مرجع خبری رئال مادرید: واژه «اسطوره» برای توصیف جایگاهی که جوزپه برگومی (میلان، ۱۹۶۳) در تاریخ اینتر دارد، کافی نیست. در تاریخ باشگاه نراتزوری، او یکی از بزرگترین نمادهای هویت اینتر به شمار میرود. برگومی با ۷۵۵ بازی، پس از خاویر زانتی دومین بازیکن باسابقه تاریخ باشگاه است. این مدافع افسانهای در تمام دوران حرفهایاش فقط دو نشان را روی سینه داشت: نشان اینتر محبوبش که ۲۰ فصل برای آن بازی کرد و نشان تیم ملی ایتالیا که با آن در چهار جام جهانی حضور یافت و در جام جهانی ۱۹۸۲ اسپانیا قهرمان شد. او در گذشته پرچمدار اینتر بود و هنوز هم هست؛ این بار بهعنوان یکی از چهرههای برجسته تحلیل فوتبال در تلویزیون ایتالیا، جایی که اعتبارش بهعنوان کارشناس تقریباً بینقص است.
− درست است که گاهی هنگام تماشای فوتبال گریه میکنید؟
− در بعضی لحظات خاص برایم اتفاق افتاده است. فوتبال و ورزش بهطور کلی مرا تحت تأثیر قرار میدهند و گاهی این احساسات را بهشکل کاملاً خودجوش و شدید بروز میدهم. بعضی مسابقات به دلیل جنبه حماسیشان برایم بسیار احساسی هستند.مثلاً پیروزی ۴ بر ۳ اینتر مقابل بارسلونا در سال گذشته را به یاد میآورم که برای تلویزیون گزارشش میکردم. یا سالها قبل بازگشت لیورپول مقابل بوروسیا دورتموند که آن هم ۴ بر ۳ تمام شد و من نزدیک هواداران انگلیسی بودم. درست است، در آن لحظات چند قطره اشک هم از چشمانم جاری شد.
− شما مدافعی افسانهای بودید. در میان مدافعان فعلی کسی هست که واقعاً شما را هیجانزده کند؟
− مدافعان بسیار خوبی وجود دارند، اما بیش از همه پائو کوبارسی را برجسته میکنم. به نظرم پدیده است، بهخصوص با توجه به سنشسریع است، شخصیت دارد و در خواندن بازی فوقالعاده است. استعداد کاملی دارد و از دیدن بازیاش لذت میبرم. از نظر من بازیکنی ویژه است و در سطح بسیار بالایی قرار دارد.
− ده بار مقابل رئال مادرید بازی کردید و نخستین بار فقط ۱۷ سال داشتید…
− آن لحظه فراموشنشدنی است. مسابقه جام باشگاههای اروپا در سال ۱۹۸۱ بود. ما ۲ بر صفر با گلهای خوانیتو و سانتیانا شکست خوردیم و من در نیمه دوم، در حالی که هنوز نوجوان بودم، وارد زمین شدم.بازی کردن برای نخستین بار در ورزشگاهی به آن عظمت و با آن همه تاریخ، مثل برنابئو، تأثیر بسیار زیادی روی من گذاشت.دومین مسابقهای که بیش از همه به یاد دارم، سالها بعد بود که در مهآتزا، با من بهعنوان کاپیتان، رئال مادرید را ۳ بر ۱ شکست دادیم؛ تیمی که دوباره قهرمان اروپا شده بود. آن آخرین مسابقه من مقابل رئال مادرید بود.
− برنابئو واقعاً هیبت دارد؟
− بسیار زیاد. نه فقط برای بازیکن، بلکه حتی برای تماشاگر.اخیراً هم بهعنوان مربی تیم پیشکسوتان اینتر و هم بهعنوان مفسر به آنجا رفتهام و به نظرم فوقالعاده است. جدا از هاله و افسانهای که اطراف آن وجود دارد، بدون هیچ تردیدی زیباترین و تأثیرگذارترین ورزشگاه جهان است.کاری که در آنجا ساختهاند شگفتانگیز است و قدم گذاشتن در چنین مکان افسانهای، حس کاملاً منحصربهفردی دارد. خوشبختانه سهشنبه دوباره میتوانم این احساس را تجربه کنم.
− چه چیزی رئال مادرید را در لیگ قهرمانان ویژه میکند؟
− اینکه آنجا خانهاش است و دقیقاً همین احساس را نسبت به این رقابت دارد. هیچ تیمی در دنیا به اندازه مادرید در لیگ قهرمانان احساس راحتی نمیکند و هیچوقت تسلیم نمیشود.رئال مادرید با مسابقات افسانهای و بازگشتهای فراموشنشدنی، جایگاهی ساخته که قابل مقایسه با هیچ تیم دیگری نیست.تمام حریفان میدانند در آن ورزشگاه، هرچقدر هم برتریشان زیاد باشد، هرگز نمیتوانند احساس امنیت کامل کنند، چون روح رئال مادرید میتواند همهچیز را برگرداند؛ چیزی که بارها نشان دادهاند.
