مارکا: بهره بردن کارلوس اسپی از دقایقش به بهترین شکل ممکن

مرجع خبری رئال مادرید: کارلوس اسپی از تک‌تک ثانیه‌هایی که مورینیو در اختیارش می‌گذارد، نهایت استفاده را می‌برد. مهاجم جوان رئال مادرید در شروع این فصل فرصت چندانی برای بازی نداشته و تقریباً همیشه زمانی وارد زمین شده که تیم به‌شدت به گل نیاز داشته است.

از پنج مسابقه‌ای که اسپی در آن‌ها به میدان رفته، در سه بازی زمانی وارد شده که رئال جلو نبوده است. مقابل اسپانیول، در حالی که بازی مساوی بود، مورینیو ۱۰ دقیقه مانده به پایان او را به زمین فرستاد و اسپی با گل پیروزی پاسخ اعتماد مربی‌اش را داد. برابر بتیس هم در حالی که فقط هشت دقیقه باقی مانده بود و رئال عقب بود، وارد زمین شد و با یک ضربه قیچی‌برگردان تماشایی گل زد؛ هرچند گل به دلیل آفساید میلی‌متری مردود شد. مقابل الچه هم داستان تقریباً تکرار شد و فقط سه دقیقه زمان لازم داشت تا دوباره گل پیروزی رئال را به ثمر برساند.

دو حضور دیگر او شرایط متفاوتی داشت. برابر اینتر فقط یک دقیقه بازی کرد؛ تعویضی که تقریباً صرفاً برای تلف کردن زمان انجام شد. مقابل رئال سوسیداد هم چهار دقیقه فرصت داشت، آن هم زمانی که رئال با نتیجه راحت ۴-۱ جلو بود.

در مجموع، اسپی فقط ۲۶ دقیقه بازی کرده، اما همین مدت کوتاه را به طلا تبدیل کرده است. آمارش گویای همه‌چیز است: دو گل، یک گل مردود به دلیل آفساید، چهار شوت و دقت پاس ۸۰ درصدی.

طبیعی است که با این حجم کم از حضور در زمین، مشارکتش در جریان بازی محدود باشد، اما هر زمان ظاهر می‌شود معمولاً نزدیک محوطه جریمه است و یک هدف کاملاً روشن دارد: تمام کردن حمله.

البته تأثیر اسپی فقط در آمار خلاصه نمی‌شود. هر بار وارد زمین می‌شود، حضورش برای مدافعان حریف دردسر ایجاد می‌کند. قدرت بدنی، توانایی درگیر کردن مدافعان مرکزی و مهم‌تر از همه، غریزه‌اش برای تشخیص محل فرود توپ باعث شده به گزینه‌ای بسیار ارزشمند برای مورینیو در لحظاتی تبدیل شود که بازی گره می‌خورد.

مورینیو او را به‌عنوان یکی از راه‌حل‌های تیم در شرایط اضطراری شناسایی کرده، اما همزمان می‌داند عملکرد اسپی کم‌کم مطالبه دقایق بیشتری را ایجاد می‌کند.

مشکل اسپی اما کاملاً مشخص است و نامش کیلیان امباپه است؛ یکی از بهترین مهاجمان جهان و بازیکنی که خود مورینیو درباره‌اش گفته: «عادی نیست.»

اسپی هم به‌خوبی نقش خودش را می‌داند. در سکوت کار می‌کند، از این ماجراجویی غیرمنتظره در رئال مادرید لذت می‌برد و امیدوار است گل‌ها به‌تدریج در را برای دقایق بیشتر باز کنند.

او می‌داند تا وقتی امباپه جلوتر از او قرار دارد، رسیدن به ترکیب اصلی تقریباً مأموریتی غیرممکن است، اما هدفش این است که به بازیکنی مهم تبدیل شود و شب‌های بزرگ را با پیراهن سفید تجربه کند.

فعلاً همین ۲۶ دقیقه کافی بوده تا نشان دهد گلزنی را در خونش دارد. و اگر همین میزان از اثربخشی را حفظ کند، چه کسی می‌داند؛ شاید روزی او هم مثل خوسلو از قهرمانان برنابئو شود، مهاجمی که ابتدا به‌عنوان راه‌حلی فرعی آمد و در نهایت با دو گل فراموش‌نشدنی مقابل بایرن، به قهرمان یکی از شب‌های بزرگ لیگ قهرمانان تبدیل شد.