امباپه:«کریستیانو قبلا اسطوره بود، حالا دوستم است!»

مرجع خبری رئال مادرید: امباپه در ادامه روند عجیب مصاحبه هایش برای تبلیغات توپ طلا این بار با اتلتیک مصاحبه کرد.

بعد از عبور از موانع امنیتی، زمین‌های بی‌نقص تمرینی و محوطه‌های مرتب، ورودی کمپ تمرینی رئال مادرید با تصاویر جام‌های اروپایی بی‌رقیب این باشگاه خودنمایی می‌کند؛ ۱۵ قهرمانی در جام باشگاه‌های اروپا و لیگ قهرمانان، از پاریس ۱۹۵۶ تا لندن ۲۰۲۴.

در اتاق مصاحبه هم همه‌چیز یادآوری می‌کند که این یک باشگاه معمولی نیست. یک دیوار با تصویری عظیم از سانتیاگو برنابئوی بازسازی‌شده پوشیده شده و دیوار دیگر مجموعه‌ای از لحظات تاریخی باشگاه و جام‌هایی را نشان می‌دهد که به آسمان بلند شده‌اند.

بعد در باز می‌شود و کیلیان امباپه وارد می‌شود؛ تی‌شرت مشکی، شلوار پلیسه خاکستری که روی کفش‌هایش افتاده، یک لبخند و یک دست دادن.می‌گوید: «از آشنایی با شما خوشحالم. پرواز خوبی داشتید؟»

او زیر «دیوار افتخارات» می‌نشیند و به تصاویر اطرافش نگاه می‌کند. کریستیانو رونالدو پنج انگشتش را بالا گرفته تا پنج قهرمانی‌اش در لیگ قهرمانان را نشان دهد. تصویری از قیچی‌برگردان هوگو سانچس دیده می‌شود، مشت گره‌کرده په‌په، سر خوردن معروف ژوزه مورینیو روی زانو و ده‌ها لحظه دیگر. امباپه به تصاویر نگاه می‌کند و می‌گوید: «تاریخ. تاریخ مشهور.»

گفت‌وگو از همین‌جا آغاز می‌شود؛ درباره تاریخ‌سازی خودش، شهرت، گل‌ها، دو کفش طلای متوالی در جام جهانی و اینکه چه حسی دارد که در ۲۷ سالگی، به بهترین گلزن تاریخ بزرگ‌ترین رقابت ورزشی جهان تبدیل شده است.قرار است درباره دلیل پایان همکاری تقریباً ۲۰ ساله‌اش با نایکی صحبت کند، از شانسش برای کسب توپ طلا در ماه آینده بگوید و توضیح دهد چرا قصد ندارد از صحبت کردن درباره چیزهایی که آن‌ها را درست یا نادرست می‌داند دست بکشد.امباپه همچنین ما را به مسیری موازی در زندگی‌اش می‌برد؛ مسیری که در آن تأیید می‌کند دوران حرفه‌ای‌اش در سال ۲۰۱۷، زمانی که ۱۸ سال داشت، می‌توانست با انتقال به لیورپول کاملاً متفاوت شود.

آیا انتقال نزدیک بود؟ آن‌قدر نزدیک که مادرش، فائزه العماری که همزمان مدیر برنامه‌های او هم بود، بیش از یک بار برای بررسی شرایط به مرسی‌ساید سفر کرد و حتی به پسرش توصیه کرد راهی آنفیلد شود.امباپه می‌گوید: «او عاشق آنجا شده بود.»

حتی درباره مهمانان ایده‌آلش برای یک مهمانی خیالی پنج‌نفره، اینکه چرا خودش آشپزی نخواهد کرد، موسیقی‌هایی که گوش می‌دهد و لحظاتی خارج از فوتبال هم صحبت می‌شود؛ لحظاتی که آرزو می‌کند کمی «شبح» باشد و از نگاه دائمی مردم فرار کند. اما پیش از همه این‌ها، شاید بتوان از نحوه صحبت کردن روان او به انگلیسی، چیز بیشتری درباره شخصیت امباپه فهمید.او توضیح می‌دهد: «همیشه دوست داشتم زبان‌های مختلف یاد بگیرم. یاد گرفتن یک فرهنگ جدید سرگرم‌کننده است. می‌توانی با هر کسی در دنیا صحبت کنی و مستقل باشی. لازم نیست به مترجم وابسته باشی.»