− با بزرگترین ستارههای فوتبال همبازی و روبهرو شدهاید. بهترینشان چه کسی بود؟
− شانس بسیار بزرگی داشتم که همتیمیهایی مثل لوتار ماتئوس یا آندریاس برمه، که متأسفانه از دنیا رفت، داشته باشم؛ بازیکنانی با شخصیت و کیفیتی خارقالعاده.همچنین مقابل بازیکنانی مثل گولیت و فان باستن بازی کردم که ستارههای واقعی و صاحب جایگاهی فوقالعاده بودند.اما اگر مجبور باشم کسی را برجسته کنم، دو اسم میگویم. مدتی با رونالدو نازاریو زندگی و بازی کردم و میتوانم بگویم واقعاً یک پدیده بود؛ تکنیک و قدرتی داشت که در هیچ بازیکن دیگری ندیدهام.با این حال، بالاتر از او دیهگو مارادونا بود که بهعنوان حریف مقابلش بازی کردم. چیزی داشت که هیچکس دیگری نداشت. او شماره یک بود.
− از دیدار دو غول فوتبال چه انتظاری دارید؟
− انتظار دارم اینتر شجاع باشد. اگر فقط برای دفاع کردن به زمین برویم، هیچ شانسی نخواهیم داشت.وقتی به برنابئو میروید، فکر کردن به سلطه کامل بر مسابقه تقریباً خیالپردازی است، اما هدف باید این باشد که شجاعت و نگرش لازم را داشته باشیم و تلاش کنیم کنترل خط میانی را به دست بگیریم؛ بخشی که رئال مادرید در آن چند غایب مهم دارد.کاملاً میدانیم چه حریفی روبهرویمان قرار خواهد گرفت، اما انتظار دارم اینتر تهاجمی و شجاع باشد و مقابل آنها بایستد.مورینیو در حال تغییر بعضی جنبههای بازی است و تیمی میسازد که در دفاع مستحکم و در حمله مصمم است، اما میتوان به آنها ضربه زد.
− یکی از دو تیم از شکست میآید و دیگری از یک کامبک…
− پیروزی مقابل ناپولی از نظر روحی خیلی به اینتر کمک میکند، اما فکر نمیکنم این نتایج تأثیر زیادی روی این بازی داشته باشند.هر مسابقه دنیای خودش را دارد و لیگ قهرمانان با مسابقات لیگ متفاوت است.
− رهبر رئال مادرید در زمین را چه کسی میدانید؟
− این تیم ستارههای جهانی مثل امباپه، وینیسیوس و بلینگام دارد، اما من عاشق والورده هستم.او یک هافبک کامل باکستوباکس است که دفاع میکند، حمله میکند، شوت خوبی دارد، بسیار باثبات است و هر وقت شرایط سخت میشود خودش را نشان میدهد.با توجه به نگاه من به فوتبال، والورده بازیکنی فوقالعاده است که بهخوبی نماینده رئال مدرید و مادریدیسموهاست.
− و امباپه؟
− نوع دیگری از بازیکن است، اما طبیعتاً او را هم بسیار دوست دارم. مهاجمی در سطحی فوقالعاده است.از او انتقاد میشود چون گاهی در کار تیمی و برای کمک به مجموعه، صددرصد فداکاری نمیکند، اما کیفیتش آنقدر خارقالعاده است که در بخش هجومی بیش از اندازه این مسئله را جبران میکند.اگر فقط ارزش و کیفیت فردی را در نظر بگیریم، فکر میکنم در حال حاضر او بیش از هر بازیکن دیگری شایسته توپ طلای بعدی است.
− مورینیو را بهخوبی میشناسید؛ مربیای که در سال ۲۰۱۰ با اینتر لیگ قهرمانان و سهگانه را فتح کرد. چه نظری درباره او دارید؟
− فوقالعاده.همانطور که گفتید، او را بهخوبی میشناسم و رابطه خوبی هم داریم. مربی خاصی است، چون جدا از هوش، توانایی تاکتیکی، اعتبار، انعطاف برای سازگار شدن با ماهیت دائماً در حال تغییر فوتبال و کاریزمایش، کسی است که بلد است با بازیکنان، محیط باشگاه و سکوها ارتباط و پیوند ایجاد کند.این مسئله برای عبور از لحظات دشوار، ایجاد فضای خوب و رشد یک تیم بسیار مهم است.
