مرجع خبری رئال مادرید: توماس رونکرو سردبیر اس نوشت: رئال مادرید این روزها میان حیرت و خشم زندگی میکند؛ آن هم به دلیل چیزی که باشگاه آن را تکرار همان الگوی همیشگی در داوری فوتبال اسپانیا میداند.
ویدیوهای شبکه رسمی باشگاه، از نگاه رئال، فقط یک واقعیت را برجسته میکنند: نوع داوریای که رئال در اسپانیا، در لالیگا، کوپا دلری و سوپرجام دریافت میکند، هیچ شباهتی به چیزی که در اروپا میبیند ندارد.
فقط تصاویر نیستند که این احساس را تقویت میکنند. صحنههایی مثل اخراج نشدن کوتی رومرو و کانگ این لی اگر علیه اتلتیکو رخ داده بودند، احتمالاً به یک جنجال ملی و چندین بیانیه رسمی تبدیل میشدند.
اما فراتر از تصاویر، آمار هم برای رئال به همان اندازه سنگین شده است؛ آماری که از زمانی که نگریرا از سال ۲۰۰۱ ارتباط مالی خود را با بارسلونا آغاز کرد، به شکلی قابل توجه تغییر کرده است.
اگر فرض کنیم قدرت ورزشی رئال و بارسلونا در این قرن در سطحی مشابه بوده، بهخصوص با توجه به اینکه هر دو باشگاه هر سال بهترین بازیکنان را جذب کردهاند، اختلاف در آمار کارت قرمز حیرتانگیز است.
از آغاز قرن بیستویکم، تفاوت میان کارت قرمزهایی که بارسلونا گرفته و کارت قرمزهایی که بازیکنان حریف مقابلش دریافت کردهاند، مثبت ۶۹ است.رقمی بسیار بزرگ.رئال حتی نزدیک این عدد هم نیست.آمار رئال صفر است؛ یعنی طبق این تراز، داوران اسپانیایی در مجموع به همان اندازه که بازیکنان حریف مقابل رئال اخراج شدهاند، بازیکنان خود رئال را هم اخراج کردهاند.از این زاویه، این آمار برای رئال غیرقابل قبول به نظر میرسد. حتی اتلتیکو مادرید با مثبت یک وضعیت بهتری دارد.
جالب اینجاست که در رقابتهای اروپایی، داستان کاملاً متفاوت است.در همان بازه زمانی، رئال مثبت ۱۳ و بارسلونا مثبت ۱۲ هستند؛ تقریباً در یک سطح.همین تفاوت است که در مادرید بهعنوان یکی از نشانههای اصلی تفاوت فضای داوری اسپانیا و اروپا مطرح میشود.
نمونه دیگری که دوباره به آن اشاره میشود، دربی فصل گذشته در برنابئو است. مونوئرا مونترو در آن مسابقه فده والورده را به دلیل خطا روی بائنا با کارت قرمز اخراج کرد؛ صحنهای که از نگاه این روایت بیشتر مستحق کارت زرد بود.
همان والورده حالا در دربی اخیر قربانی تکل بسیار شدید کانگ این لی شد؛ تکلی که حتی کارت زرد هم نداشت.این تناقض یکی از صحنههایی است که بیش از همه باعث عصبانیت رئال شده است.
اما مسئله فقط تصمیمها نیست، بلکه نوع برخورد داوران با بازیکنان رئال و بارسلونا هم زیر سؤال رفته است.برای مثال، در بازی بارسلونا و اتلتیک بیلبائو، اورتیس آریاس بعد از یک خطای شدید به لامین گفت: «چه لگدی زدی!» اما حتی کارت زرد هم نشان نداد؛ تصمیمی که باعث تعجب اونای سیمون و لاپورته شد.همین داور در دربی مادرید، در صحنه برخورد توپ با دست مارک پوبیل فقط گفت: «سینه بود.»او همچنین پیشتر به رافینیا گفته بود: «سبیلت را دوست دارم.»و وقتی والورده بعد از تکل شدید کانگ این لی از او پرسید آیا اصلاً قرار نیست کارت بدهد، پاسخ داور فقط یک لبخند بود.
در بازی اخیر بارسلونا در پیزخوان هم رافینیا از داور، مارتینس مونوئرا، خواست «دو یا سه خطا» علیه بازیکنان سویا بگیرد چون اجازه نمیدادند راحت بازی کند و داور به او پاسخ داد: «قبلاً به آنها گفتهام.»در همان مسابقه، صحنهای از آرنج زدن رودری هم بعداً دیده شد که میتوانست مستحق کارت قرمز VAR باشد، اما حتی در پخش زنده هم چندان مورد توجه قرار نگرفت.
برای رئال، اینها فقط مجموعهای از اشتباهات پراکنده نیستند.احساس باشگاه این است که این داستان سالهاست ادامه دارد؛ حتی از دوران دو لیگ معروف تنریف در سالهای ۱۹۹۲ و ۱۹۹۳.و بله، نگریرا آن زمان هم در ساختار داوری اسپانیا حضور داشت.
اخراج فوری ساعت رولکس
دور میدان آزادی
به تباس میگن بین خودت و بچت کیرو بیشتر دوست داری
میگه آره
لالیگا نه لیگه داورسلونا، جالبه زمانی رئال مادرید با زیدان تویه چمپ هتریک کرد همین گهسلونایی ها میگفتن پرز تویه اروپا نفوذ و رابطه و ضابطه ی آشکاری داره خب ننه کصو پرز اگه قدرت و ضوابط داشت تویه لالیگا به وضوح داوری ها به نفع گهسا نبود و الان که پاریس دو ساله قهرمان سی ال میشه چرا نمیگین ناصر رشوه میده؟؟؟ چون عنریکه ی کونی غارسایه؟ اگه پرز نبود و خریتش بخاطر یه لیگ مسخره و مدیر دیگه ای بود گهسا علاوه برورشکستگی بخاطر پیگیری پرونده ی نگریرا میرفت لالیگای دو، پرز خائن ترین مدیره تاریخه و اسمش یه لکه ی ننگه که تا ابد تویه تاریخ رئال مادرید ماندگار خواهد شد
ای لعنت بر بارسلونا و نگریرا