوه دو هافبک، و بقیه بازیکنان.»
از نگاه لوپز، مشکل اصلی زمانی به وجود میآید که تیم در انتقال دفاعی دو قسمت شود و بازیکنان هجومی نتوانند به موقع به بلوک دفاعی متصل شوند.او گفت: «شکسته شدن بلوک در موقعیتهای شدید دفاعی و زمانی که باید از محوطه دفاع کنید، مسئله مهمی است؛ چون گاهی بازیکنان باید ۶۰ متر برگردند.»
لوپز در نهایت مسئله را بسیار صریح خلاصه کرد: «آن ۴+۲ به اضافه دروازهبان که دفاع میکنند و آن چهار بازیکنی که حمله میکنند، به نظرم یکی از بزرگترین تکالیف حلنشده این تیم خواهد بود.»
دیوماندع تعادل ب ترکیب میاره . خط هافبک هم همه از صفر شروع میکنن والوردع بیلینگام شوا کاما گولر برناردو پیتارچ از اینا ۳ نفر اصلی میشن . از این ب بعد معلوم میشه . یادمه کروس خامس ایسکو کاسبمیرو مدریچ بودن اوایل فکر نمیکردم کروس بتونه تو هافبک فیکس کنه چون تو حجومی ایسکو و خامس بهتر بودن ولی دیدیم کروس کاسبمیرو مدریچ بهترین خط هافبک تاریخ باشگاه تشکیل میدادند . الان هم همینطوره گولر جود شوا والوردع کاما پیتارچ برناردو واقعا از لحاظ استعداد غنی هستن باید ببینیم کدوم بازیکنان کنار هم جواب میدن شوا از لحاظ دفاع بهترینه والوردع تو همه زمینه ها خوبه جود ی هافبک حجومی همه چیز تمامه . گولر کیفیت فوتبالش خیلی زیاده کاما محکم از لحاظ دفاعی تکنیکی و بازیسازه . خیلی کنجکاو هستم ببینم کی میتونه خودشو بازیکن فیکس کنه چون اگه هر کدوم بتونه قراره تا حداقل ۶.۷ سال بمونه تو خط هافبک تیم با توجه ب سن سالشون .. اینا بماند کوکوریا بنظرم خیلی خیلی میتونه رو تیم تاثیر بزاره چون تقریبا توپ دست ما هست مثل هافبک بازیسازی میکنه با وجود آرنولد کوکوریا عویسن تو دفاع خیلی خیلی بازیسازی تیم بهتر میشه
عجیبه انقدر چرندیات میگی ولی اسم بازیکنای رئالو نمیدونی
عویسن و والوردع نداریم
من بازی با اسپانیول ندیدم دیومانده خوب باز میکرد؟
کلا دیگه با تیم حال نمیکنم و واقعا دوست ندارم بازی ها ببینم
از تمدید وینسیوس گرفته تا نخریدن هافبک خوب و رودی تا اونطذف نخریدن اولیسه که همه میگفتن قطعا میاد رئال
تیم هم شده تیم منتخب آفریقا همه از دم سیاه پوست شورش در اومده، فکر کنم پنج تا بازیکن غیر سیاه توی تیم نباشه
بنجل های تیم هم به جز آلابا که رفت بقیه باقی موندن
مورینیو هم مال این حرفا نیست که تیم دوباره قوی کنه و تموم شده هست. به مربی های بزرگ مثل کلوپ و زیدان و … امید داشتیم که آخر سر اینو از فنرباغچه آوردن
کلا نه مربی بزرگی اومد و نه ورودی و خروجی های تیم هیچ کدوم خوب نبوده
اولیسع واسه ماست ۲ سال دگه میارنض
با رهبری دلقک برزیلی
عقب مانده بنظر بازیکن خوبی میاد
میمون رو به باغ وحش برگردانید….
ضمنا ترکیب معلومه که چرخشیه ولی امیدوارم از همه بازیکنای خوبی که گرفتیم استفاده بشه.
از کوکوریا و دمفریز خوشم اومد. این بچه دیومانده هم بدی نبوده. موقعیت گل دوم رو ساخت. اسپی هم که عالی
احساس می کنم مورینیو داره تیم رو به سمت فیزیکی تر بودن می بره.
ضمنا شوا و کاما باید برن. فده و گولر هم بدرد نیمکت می خورن.
فده فقط وقتی که بسته به نوع بازی، هافبک تخریبی لازم داریم بیاد کنار برناردو سیلوا
گولر هم متأسفانه با تمام خلاقیتش، اشکالش اینه که با توپ زیاد ور میره و سرعت حرکت تیم رو می گیره
داداش شوخی میکنید دیگه گولر از معدود بازیکنامونه که با توپ لاس نمی زنه اولین فرصتی که پیدا کنه پاس میدن
آقا من راجع به مورینیو نمیخوام عجول باشم.
همه تو این سایت می دونن که مربی مورد علاقه من یورگن کلوپ بود. ولی خب چه میشه کرد.
باید صبر کرد تا ببینیم چی میخواد و چجوری چیزی که میخواد رو اجرا می کنه. اما تنها چیز مثبتی که همین الان مشخصه و بهرحال تاثیر مورینیو بوده اینه که تیم جنگجوتر از فصل قبله
اما یه چیزی که همچنان منو اذیت می کنه و از ابتدای فصل قبل هم بوده، فقدان همکاری و حرکات ترکیبی و نقشه بازیه. دقیقا عین پارسال انگار توی تمرینات اصلا هیچگونه تاکتیک تیمی رو کار نمی کنن.
امیدوارم که مربوط به ناهماهنگی ابتدای فصل باشه و به زودی اثرات هماهنگی تیمی رو ببینیم