− اینتر در چهار سال اخیر دو بار به فینال لیگ قهرمانان رسیده است. چه چیزی برای قهرمانی کم دارد؟
− باید یک قدم دیگر بردارد.سالهاست میگویم که اینتر از نظر کیفیت حتی بهترین تیم ایتالیا هم نیست، اما شجاعترین تیم است و همین موضوع باعث شده جام ببریم.اینتر همیشه قدرت گروه، همبستگی، مقاومت در برابر مشکلات و شجاعت را در اولویت قرار میدهد. از این نظر شبیه رئال مادرید است.اما چیزی که به نظرم باید بالاخره تغییر کند این است که تیم به دفاع چهار نفره روی بیاورد تا در اروپا گزینههای بیشتری داشته باشد.خط سهنفره مدافعان میانی نتایج خوبی داده، اما برای اینکه یک بازیکن هجومی بیشتر داشته باشیم و بتوانیم از بازیکنان سریع و تعیینکننده در خط حمله بهتر استفاده کنیم، اینتر باید با همان سیستمی بازی کند که بیشتر تیمهای بزرگ استفاده میکنند.با این تغییر، تیم یک قدم به جلو برمیدارد.
حضرت امباپه حرکت تاریحی رونالدو را تکرار کرد =
حضرت امباپه 27 ساله در کنفرانس مطبوعاتی پیش از بازی برابر اینتر صحبت کرد و اتفاق جالب این نشست زمانی بود که کیلیان تا دو بار بطری انرژی زای گاتورید را از مقابل خود برداشت. حضرت حضور آن را در کنار خود درست ندانست و این اقدام او یادآور حرکت کریستیانو رونالدو با نوشابهها در یورو ۲۰۲۰ بود.
در پایان :
حضرت امباپه:
من کارهایی انجام میدهم که هیچکس نمیتواند
کصخلی یا بچه سال
هردو باهم
به نظر دلیل این که مورینیو به دیومانده 140 میلیونی بازی نمیده ناآمادگی نیست . شاید مورینیو هم ترجیح میده وینگر راستش بازیکن چپ پا باشه
حتی کند و کم سرعتی مثل گولر
البته اینم برام عجیب اگر مورینیو واقعا کاری به قیمت دیومانده نداره
چرا تو پست وینگر چپ دلقک نمیندازه رو نیمکت
با وجود ضرر هر ساله 26 میلیونی که میره رو دست باشگاه
ـ
ترکیب و سیستم مورد علاقه ام :
4231 __-_
کورتوا
کوناته . هاوسن . کوکوریا . آرنولد
والورده . بلینگام .
گولر _ پست ۱٠ هافبک
براهیم دیاز . دیومانده . حضرت امباپه
بلینگامو با فده دبل پیبوت گذاشتی؟خخخخ
بلینگام باید پست۱۰ بازی کنه و بیاری پست۸ بزاری کار اشتباهیه پست۱۰ جود سوپره
من نگاه کوتاه مدتی ندارم
با بلند مدت میسنجم:
پشت مهاجم نوک و ۹ باید هافبک های پاسور بازی کنند . مثل آردا گولر.
یک چیر مثل نقش اولیسه پشت امباپه تو جام جهانی که رکورد تاریخی پله رو شکست
تو حدفت گلزنی امباپس تا موفقیت رئال و آردا پشم کیر جود هم نیست و جود هم تو دفاع هم تو حمله به تیم کمک زیادی میکنه
هدفم گلزنی امباپه نیست. هدفم گلزنی مهاجم نوک تیم. که به رئال کمک بشه
بلینگام کیر گولر تو پاس آخر نیست و این برام مهم تره تا بازی فیزیکی
بازی فیزیکی بلینگام تو یک خط عقب ترم کارایی داره مثل زمانی که تو دورتموند و بوندسلیگا پست ۸ بازی میکرد
واسه چی به حرفای این تینیجر کسخل رضا کونی توجه می کنید؟
این کسخل وقتی اومد تو اینترنت 8 سالش بود الان نهایت شده باشه 11 سالش
دیگه کسی که میگه امباپه از رونالدو بزرگتره دلیلش اینه که سنش نمیرسه بازیهای رونالدو تو رئال رو ببینه
اصن موقعی که کریس تو رئال بازی میکرد این رضا کونی به دنیا نیومده بود
الانم طرفدار چوسه شده چون چوسه از بازیکن محبوبش امباپه حمایت کرده :)))))
خدایی به این کسخل ریپلای نزنید مدیر سایت هم بندازتش بیرون از شرش راحت بشیم
اگه خواستید ریپلای بزنید هم دقت کنید که دارید با یه کسخل 12 ساله حرف میزنید
اینتر بین تیم های ایتالیایی بهترین اسکواد داره و تو چند سال اخیر بین ایتالیایی ها بهترین نتیجه گرفته نباید دست کم گرفتش