امباپه حالا اسپانیایی را هم در سطح بسیار خوبی صحبت می‌کند و مقداری پرتغالی و ایتالیایی هم یاد گرفته است. با این حال، علاقه جدی او به زبان‌ها از دوران مدرسه شروع نشد. این اتفاق بعدتر افتاد؛ زمانی که فهمید اگر واقعاً می‌خواهد جهان را فتح کند، دانستن زبان‌های مختلف چه مزایایی دارد.می‌گوید: «بعد از مدرسه اصلاً زبان دیگری صحبت نمی‌کردم. ۱۷ یا ۱۸ سالم بود. از اشتباه کردن نمی‌ترسم.»

وقتی در حومه شمالی پاریس بزرگ می‌شد، از همان کودکی مشخص بود که فوتبال مسیر زندگی‌اش را تعیین خواهد کرد. شاید تصاویر اتاق خواب امباپه نوجوان را دیده باشید؛ اتاقی که دیوارهایش با پوسترهای کریستیانو رونالدو پوشیده شده بود.آیا در لیگ برتر انگلیس تیم محبوبی داشت؟پاسخش ساده است: «همه‌چیز برای من کریستیانو بود، زمانی که در منچستریونایتد بازی می‌کرد. او قبلا اسطوره من بود و حالا دوستم است.»

با این حال، اولین قهرمان واقعی‌اش زین‌الدین زیدان بود و عشق اصلی‌اش همیشه رئال مادرید.امباپه کوچک می‌خواست شبیه قهرمانش باشد؛ مثل او بازی کند، چرخش معروف زیدان را انجام دهد و حتی ظاهرش شبیه او باشد.

واقعاً درست است که در ۱۰ سالگی وارد آرایشگاه شد و از آرایشگر خواست مدل موی «زیدان» را برایش بزند؛ یعنی مو در دو طرف سر و وسط کاملاً خالی؟ آیا متوجه نبود که ستاره بزرگ فوتبال فرانسه در واقع داشت موهایش را از دست می‌داد؟سؤال با کمی احتیاط مطرح می‌شود، اما امباپه کاملاً راحت به خودش می‌خندد.«۱۰ سالگی؟ خواهش می‌کنم! کوچک‌تر بودم! ولی بله، واقعیت دارد. وقتی بچه‌ای، زیاد فکر نمی‌کنی. فقط می‌خواهی شبیه قهرمان‌هایت باشی. در ذهن من چیز عجیبی نبود. می‌خواستم مثل او باشم، اما حقیقت را نمی‌دانستم. فقط یک بچه کوچک بودم که می‌خواست شبیه قهرمانش شود.»

حالا همان زیدان سرمربی تیم ملی فرانسه است؛ تیمی که پیش از جام جهانی تابستان یکی از مدعیان اصلی قهرمانی به حساب می‌آمد، اما در نیمه‌نهایی مقابل اسپانیا متوقف شد.امباپه با نگاهی به ۹ سال حضورش زیر نظر دیدیه دشان می‌گوید: «سه جام جهانی داشتیم؛ دو فینال و یک نیمه‌نهایی. همه‌چیز به جزئیات مربوط می‌شود. و ما برای تمام جزئیات لازم در این جام جهانی آماده نبودیم. باید در همان لحظه آماده باشی. اگر نباشی، یک نفر دیگر جای تو را می‌گیرد.»

آیا فینال را تماشا کرد؟«بله. من کسی هستم که خیلی سریع می‌توانم شرایط خودم را بپذیرم. وقتی می‌برم، سراغ چالش بعدی می‌روم. وقتی هم می‌بازم، باید بپذیرم. چون می‌توانم خیلی سریع تحلیل کنم چه اتفاقی افتاد و چرا. بنابراین فینال را با دوستانم و دوست‌دخترم تماشا کردم و مشکلی نبود.»

خیلی دردناک نبود؟«بخشی از زندگی است. باید بپذیری که در هر رقابتی فقط یک تیم جام را می‌برد. باید به آن‌ها تبریک بگویی و برای جام بعدی بجنگی.»

بازیکنی که حالا روبه‌رو نشسته، در ۲۲ بازی جام جهانی ۲۲ گل زده است. او در ۱۹ سالگی و در جام جهانی ۲۰۱۸ روسیه، بعد از پله نخستین نوجوانی شد که در فینال جام جهانی گل می‌زند.

در جام جهانی تابستان امسال هم ۱۰ گل به ثمر رساند و وقتی با حال‌وهوایی تقریباً کریستیانو رونالدویی می‌گوید «گل‌های فوق‌العاده‌ای بودند»، واقعاً نمی‌توان او را به اغراق متهم کرد؛ چون بسیاری از آن‌ها واقعاً تماشایی بودند.