مرجع خبری رئال مادرید: درخشش در رده‌های پایه باشگاه بزرگی مثل رئال مادرید همیشه به معنای موفقیت نیست. خیلی از بازیکنان در این مسیر گم می‌شوند و حتی به فوتبال حرفه‌ای هم نمی‌رسند. هوگو بورسیو هم تا آستانه افتادن در همین مسیر پیش رفت، اما تصمیمی که زندگی‌اش را تغییر داد، او را دوباره به راه انداخت: انتقال به سلتاویگو و ترک خانه در سال‌های نوجوانی.
بورسیو یکی از مهم‌ترین بازیکنان نسل ۲۰۰۶ رئال مادرید بود؛ نسلی که در آن ویکتور والدپنیاس، بازیکن فعلی فیورنتینا، دانیل گود‌یونسن، پسر کوچک مهاجم سابق بارسلونا که حالا در مالمو بازی می‌کند، خاکوبو اورتگا که تابستان امسال با ۱۰ میلیون یورو به استراسبورگ رفت و ایوان آلونسو که چند بار به تیم اول رایو دعوت شده، هم حضور داشتند.
هیچ‌کدام از آن‌ها فعلاً نتوانسته‌اند در تیم اول رئال مادرید جا بیفتند، اما همگی کم‌کم جای خود را در فوتبال سطح بالا باز کرده‌اند.
ماجرای بورسیو کمی متفاوت است. با وجود استعداد و جایگاهش در زمین، دو ضربه مهم دوران کودکی‌اش را تحت تأثیر قرار داد. نخست، جا ماندن از فهرست LaLiga Promises در دسامبر ۲۰۱۸ در آرونا بود؛ تورنمنتی که رئال مادرید بعد از ۱۶ سال قهرمانش شد. ضربه دوم هم چند ماه بعد و در تابستان ۲۰۱۹ وارد شد، زمانی که باشگاه تصمیم گرفت به دلایل غیرفوتبالی که ارتباطی با خود او نداشت، قراردادش را تمدید نکند.
این اتفاق‌ها روی آن پسر ساکت و خجالتی که در رختکن هم‌تیمی بسیار خوبی بود اما در زمین شخصیت بزرگی داشت، تأثیر گذاشت. آن زمان هنوز از نظر جسمانی رشد کامل نکرده بود و مثل امروز بازیکنی بلندقامت نبود، اما بازی را در خط میانی بهتر از خیلی‌ها می‌فهمید. او مغز متفکر آن نسل رئال مادرید بود، بازوبند می‌بست و بدون سر و صدا رهبری می‌کرد.
پس از جدایی از رئال، رایو به او فرصت داد، اما در واییکاس نتوانست جای خودش را پیدا کند.
رابطه سلتا با بورسیو از آوریل ۲۰۱۸ آغاز شده بود؛ زمانی که این هافبک در رقابت‌های زیر ۱۲ سال تیم‌های منطقه‌ای در آ مادروآ، توجه مسئولان آکادمی سلتا به رهبری آلکس اوترو را جلب کرد.
در آن زمان بورسیو بازیکنی ریزنقش با مشکلات رشد بود، اما کیفیت فوتبالش ارتباطی با قد و جثه نداشت.
چند ماه بعد، آلکس اوترو و آلخاندرو لاگو برای تماشای یک تورنمنت نوجوانان به میراندا د ابرو رفتند و آنجا بیش از قبل تحت تأثیر پسر موفرفری‌ای قرار گرفتند که خط میانی را کنترل می‌کرد؛ پروفایلی که آن زمان در رده‌های پایه سلتا وجود نداشت.
به همین دلیل وقتی رئال قرارداد کاپیتان تیم نوجوانانش را تمدید نکرد، سلتا درها را به روی او باز کرد. شیوع کرونا روند کار را سخت کرد، اما بورسیو که در آن مقطع در رایو بود، پیشنهاد سلتا را پذیرفت و راهی گالیسیا شد.
در ۱۴ سالگی باید با شهری جدید، دوری از خانه، تیمی تازه و هم‌تیمی‌های جدید کنار می‌آمد. اما این مرحله را با موفقیت پشت سر گذاشت و خیلی زود به یکی از بازیکنان اصلی آکادمی تبدیل شد.
بورسیو در رده جوانان استعدادش را نشان داد و در نهایت در فورتونا به‌طور کامل شکوفا شد و یکی از رهبران تیمی بود که به شکلی تاریخی به سگوندا دیویسیون صعود کرد.
عملکردش آن‌قدر خوب بود که کلودیو خیرالدس دیگر نمی‌توانست او را نادیده بگیرد و مجبور شد درهای تیم اول را به رویش باز کند.
پرش به سطح اول فوتبال طبیعتاً بزرگ است، اما بورسیو تا اینجا نشانه‌هایی از بازیکنی که می‌تواند در آینده تبدیل شود نشان داده است. حالا هم با مصدومیت میگل رومان، لحظه مهمی برای او فرا رسیده تا قدمی رو به جلو بردارد و جایگاهش را در تیم اول تثبیت کند.
بورسیو هافبکی بلندقد با گام‌های بلند در حمل توپ است، توانایی خوبی در توپ‌گیری دارد و از پست شماره ۵ می‌تواند بازی را با آرامش و تصمیم‌گیری درست هدایت کند. جای‌گیری خوب هم یکی از ویژگی‌های اصلی اوست.
آن پسری که روزی در والدبباس می‌درخشید، حالا به بازیکنی تبدیل شده که با پیراهن سلتا در حال باز کردن راه خودش است. هم‌تیمی‌ها و مربیانش هم آینده‌ای بسیار درخشان برای او پیش‌بینی می‌کنند.